گلستانی ادامه داد: اگر کودک در خانواده احساس امنیت و آرامش نداشته باشد یا فکر کند شخصی در خانواده او را دوست ندارد، دچار برخی مشکلاتی مانند اضطراب، بی‌خوابی و یا بدخوابی، بهانه‌گیری، پرخاشگری، لجبازی و در شرایط بدتر شب ادراری می‌شود.

 وی افزود: خانوده‌ها با مشاهده این نشانه‌ها متوجه می‌شوند که فرزندشان دچار مشکلاتی است که نمی‌تواند آن‌ها را بیان کند؛ درنتیجه باید ازیک روانشناس کمک بگیرند و به طور ریشه‌ای برای رفع این چالش‌ها اقدام کنند.

این روانشناس خانواده، تشخیص آسیب‌های روحی و روانی را در کودکان دشوار دانست و افزود: گاهی کودکان در منزل و از سوی والدین خود در معرض مشکلات روحی و روانی یا حتی جسمی قرار می‌گیرند. سپس در مدرسه معلم با توجه به دانش و تجربه خود متوجه ویژگی رفتار کودک با بقیه هم سن و سالانش می‌شود. ارتباط کودک با معلم و دوستانش در کلاس درس، بیانگر شخصیت و مشکلات درونی کودک است.

گلستانی با بیان اینکه رفتاری مانند ناخن جویدن، گوشه‌گیر بودن و پرخاشگری زنگ خطری برای وجود مشکل در کودک است، گفت: برای دانستن مشکلاتی مانند کتک خوردن کودک، فقط باید با او ارتباط صمیمانه داشت تا با احساس امنیت بتواند مشکلات خود را بیان کرد.

 گلستانی به رفتار‌هایی مانند نقاشی کشیدن در کودکان نیز اشاره کرد و افزود: گاهی از نقاشی‌هایی که کودک می‌کشد می‌توان متوجه مشکلات خانوادگی او شد.

وی با بیان عوارض مشکلات روحی در کودک ادامه داد: تمام این موارد گفته شده بر روی رشد کودک تاثیرگذار است و گاهی اضطراب ناشی از این مشکلات سال‌ها با کودک همراه است. کودک در بزرگسالی نمی‌تواند وارد رابطه با هم سن و سال‌های خود شود و حتی قدرت صحبت کردن هم ندارد.

این روانشناس خانواده به استفاده بی‌رویه کودکان از فضای مجازی نیز اشاره کرد و گفت: محدودیت در استفاده از شبکه‌های اجتماعی و بازی‌ها و اینترنتی یکی از مواردی است که خانواده‌ها باید بیشتر به آن توجه کنند، گاهی آسیب‌های روانی که این فضا روی جسم و روان کودک می‌گذارد، جبران ناپذیر است در نتیجه به خانواده‌ها توصیه می‌کنم برنامه‌ای برای اوقات تفریح کودکان داشته باشند.