خراسان/ همچو نسیمِ خوش خبر ، مژدۀ یار می دهم
 از چمنی گذشته ام ، بویِ بهار می دهم
 
رفت جوانی ام ، ولی جوشِ هوس فزوده شد
 همچو درختِ آرزو ، پیرم و بار می دهم
 
صحبتِ من نمی دهد غیر ِملالْ بهره ای
 گرچه شراب بی غشم ، رنجِ خمار می دهم
 
خاطرِ نازکِ گلی رنجه نمی شود ز من
 سایه نشینِ گلبنم ، زحمتِ خار می دهم
 
من به حصارِ زندگی ، تن چه دهم به بندگی؟
 فالِ نجات می زنم ، تن به فرار می دهم
 
ساحلِ آرزو ز من دورتر است و دورتر
 هرچه نگاهِ خویش را سر به کنار می دهم
 
تاجِ شکوفه می نهد ، گردشِ چرخْ برسرم
 من به خزانِ زندگی ، نامِ بهار می دهم

محمد قهرمان