منصور انوری تنها فردی است که توانست این جایزه را ببرد؛ چون در سال‌های بعد نیز جایزه جلال به ۳۰ سکه کاهش پیدا کرد و در دوره قبل هم سکه جای خود را به پول داد؛ آن هم ۲۵۰ میلیون تومان که کم‌تر از ۱۰ سکه ارزش دارد. به همین دلیل از منصور انوری که آثار دیگری هم در کارنامه خود دارد فقط ۲ سئوال پرسیده‌ایم.

گویا با جایزه ۱۱۰ سکه‌ای جلال آل‌احمد توانستید خانه‌ای برای خود تهیه کنید. این کار، احتمالاً خیال شما را از مسکن آسوده کرد و به نوشتن دلگرم شدید. درست عرض می‌کنم؟

البته که پول خرج می‌شود، اما در آن سال‌ها با جایزه و مبلغی که خودم داشتم، توانستم خانه کوچکی بخرم. برگزیده شدن در جایزه جلال هم به من روحیه‌ و اعتماد بنفس داد تا نوشتن  را ادامه بدهم، اما رمان «جاده جنگ» در آن‌ سال ۶ جلدش منتشر شده بود که در ادامه هم به ۱۲ جلد رسید. البته من قصد تکمیل رمان «جاده جنگ» را داشتم و به هرحال کار خودم را انجام می‌دادم، اما با جایزه جلال و برگزیده شدن مصمم شدم رمان انقلاب را  کامل کنم. من آثار دیگری هم دارم؛ مثل کتاب سه جلدی شهید کاوه، عشق‌آباد تا عشق‌آباد و ... در مجموع نیز تا به امروز نزدیک به ۳۰ عنوان کتاب نوشته‌ام که ۱۹ جلدش منتشر شده است.

گفتید که مصمم شدید رمان انقلاب را کامل کنید. درباره این موضوع توضیح می‌دهید؟

من در کودکی اهل مطالعه بودم و هر انقلابی هم یک رمان دارد؛ مثل رمان «بینوایان» که رمان انقلاب فرانسه است. من هم نوشتن رمان انقلاب را آغاز کردم. البته در ادامه رمان «جاده جنگ» یک اثر ۸ جلدی نوشته‌ام با نام موقت «گذرگاه» که به روایت سال‌های ۴۳ تا رحلت حضرت امام خمینی(ره) می‌پردازد. می‌خواهم به دوران بعد از رحلت حضرت امام و آغاز رهبری آیت‌الله خامنه‌ای هم بپردازم که اگر عمری باشد نزدیک به ۳ تا ۱۲ جلد منتشر خواهد شد.