گیم فا/ همان‌طور که در سال‌های اخیر به دفعات مشاهده کرده‌ایم، تعیین زمان یک بازی ویدیویی برای توسعه‌دهندگان کار آسانی نیست. یک بازی که بیش از حد کوتاه است قطعا برای بازیکنان ایده‌آل نخواهد بود. با توجه به قیمتی که برای یک بازی ویدیویی می‌پردازید، انتظار می‌رود حداقل برای مدت معقولی سرگرم شوید. وقتی یک بازی خیلی زود به پایان می‌رسد این احساس به وجود می‌آید که اثر مذکور به تمام پتانسیل خود نرسیده و نتوانسته تمام ایده‌های خود را اجرایی کند. در طرف مقابل یک بازی بیش از حد طولانی هم مطلوب نیست. حتی اگر یک بازی مکانیک‌های هسته‌ای خوب یا داستانی درگیرکننده داشته باشد، باز هم می‌توان آن را بیش از حد کش داد.

       
ما در طول سال‌ها مثال‌های متعددی از عناوینی را داشتیم که یکی از این دو اشتباه را مرتکب شده‌اند. در این مقاله هم قصد داریم تا در همین مورد صحبت کنیم. ۵ بازی ویدیویی که باید دیرتر تمام می‌شدند و 5 بازی ویدیویی که بیش از حد طولانی بوده‌اند. بگذارید با اولی شروع کنیم.

۵ بازی ویدیویی که باید طولانی‌تر می‌بودند

Resident Evil 3

معمولا نمی‌خواهیم که یک بازی وحشت بقاء خیلی طولانی باشد. معمولا ۱۰ الی ۱۲ ساعت بهترین مدت زمان برای یک بازی در این ژانر است. این یعنی بازی‌های وحشت بقا معمولا نسبت به بقیه ژانرها کوتاه‌تر هستند. با این حال، حتی در ژانری که بازیکنان انتظار مدت زمان کوتاه‌تری را دارند هم برخی بازی‌ها بیش از حد زود به پایان می‌رسند. ریمیک Resident Evil 3 بدون شک یکی از این بازی‌ها است.

احتمالا حذف برخی از بخش‌های محبوب بازی اصلی یکی از دلایل کوتاهی بیش از حد این بازسازی باشد. در هر صورت پس از ۵-۶ ساعت، شما این بازی را به پایان می‌رسانید و این احتمال وجود دارد که احساس رضایت نداشته باشید. خصوصا با توجه به این که Resident Evil 2 Remake به نقطه عطفی برای سری تبدیل شده بود.

The Callisto Protocol

بازی The Callisto Protocol به چندین روش طرفداران را ناامید کرد؛ از کمبود وحشت‌های واقعی گرفته تا تمرکز بیش از حد روی مبارزات تن به تن و کنترل‌های معمولا بد قواره و دشوار. یک زمینه دیگر که این بازی در آن شکست خورده مدت زمان لازم برای تکمیل کردن آن است.

اثر وحشت بقای Striking Distance Studios به آسانی در ۸ الی ۱۰ ساعت به پایان می‌رسد. این رقم بدی خصوصا برای یک بازی وحشت بقا نیست. مشکل اصلی ما با The Callisto Protocol در این زمینه این است که با یک بازی به شدت خطی طرف هستیم. این یعنی خیلی نمی‌توان روی محتوای جانبی یا گشت و گذار بیشتر حساب باز کرد. وقتی بازی را به پایان می‌رسانید، این احساس وجود دارد که The Callisto Protocol حتی به پتانسیل خود نزدیک هم نشده است.

Metal Gear Solid 5: The Phantom Pain

حتی اگر روی داستان اصلی تمرکز کنید، به پایان رساندن Metal Gear Solid 5: The Phantom Pain نیازمند ۴۵ الی ۵۰ ساعت است. پس اگر صرفا روی اعداد مانور دهیم، Metal Gear Solid 5: The Phantom Pain نیاز به زمان بیشتر ندارد. مشکل اصلی میزان محتوای موجود در این بازی نیست، بلکه طبیعت این محتویات است.

