خراسان/ سازش زیاد، ترس، نداشتن جاه‌طلبی و ... باعث می‌شود تا بسیاری از افراد از ریسک اصولی در شغل‌شان و مزایای آن بی‌بهره بمانند
ریسک عبارت است از وضعیتی که مستلزم قرار گرفتن در معرض خطر است. آن چه مردم درباره ریسک‌پذیری و موفقیت می‌گویند، عمدتاً نادرست است. زندگی قرار نیست کسل‌کننده و پر از پشیمانی باشد. «اگر آن سال کارم را توسعه می‌دادم...» یا «اگر برای آن شغل دیگر درخواست داده بودم...» عباراتی هستند که حتما از اطرافیان‌مان شنیده‌ایم، افرادی که از ریسک فراری هستند، رویاهای خود را دنبال نکرده‌اند و احساس ندامت می کنند. یک جمله معروف درباره ریسک کردن وجود دارد که می‌گوید: «ریسک نکردن در دنیای امروز، خودش ریسک بزرگی است!». ما در این مطلب به 5 ویژگی عمده افرادی که در شغل خود حاضر به ریسک ‌کردن نیستند، اشاره می‌کنیم اما قبل از آن باید به یک نکته مهم بپردازیم.
 
چرا باید ریسک کنیم؟
همه ما ذاتاً به‌ میزانی ریسک‌پذیر هستیم. وقتی از ریسک‌پذیری بالا یا پایین خودمان یا دیگری صحبت می‌کنیم، درباره یک ویژگی شخصیتی حرف می‌زنیم.  اگر هر یک از ما در زمان کودکی ریسک‌پذیر نبودیم، الان نمی‌توانستیم حتی راه برویم. پیشرفت ما انسان‌ها در گرو پذیرش خطر‌ها و ریسک‌پذیری است البته که باید اصولی و کارشناسی شده باشد. بنابراین از پشیمانی و افسوس بترسید نه از شکست و استقبال از ریسک.
    5 ویژگی فراری‌ها از ریسک

خوشبختی در انتظار کسانی است که شجاعتِ رسیدن به آن را دارند، اما چه ویژگی‌هایی باعث می‌شود تا فکر ریسک کردن به ذهن مان خطور نکند؟
 سازش زیاد| انطباق، گاهی همچون یک دشمن افراد را در «حد وسط» نگه می‌دارد. در مقاله‌ای به این موضوع پرداخته شد و پاسخ‌‌های گروهی از مردان به این سوال را که چرا سر کار رفتند ،بررسی کرد. از هر 20 نفر، 19 نفر نمی‌دانستند چرا! در عوض، آن‌ها از کلیشه قدیمی «خب، همه سر کار می‌روند...» استفاده کردند تا باورهای سازگارانه خود را تأیید کنند. این دقیقاً همان کاری است که انطباق و سازش بیش از حد با افراد سخت کوش و صادق انجام می‌دهد. هنگامی که ما سازش می‌کنیم، به طور خودکار رویاهای پرشور خود را در رختخواب می‌گذاریم. ما در نهایت به استعدادهای خدادادی خود خیانت می‌کنیم. در دنیایی که دایم در تلاش است تا افراد را به انجام کارها به روشی خاص سوق دهد، تطابق و سازش بیش از حد، در خط مقدم قاتلان رویاهای شخصی قرار دارد.
 ماندن در حالت امن| بیشتر افراد تقریباً در هر جنبه‌ای از زندگی‌شان ترجیح می‌دهند شرایط امنی را تجربه کنند. «به مدرسه برو، سخت کار کن و یک شغل خوب پیدا کن»، شعاری است که بیشتر مردم جهان برای دهه‌ها به آن عادت کرده‌اند. جای تعجب نیست که چرا بیشتر مردم تصمیم می‌گیرند در دنیای امن خودشان زندگی کنند. با قرار گرفتن مداوم در معرض اخبار بد در رسانه‌ها، جای شگفتی نیست که چرا بیشتر مردم جهان از انجام هر کاری وحشت دارند. با بودن در حالت ایمن، بسیاری از مردم دیدگاهی بدبینانه به موفقیت دارند. «من خیلی پیر هستم و بهتر است در جای خود بمانم»، «تجربه زیادی ندارم، فایده‌ای ندارد دنبال شغل دیگری بگردم» یا این کلیشه سنتی و قدیمی: «اگر شکست بخورم چه می‌شود؟». نکته ای که افرادی که از این عبارات استفاده می‌کنند، متوجه نمی‌شوند این است که هیچ فردی بدون ریسک ‌کردن به موفقیت قابل‌توجهی نمی رسد.
 ترس از شکست| این ترس در رأس فهرستی است که مانع از رویاهای بزرگ و در نهایت اقدام افراد به ریسک می‌شود، امید را از بین می‌برد و حقارت را تشویق می‌کند. حقارت، تنگ نظری را تقویت می کند و باعث ایجاد جهل و نگرانی می‌شود. نتیجه نهایی چیست؟ نابودی و ویرانی؛ چرا که احساس می‌کنیم نمی‌توانیم رویاهای خود را محقق کنیم. به علاوه، ترس از انتقاد، انگیزه فرد را برای رسیدن به موفقیت فلج می‌کند.
 نداشتن جاه طلبی و ابتکار| فقدان جاه‌طلبی عبارت است از رضایت‌دادن به چیزی کمتر از آن چه واقعاً می‌خواهید. افتادن مردم در این دام، طبیعی و عادی به نظر می‌رسد. در همین حال، فقدان ابتکار، فرد را ناتوان از اقدام می‌کند. برای این افراد، انگیزه گرفتن برای امتحان کردن چیزهای جدید دشوار است. با پرسیدن این دو سوال ساده، فهرستی صادقانه از خودتان تهیه کنید.
1- آیا میل شدید و قطعی برای این خواسته دارم؟(این می‌تواند یک شغل جدید، کسب و کار نو یا یک خانه جدید باشد).
2- آیا برنامه های مشخصی درباره چگونگی رسیدن به خواسته‌ام تنظیم کرده‌ام؟ اگر پاسخ شما به مورد مطرح ‌شده 2 بله نیست، اکیداً به شما پیشنهاد می‌کنم که در خصوص تبدیل پاسخ‌تان به بله، وقت بگذارید.
 نداشتن انگیزه| بی‌انگیزگی انسان را در سرزمینی که هیچ چیز و هیچ فردی مهم نیست، رها می‌کند. شما از زندگی نهایت لذت را نمی‌برید. عمیقا به خود بنگرید و آن چه واقعاً در زندگی شما را خوشحال می‌کند، بیابید. خود را در حال انجام این کار مجسم و آن را به هدف شماره یک خود تبدیل کنید. از امروز به بعد، به هدف شماره یک خود فکر کنید که باعث می‌شود هر روز صبح با هیجان از رختخواب بیرون بپرید.

نویسنده : فرزانه شهریاردوست| ‌ کارشناس ‌ارشد روان‌شناسی ‌بالینی