خراسان/ همسر ما نقش مهم و اساسی‌ در زندگی ما ایفا می‌کند و اثبات شده که کیفیت روابط ما با دیگران در ارتقای سلامت روانی ما نقش دارد. همسری که عاشق‌مان است، در وقت‌هایی که حال‌مان خوب نیست مثل عصای زیر بغل می‌ماند برای کمک به سرپا ایستادن‌مان و با او؛ خنده کالای ارزان و همیشه‌موجودی است و آرامش را در وقت استرس می‌توان تجربه کرد. اما تحقیقات جدید نشان می‌دهند که روابط تأثیری به‌مراتب بیشتر از مواردی که به آن‌ها اشاره شد، دارند. تحقیقی که توسط کلوین پی. مکین‌تایر، دانشیار رشته روان‌شناسی در دانشگاه ترینیتی در سن‌دیگو، انجام شده، بر نقش خودافزایی مرتبط با رابطه بر تجربه‌های ما از سلامت‌روان تمرکز داشته و به نتایجی رسیده که در ادامه مرور می‌کنیم.
  
 خودافزایی یعنی چه؟   
خودافزایی به ادغام اطلاعات تازه یا تقویت یک زمینه مثبت موجود در هویت یا خودانگاره فرد ارجاع دارد. برطبق این مدل، افراد همیشه می‌توانند مهارت‌ها، ویژگی‌های شخصیتی و دیدگاه‌های تازه را به طرز فکر فعلی خود اضافه کنند. مکین‌تایر و همکارانش به دنبال یافتن پاسخ به این پرسش بودند که روابط صمیمانه چطور می‌توانند در فرایند خودافزایی مؤثر باشند و این‌طور نتیجه‌گیری کردند: به‌نظر می‌رسد که خودافزایی در امتداد دو مسیر رخ می‌دهد. نخست، افراد با درونی کردن ابعادی از ویژگی‌های شخصیتیِ شریکِ زندگی‌شان در خود می‌توانند خودانگاره‌شان را تقویت کنند. وقتی زوجین به هم نزدیک‌تر می‌شوند، ادغام شناختی هویت‌های‌شان را تجربه می‌کنند. دوم، افراد خودافزایی را از طریق انجام فعالیت‌های تازه، چالش‌برانگیز و هیجان‌انگیز مشترک تجربه می‌کنند زیرا این فعالیت‌ها خودانگاره هر کدام از آن‌ها را تقویت می‌کنند.
 
افزایش خودانگاره مثبت با خودافزایی
گفته شده است که خودافزایی با ارتقای سلامت روان، به‌خصوص در هنگام تجربه‌های منفی مثل افسردگی و غم، ارتباط دارد. علت آن است که خودافزایی سطح خودانگاره مثبت را افزایش می‌دهد که درنتیجه به افراد یادآوری می‌کند توانایی‌هایی برای رشد کردن دارند. مکین‌تایر می‌گوید: «براساسِ مدلِ خودافزایی، وقتی افراد وارد یک رابطه عاشقانه می‌شوند، محتوای مثبت را به حسی که از خودشان دارند اضافه می‌کنند که یا شامل افزودن ابعادی از هویت شریک عاطفی‌شان به خودانگاره خودشان می‌شود یا وقتی فعالیت‌های تازه‌ای را با همسر تجربه می‌کنند، این فعالیت‌ها به خودانگاره آن‌ها ابعاد تازه‌ای می‌بخشد». برای مثال شما ممکن است با همسری ازدواج کرده باشید که داوطلبانه به بی‌خانمان‌ها کمک می‌کند. درنتیجه، ممکن است شروع کنید دنیا را از نگاه فردی بشردوست نگاه کنید. یک مثال دیگر می‌تواند این باشد که شخصی ممکن است در کنار همسرش غذای تازه‌ای را در رستورانی تازه تجربه کند. درنتیجه، او ممکن است تجربه یک «خوراک‌شناس» را کسب کند. در هر دو مورد، افراد ممکن است خودانگاره خود را توسعه دهند و یک بار ارزشی مثبت به آن بیفزایند». این تحقیقات آثار مثبت خودافزایی مرتبط با همسر را بر سلامت روان و طی زمان ثابت می‌کند. وقتی حس می‌کنیم همسر‌مان به رشدمان کمک می‌کند، نه‌تنها به او حس نزدیکی بیشتری پیدا می‌کنیم بلکه از رابطه‌مان هم رضایت بیشتری خواهیم داشت، دراین‌صورت احتمالاً افسردگی کمتری را هم تجربه می‌کنیم.
برای نوشتن این مطلب از «فرادید» کمک گرفته شده‌است