بخش عمده‌ای از محتوای نیمه دوم بازی در واقع ریمیکس و بازیافت محتوای نیمه اول است. در حال حاضر می‌دانیم که کوجیما در طول توسعه بازی مجبور به حذف بسیاری از محتوا و ایده‌های خود برای این بازی شده است. نتیجه نهایی یک اثر شگفت‌‎انگیز در نیمه اول با مکانیک‌های مخفی‌کاری بی‌نظیر است که در نیمه دوم از نفس می‌افتد و کمی ناامیدکننده به پایان می‌رسد.

Gears of War 4

روی کاغذ به نظر نمی‌رسد که مدت زمان بازی Gears of War 4 مشکلی داشته باشد. این بازی بین ۱۰ الی ۱۲ ساعت گیم‌پی دارد که تقریبا مشابه با نسخه‌های قبلی این سری است. با این حال، مثل بسیاری از بازی‌های این فهرست، Gears of War 4 هم از زمان خود استفاده درستی نمی‌کند.

بخش داستانی Gears of War 4 ابدا بد نیست، اما تا جذاب شدن داستان بازی کمی زمان می‌برد و از سوی دیگر، خیلی ناگهانی به پایان می‌رسد. وقتی با تیتراژ پایانی مواجه می‌شوید، این حس وجود ندارد که به پایان طبیعی داستان رسیده‌ایم. حتی کلیف‌هنگر خواندن این پایان هم درست نیست، چرا که این احساس وجود دارد که یک نفر به صورت ناگهانی تصمیم گرفته تا روایت داستان را متوقف کند.

Deus Ex: Mankind Divided

بازی Deus Ex: Mankind Divided یک مثال عالی برای عنوانی مدرن است که درست به هنگام اوج گرفتن به پایان می‌رسد. ۱۵ الی ۲۰ ساعت زمان کوتاهی برای یک نقش‌آفرینی است و به پایان رسیدن بدون مقدمه Deus Ex: Mankind Divided هم به این مسئله کمکی نمی‌کند. در واقع پایان این بازی بیشتر مثل پایان یک پرده دوم است تا پایانی کامل.

البته در حال حاضر می‌دانیم که مشکلات متعددی در پشت صحنه و به هنگام توسعه این بازی وجود داشتند. با این حال، در نهایت حقیقت این است که بسیاری از پایان بازی رضایت‌مند نبودند. امیدواریم که روزی بتوانیم پایان این داستان را ببینیم.

پنج بازی ویدیویی که باید کوتاه‌تر می‌بودند

Middle-Earth: Shadow of War

اپیدمی بازی‌های جهان بازِ بیش از حد شلوغ و متورم، در سال‌های اخیر گریبان بازی‌های ویدیویی را گرفته و Shadow of War هم یکی از پیشگامان این مشکل است. ریشه‌های این مشکل متاسفانه در پرداخت‌های درون برنامه‌ای بازی و تلاش‌های دائم آن برای هل دادن بازیکنان به سمت خرج کردن پول بیشتر است. در صورتی که به خرج کردن پول علاقه نداشتید، باید ساعت‌ها را صرف انجام کارهای خسته‌کننده و تکراری در جهان باز بازی می‌کردید.

Shadow of War می‌توانست با کاهش ۲۰ ساعت از مدت زمان کلی خود تبدیل به دنباله‌ای شایسته برای بازی اول شود. در حال حاضر با بازی سرگرم‌کننده‌ای طرف هستیم که نمی‌داند در چه زمانی باید به پایان برساند.

