ذلیل شد امیری‌اش، صغیر شد کبیری‌اش
شکسته شد توهّمِ شکست‌ناپذیری‌اش

صفوفشان دودسته شد، عنانشان گسسته شد
فسونشان فسانه شد، طلسمشان شکسته شد

تمام شد دوبار در زمین فساد کردنش
لَتُفسِدَنَّ مَرَّتَینِ فِی البِلاد کردنش

تو سرزمین قبله‌ای، اقامه کن نماز را
بی‌آبرو کن این جماعت قمارباز را

تمام آیه‌های سرخ فتح را مرور کن
زمین به ارث می‌رسد، نگاه در زبور کن

تو نقطه‌ی تلاقی چهارسوی عالمی
و جُرم تو همینکه ایستاده‌ای و محکمی

چه نقشه‌ها برای تو کشیده‌اند گرگ‌ها
چه خواب‌ها، چه خواب‌ها که دیده‌اند گرگ‌ها

 چه شاخه‌ها تبر شود، چه زیرها زبَر شود
که سازمان بی‌ملل حقوق بی‌بشر شود!

دوباره از خیانت سران خودفروخته
هزار سرو لِه شد و هزار غنچه سوخته

سکوت‌های بی‌شرف، قنوت‌های بی‌هدف
منافقان میان حقّ و باطلند بی‌طرف

درنگ شو! به سوز سینه اهلُ بَیت را بخوان
شتاب کن، وَ ما رَمَیتَ إذ رَمَیت را بخوان

قیام آدمیّت و خروش دینی است این
صدای پای زئران اربعینی است این

ورای این حصارها و سیمِ خاردارها
طلوع می‌رسد، شکوفه می‌کند بهارها

به دوست خنده می‌زند، به دشمن اخم می‌کند
طبیب‌مان می‌آید و علاج زخم می‌کند

یگانه راز رَستن و نجات چیست عاقبت؟
به عصر کربلا قسم، مقاومت مقاومت 

شعر دوم این شاعر هم «تب تبیین» نام دارد و به شرح زیر است:

مظلوم مقتدر یعنی عبّاس بر لب دریا
مظلوم مقتدر یعنی پرچم غروب عاشورا

مظلوم مقتدر یعنی خورشید در غل و زنجیر
مظلوم مقتدر یعنی تا شامْ زینب کبری

مظلوم مقتدر یعنی شمشیرِ مالک اشتر،
آماده‌ی مصاف امّا، بر روی نیزه قرآن‌ها!

مظلوم مقتدر یعنی فریاد کودکی محزون
معراج ملّتی در خون، طوفان مسجد الأقصی

مظلوم مقتدر یعنی عمّار در صف صفّین
عمّار در تب تبیین، عمّار در دل غوغا

ای بغضِ در گلو مانده، مظلوم مقتدر یعنی
لبخند و اشک فرمانده، هنگام رمز یازهرا