جهان صنعت/ « خبری از بهبود معیشت نیست » عنوان سرمقاله روزنامه جهان صنعت به قلم محمد‌صادق جنان‌صفت است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

بیش از ۲۰ روز است خبرهای جنگ غزه در پله نخست خبرهای رسانه‌های عمومی دولتی ایستاده و هر روز ده‌ها گزارش و خبر و تحلیل درباره پیامدهای آن منتشر می‌شود. شهروندان ایرانی البته به خواندن و شنیدن خبرهای فلسطینی‌ها عادت دیرینه دارند و در این باره شاید به نقطه سیری‌پذیری رسیده‌اند و در دل آرزوی رهایی فلسطینی‌ها را دارند.

از سوی دیگر خبرهای داغ و نفسگیر درباره موضوع حجاب اجباری یا حجاب قانونی و روش پوشش زنان و دختران باز هم از خبرهای بااهمیت است که شهروندان از رسانه‌های گوناگون می‌خوانند و می‌بینند و در شبکه‌های اجتماعی درباره اراده‌گرایی دولتی نظر می‌دهند. با این همه به نظر می‌رسد شهروندان ایرانی بیشتر از هر چیزی نگران دگرگونی‌های کسب‌و‌کار و معیشت حداقلی خود هستند و با دلهره به دنبال خبرهایی می‌گردند که درباره نرخ تورم مواد غذایی یا احتمال تثبیت نرخ مزد و حقوق به نصف تورم همانند پارسال در سال آینده است.
خبرهای منتشرشده از سوی دولت نشان می‌دهد مدیران اقتصادی و تصمیم‌گیران سیاسی این نگرانی اصلی و سخت ایرانیان را نمی‌بینند و راهی برای عبور دادن اقتصاد از چاله‌ای که عمیق‌تر می‌شود و شکاف‌هایی که بیشتر می‌شوند پیدا نمی‌کنند. دولت سیزدهم پس از نزدیک به دو سال و چند ماه فعالیت هنوز راهی برای مساله اصلی مردم یعنی مهار تورم نیافته و همانند کودکان لجباز هنوز دنبال آن است که از دولت پیشین بد بگوید و راه سپری‌شده ناکارآمد را دنبال کند تا دوره قانونی‌اش به سر آید. خوانندگان ارجمند حق دارند بپرسند دولت چه می‌تواند کند و راهبردی که حال معیشتی مردم را بدتر نکند چیست؟ واقعیت این است که سیاست‌های بودجه‌ای دولت‌ها و همچنین دولت مستقر سرچشمه همه کاستی‌های خواسته یا ناخواسته بر شهروندان در بستر اقتصاد است. شر بزرگ نیز کسری بودجه فزاینده است و سرچشمه کسری بزرگ بودجه نیز درآمد ناکافی دولت از محل صادرات نفت است که به دلیل تحریم اتفاق افتاده است.
دولت سیزدهم و مدیران آن باید یا به شهروندان حقیقت را بگویند و یادشان بیاورند که به دلیل راهبرد مبارزه تا شکست آمریکا تحریم ادامه دارد و باید پیامدهای آن را قبول کنند یا همه نیروی خود را برای متقاعد کردن مجموعه نظام تصمیم‌گیری متمرکز کنند و یادآور شوند با ادامه تحریم کسب‌وکار و معیشت شهروندان از چاله بیرون نمی‌آید. آیا دولت سیزدهم می‌تواند بدون لکنت‌زبان و بدون اینکه هراسی از بیان واقعیت‌های تلخ معیشت مردم داشته باشد، شق دوم را دنبال کند؟ برای مردم ایران هیچ رخدادی در جهان مهم‌تر از نگرانی درباره معیشت و آینده فرزندانشان نیست.