جام جم/ « رمزگشایی از جنایت جبالیا » عنوان یادداشت روزنامه جام جم نوشته حنیف غفاری است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:
 
هرلحظه بر تعداد شهدای مظلوم جنایت رژیم اشغالگر قدس در اردوگاه جبالیا افزوده می‌شود. این فاجعه بار دیگر عمق دنائت و خباثت رژیم اشغالگر قدس و‌ حامیان غربی آن را به اثبات رسانده است. در رمزگشایی از این جنایت نکاتی وجود دارد که نمی‌توان به سادگی از کنار آنها گذشت.‌
 نخست این‌که رژیم اشغالگر قدس طی روزهای اخیر در مدیریت صحنه نبرد با رزمندگان مقاومت فلسطین با بحران مواجه شده و چنانچه منابع امنیتی در تل‌آویو و واشنگتن اذعان کرده‌اند عملیات زمینی صهیونیست‌ها در غزه ناکام مانده است. در چنین شرایطی رژیم اشغالگرقدس با بمباران اردوگاه جبالیا در صدد تمرکززدایی افکار عمومی دنیا نسبت به شکست محض خود در عملیات زمینی غزه بر آمده است. به عبارت بهتر، کودک‌کشی جدید دسته‌جمعی صهیونیست‌ها محصول خشم و ناتوانی آنها در ادراک صحنه نبرد است. دومین نکته، مربوط به شرایط صحنه نبرد پس از بمباران اخیر اردوگاه جبالیاست. بی‌شک حماس و رزمندگان مقاومت انتقامی قاطعانه و هدفمند (نسبت به جنایت جدید صهیونیست‌ها) را در دستور کار خود قرار خواهند داد و در عین حال، اجازه نخواهند داد این حادثه به بر هم ریختن موازنه نبرد زمینی به سود صهیونیست‌ها منجر شود. به عبارت بهتر، حماس نه تنها انتقام چنین جنایتی را از تل‌آویو خواهد گرفت، بلکه ابعاد روانی و فرامتنی میدان نبرد را نیز به سود جبهه مقاومت مدیریت خواهد کرد. بنابراین، صهیونیست‌ها به هدف اصلی خود از این جنایت که همان دفرمه کردن توان میدانی مقاومت است نخواهد رسید و در مقابل، خود را در معرض انتقامی سخت و غیر قابل تصور خواهد دید! نکته سوم، مربوط به نقش سازمان ملل متحد، خصوصا دبیر کل و شورای امنیت در تحقق این جنایت است. آنچه صهیونیست‌ها در نوار غزه به صورت عامدانه به آن مبادرت می‌ورزند، نوعی نسل‌کشی سیستماتیک است که حادثه بیمارستان المعمدانی و بمباران اردوگاه جبالیا دو مصداق عینی آن محسوب می‌شوند. مخرج مشترک هر دو جنایت صهیونیست‌ها، انقعال سازمان‌های حقوق بشری و بین‌المللی در قبال پیشگیری از این حوادث و اقدامی قانونی و تاثیرگذار در قبال آنها بوده است. فاجعه بار خواندن حادثه بیمارستان المعمدانی از سوی آنتونیو گوترش، دبیر کل سازمان ملل متحد نتوانست از وقوع دوباره کودک‌کشی صهیونیست‌ها (این بار در جبالیا) جلوگیری کند. سؤال اصلی اینجاست که سازمان ملل متحد چه زمانی حاضر می‌شود از ساز و کارهای تنبیهی خود علیه رژیمی که رسما دست به کودک‌کشی در غزه می‌زند، استفاده کند؟! آیا مداخله بشردوستانه جهان و سازمان ملل متحد (به سود کودکان غزه) در قبال یک جنایت و نسل‌کشی تمام عیار حداقلی‌ترین اقدامی نیست که باید در قبال رژیمی متوحش صورت داد؟ طنز تلخ ماجرا اینجاست که تفسیر این مداخله بشردوستانه بر عهده آمریکا، انگلیس و فرانسه به عنوان سه کشور اصلی حامی نسل‌کشی در غزه است! دیگر کمترین شبهه‌ای وجود ندارد که ساختار سازمان ملل متحد، متعلقات و روند تفسیر قوانین آن باید به سود انسانیت، مدنیت و صیانت واقعی از حقوق بشر تغییر یابد.....