روایت این کتاب تقریباً همه زندگی شهید را به تصویر کشیده است و مخاطب به خوبی با زندگی شهید همراه می‌شود. شهید بابک نوری هریس دانشجوی بسیجی بود که داوطلبانه به صفوف رزمندگان مدافع حرم در سوریه ملحق شد و در عملیات آزادسازی منطقه بوکمال در سن 25 سالگی به شهادت رسید.

در قسمتی از این کتاب می‌خوانیم:

به حرف‌‌های سردار جمشیدی فکر می‌‌کنم؛ به زمینی که اعتقاد دارد در وجود هر انسانی هست و بستگی دارد آن زمین کجا و به دست چه‌‌کسانی شخم خورده باشد. به مسئولیت خودش فکر می‌‌کنم که گفت من و امثال من باید حواسمان به این زمین‌‌ها باشد؛ به این‌‌که چه بذری کجا و در دل چه‌‌کسی باید کاشته شود تا قابلیت‌‌های آن مشخص شود.

به وجود بابک فکر می‌‌کنم؛ به پدر و مادری که پسرشان را با بهترین‌‌های دنیا آشنا کردند؛ آن‌‌قدر خوب که وقتی به سربازی رفت، و وقتی با دنیا و آدم‌‌هایی که برایش اهمیت داشتند، آشنا شد، دیگر نتوانست دل بکند و بذر در وجودش کاشته شد، پا گرفت و تا جایی که لایقش بود، ریشه دواند. سردار بین حرف‌‌هایش گفت: «اگه بابک به سوریه نمی‌‌رفت و شهید نمی‌‌شد، به مرغوبیت وجود و اعلایی بذرش شک می‌‌کردیم».

کتاب «بیست و هفت روز و یک لبخند» را انتشارات خط مقدم منتشر کرده است.