ایران/ « واشنگتن و پاریس شریک جرم صهیونیست ها » عنوان یادداشت روزنامه ایران به قلم ریچارد فالک و ترجمه وصال روحانی است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

تل آویو با حمایت غربی ها در غزه نسل کشی می کند

با اینکه اسرائیل در سال 2005 به طور موقتی از نوار غزه کنار کشید و 21 شهرک ساخته شده توسط خود در این منطقه را ویران کرد و به صهیونیست‌های خارج شده از این شهرک‌ها به رسم جبران خسارت مالی کلانی داد اما شورای حقوق بشر سازمان ملل هرگز ممنوعیت مدیریت بر نوار غزه را دور از اختیارات رژیم صهیونیستی تلقی نکرد و نعمت برقراری یک روال «خودگردانی» را به فلسطینی‌ها که مالکان اصلی این منطقه هستند، ارزانی نداشت.
در واقع با نگرش‌های نژادپرستانه «شورای حقوق بشر» و به لطف جهت‌گیری‌های سست شورای امنیت، صهیونیست‌ها بسیار زود به مواضع قبلی خود در نوار غزه و کرانه باختری رجعت و سیستم‌های نظامی- امنیتی خویش را در آنجا از نو برقرار کردند.
 
پیامدهای انحصارطلبی صهیونیست‌ها
برپایه رویدادهای فوق، رژیم تل‌آویو سال‌هاست که تمام راه‌های ورودی و خروجی به نوار غزه را تحت کنترل خود دارد و هر محموله غذایی و سایر امکانات معیشتی را که در راه ورود به آنجا باشد، بازرسی و در مورد پذیرش یا رد آن تصمیم‌گیری می‌کند. اسرائیل به این نیز بسنده نکرده و با مستقر کردن پدافند هوایی و ایست‌های بازرسی دریایی خود در هوا و آب‌های احاطه‌کننده غزه هر رفت وآمدی را مدیریت و از این طریق برای خود تأمین امنیت می‌کند. رژیم صهیونیستی به واقع چنان انحصارطلب است که بخشی از سنگین‌ترین و مدرن‌ترین سلاح‌های تهاجمی خود را پشت دیوارهای نوار غزه مستقر کرده و هواپیماهای سوپرسونیک خود را نیز وسیله ارعاب مردم فلسطین و ساکنان غزه قرار داده و طی عملیات نظامی و تجاوزگرانه سال‌های 2008، 2009، 2012، 2014 و 2021 خود از آنها بیشترین سود را در راه عقب راندن فلسطینی‌ها برگرفته و هزاران تن از آنها را به شهادت رسانده است.
 
فراهم شدن وسایل پاکسازی قومی
با این توضیحات و مقدمات، اصلاً جای تعجب ندارد که اینک در آستانه سه هفته‌ای شدن عملیات طوفان الاقصی (که توسط سازمان حماس و جنبش جهاد اسلامی اجرایی شد) شاهد هستیم، صهیونیست‌ها توسط همان ملاحظات و امکانات به کارهای مخرب خویش می‌پردازند و به بهانه برخوردار بودن از حق مدیریت بر غزه هر جنایت بزرگ انسانی متصور و غیرمتصور را در این منطقه انجام می‌دهند و مردم را به خاک و خون می‌کشند. با این حال آنچه رژیم کودک‌کش تل‌آویو را در راه اجرای این جنایات عظیم جنگی صاحب اختیاراتی بیشتر کرده، خودداری دولت‌های بزرگ غربی از برقراری آتش‌بس در منطقه و وتو شدن هر قطعنامه‌ای توسط آنهاست که سازمان ملل در زمینه لزوم تنش‌زدایی فوری در منطقه صادر می‌کند. اسرائیل به لطف پایدار ماندن شرایط جنگی در نوار غزه توانسته است پروسه شرم‌آور پاکسازی قومی مورد نظرش را به اجرا بگذارد و هزاران هزار فلسطینی مظلوم را از منطقه اخراج کند و زمینه را برای دور تازه‌ای از شهرک‌سازی‌ها برای صهیونیست‌ها در سرزمین‌های اشغالی مهیا سازد.
 
ناامن‌ترین منطقه جهان
برپایه این کارهای هدفمند از سوی امریکا و حمایت‌های شرم‌آور امثال فرانسه است که دست اسرائیل برای بمباران شبانه‌روزی غزه باز شده و روزی نیست که اهداف غیرنظامی در این منطقه کوبیده نشود و بر خیل شهدای فلسطینی به طرز چشمگیری افزوده نشود. این چنین است که شمار شهدای فلسطینی از زمان آغاز عملیات «طوفان الاقصی» به 6 هزار نفر نزدیک شده و تعداد مجروحان هم در حال رسیدن به 20 هزار نفر است و چه چیزی از این شرم‌آورتر که بیش از چهار هزار تن از قربانیان، زن و کودک بوده‌اند و نه عوامل جنگی. قصور دولت‌های غربی در تأدیب رژیم نامشروع تل‌آویو و مهار نشدن این دولت ضدانسانی سبب‌ساز همه قانون‌شکنی‌های شگرفی شده که توسط صهیونیست‌ها در دهه‌های اخیر طراحی و اجرا شده و جنوب لبنان را به ناامن‌ترین منطقه جهان تبدیل کرده و کرانه غربی را هم به یک گورستان جمعی برای فلسطینی‌ها تبدیل کرده است.
 
