این کتاب که خاطرات خودنوشت کاترین اشتون، سیاست‌مدار و دیپلمات انگلیسی و از جمله کتاب‌های مهم در حوزه دیپلماسی‌ست که نگاه‌های بسیاری را در جهان به خود معطوف کرد.

کاترین مارگارت اشتون در ۲۰ مارس ۱۹۵۶ در لانکشر بریتانیا به‌دنیا آمد و بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۴ نماینده اتحادیه اروپا در سیاست خارجی بود. اشتون همچنین عضو حزب کارگر بریتانیاست و سال ۱۹۹۹ لقب بارونس را از ملکه بریتانیا دریافت کرد. او در این کتاب، خاطرات خود را از دوران فعالیت حرفه‌ای‌اش در عرصۀ سیاست خارجی پیش‌روی مخاطب می‌گذارد و او را به پشت صحنۀ چالش‌های سرنوشت‌ساز در لیبی و مذاکره با ایران و بحث‌های مربوط به جنگ روسیه و اکراین می‌برد تا به‌زعم خود نشان بدهد که دیپلماسی موردنظر آنها چگونه کار می‌کند.

اشتون در این کتاب، از کامیابی‌ها و ناکامی‌هایش می‌نویسد و پس از گذار از دوره مسئولیت، به مخاطب نشان می‌دهد که سیاست‌هایش کجا کارساز و کجا ناکارآمد بوده و به بن‌بست خورده است. مثلاً در بخشی از کتاب او گذری به چالش‌های بزرگ، از صربستان تا سومالی، از لیبی تا هائیتی و… دارد و معتقد است توانسته دموکراسی موردپسند خود و طرف‌های اروپایی‌اش را در قالبی مدرن ارائه دهد که این رضایت‌مندی البته درباره مذاکرات هسته‌ای با ایران، آن‌طور که خواست و نظر آنها بوده، به‌دست نیامده است.

در بخشی از این کتاب می‌خوانیم:

«کتی اشتون دیپلمات نبود اما در سال ۲۰۱۰ یک شبه دیپلمات ارشد اتحادیه اروپا شده و بلافاصله در انبوهی از بحران‌های جهانی غوطه‌ور گشت. گزارش او از برخی نکات برجسته دوران حضورش در بروکسل و بیرون از آن، خواندنی، جذاب و روشنگرانه است.

با وقوع رویدادهای هائیتی تا لیبی، آشتی دادن صربستان و کوزوو، توافق هسته‌ای ایران و شروع فاجعه اوکراین او در سختی مدیریت بحران جهانی غوطه‌ور بود.

جورج رابرتسون، دبیرکل سابق ناتو»

این کتاب در ۳۳۳ صفحه و قطع رقعی عرضه شده است.