دنیای اقتصاد/متن پیش رو در دنیای اقتصاد منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست

 امروز یکشنبه ۳۰مهرماه پانزدهمین روز از حمله اسرائیل به غزه است. دیروز شنبه چند ساعتی گذرگاه رفح در مصر باز شد و حدود ۲۰کامیون کمک‌های بشردوستانه به ارزش تقریبی ۶۰ تُن وارد غزه شد. گروه‌های امدادی و حقوق بشری این حجم اندک را «قطره‌ای در اقیانوس» نامیدند. «سیندی مک کین»، مدیر اجرایی برنامه جهانی غذا می‌گوید اگرچه از بازگشایی رفح استقبال می‌کند، اما افزود که ۲۰کامیون کافی نیست. وی افزود: «وضعیت در غزه بسیار سخت است. نه فقط غذای کافی نیست، بلکه آب و برق و سوخت هم نیست. این نه تنها فاجعه‌بار است، بلکه می‌تواند به گرسنگی و قحطی و بیماری هم بینجامد.»

 «مرسیها گادزو»، «پریانکا شانکار» و «فدریکا مارسی» در گزارشی برای الجزیره نوشتند، «سلامه معروف»، رئیس UNRWA اعلام کرد که با آغاز کمک‌رسانی در رفح، کامیون‌های محدودی شامل مواد ضروری وارد غزه می‌شود. وی بر ایجاد «کریدوری امن» که بتواند «نیازهای بشردوستانه و خدمات اساسی مورد نیاز را به غزه برساند» تاکید کرد. او همچنین افزود که این کریدور باید «اجازه خروج مجروحان برای مداوا» را بدهد. در عین حال، بلومبرگ و العربیه هم افزودند که ورود کمک‌ها به غزه با دو مشکل بزرگ مواجه است: یکی از بین رفتن زیرساخت‌ها مانند راه‌ها و جاده‌ها و دیگر، این اصرار اسرائیل که تمام محموله‌های ورودی باید مورد بازرسی قرار گیرد.

«هانی ابو اصحبه» که از رفح گزارش می‌داد، به الجزیره گفت که ساکنان غزه بسیار ناراحت و سرخورده هستند؛ زیرا در ابتدا صحبت از ۱۰۰کامیون امدادی و کمک ‌سان بود؛ اما به ۲۰کامیون کاهش یافت. او گفت: پیش‌بینی ما این است که کمک‌های غذایی و دارویی برسد؛ اما کمک‌های سوختی همچنان در ابهام است؛ زیرا بدون آن بیمارستان‌ها نمی‌توانند به کار خود ادامه دهند. به نوشته گزارشگران الجزیره، کمک‌های امدادی از سوی نهادهای مختلف سازمان ملل تهیه شده و صلیب سرخ مصر مسوول تحویل آنها به غزه است. این اقدام هم پس از سفر رئیس‌جمهور آمریکا به اسرائیل انجام گرفت که در این سفر بایدن اعلام کرد که توافق شد ۱۲۰کامیون کمک‌های امدادی از مصر وارد شود. دانیل هاگاری، سخنگوی ارتش اسرائیل هم گفت که «سوخت وارد غزه نخواهد شد.»

«هدا عبدالحمید» هم در گزارشی برای الجزیره در رام‌الله نوشت، در اینجا در رام‌الله مردم می‌گویند بازگشایی کوتاه مدت رفح فقط برای این بود که جامعه بین‌الملل نشان دهد اندکی به فکر مردم غزه است. او می‌گوید بسیاری از مردم بر این باورند که این کمک‌ها راه به جایی نمی‌برد و نمی‌تواند نیازهای مردم غزه را برآورده سازد. او به نقل از مردم غزه می‌نویسد اگر واقعا جامعه بین‌الملل برای ما اهمیت قائل بود، بهترین کار این بود که مذاکرات جدی صورت بگیرد تا کودکان و مجروحان بتوانند درمان‌های موثرتر و بهتری دریافت کنند. «مارک اووِن جونز»، استادیار مطالعات خاورمیانه در دانشگاه حمد بن‌خلیفه قطر می‌گوید که این ۲۰کامیون کمک «اصلا رقمی نیست که به حساب بیاید.» وی افزود: «حدود ۱۰۰هزار تن کمک برای حفظ ۲.۵میلیون انسان برای یک هفته هم کفاف نمی‌دهد.» او بر این باور است که «همه چیز در غزه ته کشیده شده است. این کمک‌ها مصداق قطره‌ای در اقیانوس است.»

از سوی دیگر، «جیمز بِی»، گزارشگر دیگر الجزیره هم اعلام کرد که دیپلماسی گسترده‌ای برای بازگشایی رفح در جریان بود. گوترش، دبیرکل سازمان ملل به‌طور نمادین به رفح سفر کرد تا بر اهمیت کمک‌رسانی صحه بگذارد. «الِن فیشر» هم که از بیت‌المقدس گزارش می‌داد، اعلام کرد که در صورت بازگشایی گذرگاه رفح، این امر به این معناست که حمله زمینی قریب‌الوقوع نخواهد بود. اما در عین حال، برخی منابع اعلام کردند که این نگرانی وجود دارد که این بازگشایی و آغاز کمک‌رسانی می‌تواند نشانه‌ای باشد از اینکه اسرائیل می‌خواهد از نگرانی بین‌لمللی بابت کمک به غزه بکاهد و در فرصت مناسب طی روزهای آینده حمله زمینی را انجام دهد. «فدریکا مارسی» در گزارش دیگری برای الجزیره روایت دیگری از زندگی در غزه زیر بمباران ارائه می‌دهد.

او نوشت کودکان به جای اینکه مدرسه بروند و جغرافی و ریاضی و درس‌های دیگر بیاموزند، دارند درس‌های عملی زندگی را فرامی‌گیرند. «وسیم مُشتها» چهار فرزند دارد و به آنها می‌آموزد که چگونه آب پاکیزه تهیه کنند. او به الجزیره می‌گوید: «هر روز یک بطری برای آنها آب تهیه می‌کنم و به آنها می‌گویم: یالا، خودتان باید با آن دست و پنجه نرم کنید و بهداشتی ترش کنید.» چهار فرزند او از ۸ تا ۱۵ساله هستند. این گزارشگر می‌گوید مردم در خیابان‌ها، در مغازه‌ها، در مساجد یا داخل ماشین‌هایشان می‌خوابند. خانواده او هم در کنار ۱۰۰خانواده دیگر در یک آپارتمان ۲۰۰متری زندگی می‌کنند. افزون بر این، طی روزهای پس از حمله اسرائیل به غزه اجناس گران‌تر از قبل شده‌اند. مُشتها می‌گوید: «با چشمانی باز به آینده‌ای تیره و تاریک می‌نگریم.» این گزارشگر بر این باور است که فقدان آب سالم و بهداشتی و دیگر وسایل بهداشتی احتمال افزایش بیماری مانند وبا، بیماری‌های عفونی و غیره را در میان ساکنان غزه افزایش داده است.