در این مصاحبه، از فریمن ۸۵ ساله در مورد نظرات گذشته‌اش در مصاحبه‌ای با مایک والاس از CBS در سال ۲۰۰۵، در مورد این که چگونه صحبت نکردن در مورد نژاد ممکن است به پایان نژادپرستی کمک کند، سؤال شد.

فریمن در پاسخ گفت: دو چیز را می‌توانم علناً بگویم که دوست ندارم. ماه تاریخ سیاهپوستان یک توهین است. آیا تاریخ من را به یک ماه کاهش می‌دهید؟

فریمن افزود: همچنین واژه «آفریقایی-آمریکایی» یک توهین است. من این عنوان را قبول ندارم. سیاهپوستان تا به حال عناوین متفاوتی داشته‌اند و من نمی‌دانم چگونه این چیز‌ها چنین نفوذی پیدا می‌کنند، اما همه از واژه «آفریقایی-آمریکایی» استفاده می‌کنند. واقعا چه معنی دارد؟

او ادامه داد: بیشتر سیاهپوستان در این بخش از جهان، مخلوط هستند و درمورد آفریقا به گونه ای صحبت می شود که گویی یک کشور است در حالی که یک قاره است مانند اروپا. درست مثل این می‌ماند که به مردم اروپا فقط با یک کشور خاص اشاره شود مانند ایرلندی-آمریکایی یا ایتالیایی-آمریکایی و به آن‌ها اروپایی-آمریکایی گفته نمی‌شود.

 جاناتان دین، مصاحبه‌کننده، جمله‌ای از دنزل واشنگتن را مطرح کرد که گفته بود، من خیلی به سیاهپوست بودنم افتخار می‌کنم، اما سیاهپوست تمام آن چیزی نیست که هستم، فریمن در واکنش به این جمله گفت: بله دقیقاً. من کاملا موافقم.

او همچنین خاطرنشان کرد: خیلی به موفقیت‌های حرفه‌ای دنزل حسادت می‌کنم، زیرا واشنگتن کاری را انجام می‌دهد که دلم می‌خواست همه آن‌ها را من انجام دهم.

فریمن که در حال حاضر با فلورانس پیو در فیلم «آدم خوب» (A Good Person) ایفای نقش می‌کند، در ادامه به بحث درباره چگونگی تغییر اوضاع پرداخت؛ از زمانی که او برای اولین بار در دهه ۱۹۶۰ بازیگری را شروع کرد و از نقش‌های کوچک صحنه تا برنامه محبوب کودکان «شرکت الکتریک» (The Electric Company) کار کرد.

او معتقد است صنعت فیلمسازی به طور فزاینده‌ای فراگیر شده است و اشاره می‌کند که برای مدت طولانی نقش‌های بازیگران سیاه‌پوست معمولاً کمدی بودند.

فریمن افزود: تغییر این است که اکنون، همه مردم درگیر هستند. هر کسی، آسیایی‌ها، سیاهپوستان، سفیدپوستان، ازدواج‌های بین نژادی، روابط بین نژادی. همه به نمایش گذاشته می‌شوند و اکنون همه آن‌ها را روی صفحه می‌بینید و این یک جهش بزرگ است.

همچنین، این بازیگر، در مورد این که اگر موفقیتی در هالیوود پیدا نمی‌کرد، ممکن بود به کجا برسد، گفت: مردم می‌پرسند اگر موفق نمی‌شدی چه کار می‌کردی؟ نمی‌دانم. شاید رانندگی لیموزین؟ اما من در تئاتر خواهم بود. من بازیگری می‌کردم، اما این کار در کنار جرأت، شانس هم می‌خواهد. شما به شجاعت و شانس جدی نیاز دارید. من شغلم را مدیون هر دو می‌دانم.