جهان صنعت/« وعده‌هایی که محقق نشد » عنوان سرمقاله روزنامه جهان صنعت به قلم نادر کریمی‌جونی است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:
 
سیدابراهیم رییسی ششمین همکار خود را کنار گذاشت و گفته می‌شود که فهرست طولانی‌تری از افرادی که باید یا احتمالا کنار گذاشته شوند وجود دارد. در برخی فهرست‌ها به سیدرضا فاطمی‌امین به عنوان گزینه بعدی برکناری اشاره شده است. این در حالی است که از نظر سخنگوی دولت، در حال حاضر تغییر دیگری در کابینه، در دستور کار قرار ندارد و به همین دلیل اکنون به نظر می‌رسد دست‌کم در چشم‌انداز قابل پیش‌بینی، وزیر یا عضو دیگر کابینه از دولت خارج نمی‌شود.
سیدابراهیم رییسی همواره با صدای بلند اعلام می‌دارد که اگر هر یک از همکارانش در جهت اهداف دولت حرکت نکنند یا حرکت‌شان سرعت لازم را نداشته باشد از کابینه کنار گذاشته و فرد دیگری جایگزین‌شان می‌شود به این ترتیب باید انتظار داشت که افراد فعلی اعم از سرپرست یا مسوول همان افراد مناسب مدنظر رییس‌جمهوری باشند در این صورت پرسش مهم آن است که چرا نتایج کار دولت در زندگی مردم چندان مشهود نیست و شاخص‌هایی مانند ضریب فقر و خط فقر در دولت فعلی افزایش یافته است.
البته سیدابراهیم رییسی بارها تکرار کرده که هنگام تحویل گرفتن دولت، نرخ تورم حدود ۶۰ درصد بوده است در حالی که اگر نهادهای رسمی مانند مرکز آمار ایران مورد استناد واقع شوند و آمارهای اعلام‌شده از سوی این نهادها ملاک قرار گیرد، نرخ تورم در پایان اسفندماه ۱۴۰۰، حدود ۱/۴۰ درصد بوده که ۹/۱۹ درصد با آنچه سیدابراهیم رییسی می‌گوید تفاوت دارد. معلوم نیست آمار ارائه‌شده از سوی رییس‌جمهور، از چه ماخذی و چگونه استخراج شده و چقدر قابل اعتماد است اما قدرمسلم آن است که نرخ ۶۰ درصد برای تورم در پایان دولت حسن روحانی به شدت محل تردید است.
سیدابراهیم رییسی افراد برکنارشده را نامتناسب با اهداف و سرعت کاری کابینه و ملاک ابقا یا برکناری را فعالیت‌های پرشتاب و جهادی در مسیر درست می‌داند. اگر چنین است، افرادی مانند فاطمی‌امین که یک‌بار از سوی مجلس استیضاح شد و بعد از استیضاح و کسب رای اعتماد مجدد مجلس، باز هم از سوی فعالان صنعتی و اقتصادی و نیز نمایندگان مجلس شورای اسلامی مورد انتقاد واقع شده و می‌شود، چرا همچنان بر سر مسند خویش باقی مانده‌اند، اما سیدجواد ساداتی‌نژاد که به نسبت انتقادهای کمتری متوجه وی شده، برکنار شده است؟ همچنین در مواردی مانند وزارت راه‌وشهرسازی، وزیر کنار گذاشته‌شده (رستم قاسمی) چند روز پس از کناره‌گیری فوت می‌کند که نشان می‌دهد رییس‌جمهور به ناچار این وزیر را تغییر داده است. کنار گذاشتن اعضای کابینه در هر رده وزیر یا معاون رییس‌جمهوری که باشد، در وهله اول این پرسش مهم را در ذهن ایجاد می‌کند که رییس‌جمهوری و همکارانش در ابتدای فعالیت، مگر به اندازه کافی تحقیق و بررسی نکرده‌اند و در انتخاب هیات دولت و اعضای کابینه وسواس به خرج نداده‌اند که تا میانه راه و در دو سال اول فعالیت حدود ۳۰ درصد از کابینه را تغییر داده‌اند؟ روشن است که یا میزان تحقیق، ناکافی بوده یا فرد انتخاب‌شده از رانت برخوردار بوده و به ناحق صندلی یک وزیر یا معاون رییس‌جمهوری را اشغال کرده است. در هر دو صورت رییسی باید توضیح دهد که چرا و چگونه یک فرد نامناسب را برگزیده و به منصب وزارتخانه رسانده است. اگر فرد مناسب بوده و دلیل جایگزینی او به مسائلی خارج از حوزه حرفه‌ای وی بازمی‌گردد هم باز باید رییسی توضیح دهد که چرا مسائل غیرحرفه‌ای در امور حرفه‌ای دخالت داده شده است. در عین حال نمایندگان مجلس دل خوشی از کابینه دولت حاضر و رویکردهای آن ندارند و مجموعه همکاران ارشد دولت را ناکارآمد می‌شمارند، چنانکه نه فقط برای دومین‌‌بار طرح استیضاح سیدرضا فاطمی‌امین اعلام وصول شده بلکه طرح‌هایی برای استیضاح برخی دیگر از وزیران، از جمله سیداحسان خاندوزی وجود دارد.

نمی‌توان انکار کرد که دولت سیدابراهیم رییسی آن‌قدرها که ادعا می‌کرد و یا حامیان قدرتمند وی اظهار می‌داشتند، نه موفق بوده و نه چشم‌انداز موفقی دارد. اوضاع نابسامان پولی که رییس کل بانک مرکزی تصمیم گرفته به آن بی‌توجهی کند، تهدیدهای واقعی علیه امنیت غذایی و دیپلماسی که در جای دیگری تدوین و عملیاتی می‌شود و ده‌ها مساله راهبردی دیگر در مجموع این پرسش را پدید آورده است که آیا دولتی که می‌خواست ایران را به مدینه فاضله تبدیل کند، همین‌قدر توانایی داشته است؟