گزارش فراموش شده
اینک که اسرائیل بهانه دور تازه جنایاتش در نوار غزه را شروع عملیات تهاجمی توسط سازمان حماس و وقوع طوفان الاقصی عنوان می‌کند، باید به این رژیم ضدبشری یادآوری کرد که حتی در سال 2009 در یک گزارش ویژه از سوی سازمان ملل که آن را گولداستون نامیدند، همه پروسه‌های جنایتکارانه صهیونیست‌ها تشریح و راه‌های مقابله با آن توصیف شده بود که البته نه چشم امریکا آن را دید و نه گوش سایر غربی‌ها به روی آن گشوده شد و کوچک‌ترین ترتیب اثری به آن سند افشاگرانه داده نشد. جدیدترین محصول آن تساهل‌ها، تهاجم کلامی روز سه‌شنبه (2 آبان ماه) سران رژیم صهیونیستی به آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل فقط به این بهانه بود که وی تأکید کرده اولاً، باید آتش‌بس فوری در منطقه برقرار و شرایط جنگی متوقف شود و ثانیاً، راه‌های ورود هر محموله کمک‌رسانی اضطراری به خیل آسیب دیده‌های غزه باز و این محموله‌ها به نیازمندان تحویل داده شود.
 
از بایدن تا مکرون
اسرائیل در حالی حمله روز 7 اکتبر حماس را که نقطه شروع عملیات الاقصی بود بانی اصلی جنگ جاری توصیف کرده است که نه تنها تمامی تجاوزات سنوات قبلی‌اش به حقوق ملت فلسطین ناقض قوانین انسانی بوده، بلکه آنچه طی سه هفته اخیر در غزه انجام داده، مصداق آشکار جنایات جنگی است؛ جنایاتی که با کنوانسیون ژنو منافات آشکار داشته و ناقض هر عهدنامه جنگی دیگری است که در شورای امنیت در سالیان معاصر لزوم رعایت آن را به همه طرف‌های درگیر در هر جنگ رایج در گستره گیتی توصیه کرده است. امریکا به جای کمک در راه تنش‌زدایی با سخنانی که جو بایدن در جریان سفر اخیرش به تل‌آویو بیان داشت، ناامیدی فلسطینی‌ها را بیشتر و شرایط منطقه را بحرانی‌تر کرد و سپس نوبت به امانوئل مکرون رئیس جمهور فرانسه رسید تا در دیدار روز سه‌شنبه‌اش با رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین به جای هم‌آوا شدن با شهدای مظلوم غزه، با سربازان به هلاکت رسیده اسرائیلی ابراز همدردی کند! غرب با این گونه اظهارنظرها نه تنها سیمای یک کلانتر غیرقانونی منطقه را به خود می‌بخشد که به بهانه مهار تروریسم حق هر جنایت عظیمی را برای خود متصور است بلکه این پیام را به کل جهان می‌دهد که مبنای عملش نه عدالت بلکه کسب و حفظ هر سودی است که به لطف مشتعل نگه داشتن مناطق سوق‌الجیشی جهان مانند خاورمیانه برایش فراهم می‌آید و هدف، نه برقراری امنیت بلکه بهره‌گیری حداکثری از هرگونه تنش منطقه‌ای و مرزی و دولتی به قصد تعمیم نفوذ و تحکیم سلطه خویش است.
 
180 درجه متضاد با انسانیت
رژیم صهیونیستی اینک به وضوح اعلام یک جنگ سراسری با فلسطینی‌ها را کرده و تمام گستره نوار غزه را هدف گرفته و مردم و خانه‌هایشان را صبح و شب می‌کوبد. شرارت سربازان این رژیم به حدی می‌رسد که ورود هرگونه غذا و دارو به منطقه را ممنوع کرده و جریان برق را هم در سطح غزه قطع کرده و مردمانی را مجازات می‌کند که هیچ ارتباطی با عملیات نظامی حماس ندارند که در جای خود با این هدف صورت گرفته که جانیان صهیونیست را سر جای خود بنشاند و جواب سال‌ها ظلم آنها به ملت شریف فلسطین را بدهد. در یکی از بندهای کنوانسیون ژنو به صراحت آمده است که اسرائیل باید به ساکنان غزه و کرانه غربی هر میزان غذا و آب را که ضروری است، برساند و روند استفاده از حامل‌های انرژی را برقرار و البته امنیت جانی ساکنان منطقه را حفظ کند. از بی‌تفاوتی و عجز نهادهای بزرگ نظارتی جهان همین بس که هر آنچه رژیم جعلی اسرائیل در این 20 روز انجام داده، ضد تعاریف فوق و 180 درجه متفاوت با وظایف ترسیم شده برای خود بوده است. اسرائیل همانند پلیس فاسدی است که به جای حفظ جان مردم در حوزه استحفاظی خویش آنها را می‌کشد و به لطف چراغ سبزی که غربی‌ها به رویش روشن نگه داشته‌اند، هرگونه جنایت شرم‌آوری را مرتکب می‌شود.
منبع: Middle East Eye