Ghost Recon Breakpoint

بازی‌های Ubisoft در حال حاضر نماد عناوین جهان باز بیش از حد شلوغ هستند. ما می‌توانیم بازی‌های متعددی از این شرکت را این فهرست استفاده کنیم، اما تصمیم نهایی ما Ghost Recon Breakpoint است. چرا؟ خب دلایل متعددی برای این تصمیم وجود دارند؛ جهان بازی بیش از حد بزرگ و خالی از تنوع است، فعالیت‌های جانبی تکراری و فرمول‌زده هستند و طراحی ماموریت‌ها حتی در داستان اصلی هم چندان تحسین‌برانگیز نیست.

مسئله‌ای که این مشکلات را تشدید می‌کنند هم بد بودن ساختاری Ghost Recon Breakpoint است. Ghost Recon Breakpoint تلاش می‌کند تا به صورت هم‌زمان Ghost Recon و The Division باشد و در انجام هیچ یک موفق نیست. این حقیقت که باید مشکلات را به مدت ده‌ها ساعت تحمل کنید هم همه چیز را بدتر می‌کند.

Death Stranding

بازی Death Stranding اثری است که یا عاشق آن می‌شوید یا اصلا با آن ارتباط برقرار نخواهید کرد. هیچ میانه‌ای در رابطه با این بازی وجود ندارد. این اثر عجیب و غریب است و به این مسئله افتخار می‌کند. اگر از این بازی خوشتان بیاید و ایده‌های آن را جذاب ببینید، پس احتمالا از تک‌تک لحظات آن لذت خواهید برد؛ در غیر این صورت، با یک عنوان جهان باز طولانی و خسته‌کننده روبه‌رو خواهید شد.

المانی آرامش‌بخش در مکانیک‌های گیم‌پلی Death Stranding و جنبه چندنفره آن وجود دارد، اما برای بسیاری این المان به تنهایی کافی نیست. از آن جایی که این بازی حداقل ۳۰ ساعت زمان می‌طلبد، شکی وجود ندارد که بسیاری در میانه‌ راه، از آن خسته خواهند شد.

Days Gone

احتمالا بسیاری به شما گفته‌اند که Days Gone حدودا پس از ده ساعت جذاب می‌شود و شروع به اوج گرفتن می‌کند. راستش را بخواهید این ادعا نادرست نیست و بازی پس از مدتی واقعا خودش را پیدا می‌کند و مکانیک‌ها و جهان آن به هم‌خوانی می‌رسند. با این حال، همه حوصله ۱۰ ساعت صبر کردن برای رسیدن به یک بازی خوب را ندارند.

Days Gone اثری بزرگ و گسترده با محتوای زیاد است. بسیاری از چیزهایی که برای ارائه دارد هم با کیفیت هستند، اما این محتوای خوب توسط طراحی و ساختار بعضا ضعیف ضربه دیده است. استودیوی Bend سونی می‌توانست با ساخت اثری متمرکزتر و با ریتم بهتر Days Gone را به پتانسیل کاملش برساند و آن را به اثر محبوب‌تری تبدیل کند.

Red Dead Redemption 2

Red Dead Redemption 2 بدون شک جاه‌طلبانه‌ترین ساخته Rockstar تا به امروز است. شما می‌توانید بیش از ۱۰۰ ساعت را در جهان زیبا و به شدت پر جزئیات این بازی صرف کنید. میزان، کیفیت و تنوع محتوای موجود در گوشه و کنار این بازی آن قدر زیاد است که شما دائما سرگرم خواهید ماند. اما اگر صرفا به دنبال داستان اصلی باشید، Red Dead Redemption 2 می‌تواند کمی بیش از حد کش پیدا کند.

از بخش آغازین طولانی گرفته تا فصل Guarma و بخش پایانی غافلگیرکننده‌ی بازی، قسمت‌های متعددی در این داستان حماسی هستند که می‌توانند کمی کوتاه‌تر باشند. اشتباه نکنید، این بازی هم‌چنان یک اثر فوق‌العاده است. با این حال، هر بازی ایراداتی دارد و کمی طولانی بودن جزو معدود ایرادات Red Dead Redemption 2 است.