ویتور رودریگز یکی از پسران زوجی که این چهار تخته سنگ را دیدند و فکر کردند مکان خوبی برای ساخت یک پناهگاه کوهستانی است درباره داستان این خانه توضیح داده است.

(نمای ورودی خانه)

داستان کاسا دو پِنِدو سال ۱۹۷۳ در یک روز بهاری آغاز شد: «ما از گیماریش آمدیم تا در کوه فافه کوهنوردی کنیم. تا قله رفتیم. آن روز خیلی باران بارید. مجبور شدیم داخل ماشین یک غذای سبک بخوریم و چند ساعت داخل ماشین بمانیم؛ ما سه تا برادر و پدر و مادرمان.»

اواخر آن روز بالاخره پس از کلی انتظار هوا آفتابی شد. ویتور و برادرانش به سراغ شکار جیرجیرک رفتند. در واقع ماموریت آن روزشان هم همین بود. آن روز بارانی، پدر و مادر ویتور پس از چند ساعت نشستن در ماشین به این نتیجه رسیدند که محل میان این صخره‌ها جای فوق‌العاده‌ای برای ساختن یک پناهگاه است. آن‌ها به سراغ مالک زمین رفتند، اما کاشف به عمل آمد آن چهار تخته‌سنگ نه یک صاحب بلکه سه صاحب دارد. آن‌ها بالاخره موفق شدند زمین را بخرند و شروع به ساخت خانه کنند.

چه کسی کاسا دو پندو را ساخت؟

این خانه توسط کارمندان پدر ویتور ساخته شد. پدر ویتور مهندس نساجی و صاحب یک کارخانه نساجی در گیماریش بود. ساخت خانه یک سال طول کشید. هدف اصلی ساخت خانه این بود که مکان استراحتی برای تعطیلات و روز‌های آخر هفته در دل طبیعت باشد، اما طوری ساخته شود که چشم‌انداز بکر آن را از بین نبرد.

(نمای داخلی خانه و استخری که در محوطۀ بیرونی ساخته شده)

زندگی بدون تکنولوژی

«والدین من متولد دهه‌ی ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ بودند. آن زمان در گیماریش خبری از تکنولوژی نبود. آن‌ها دوست داشتند روز‌های خوش گذشته را دوباره زنده کنند، بدون تکنولوژی، تلویزیون، تلفن و برق ...»

پدر ویتور عقیده داشت تلویزیون کارکرد خانواده را مختل می‌کند و تلفن چیزی است که باید در تعطیلات از آن دور باشیم. این خانه هنوز هم تلفن، تلویزیون و برق ندارد، اما گاز و آب دارد. همه چیز این خانه مثل یک خانه‌ی معمولی است، اما بدون تکنولوژی. در واقع این خانه اثبات می‌کند که مردم می‌توانند بدون تکنولوژی هم زندگی کنند حتی اگر زندگی بدون آن غیرممکن به نظر برسد.

پر حرف و حدیث‌ترین خانۀ دنیا

کاسا دو پندو با این هدف ساخته شد که یک خانه‌ی ساده و بی‌آلایش باشد، اما به تدریج نام آن همه جا بر سر زبان‌ها افتاد. یک ایستگاه تلویزیونی ژاپنی به نام Tokyo TV درباره‌ی معماری عجیب این خانه برنامه‌ ساخت. مردم پس از تماشای این برنامه شروع به کسب اطلاعات درباره‌ی آن کردند و نام آن را در فهرست خانه‌های عجیب دنیا یافتند. سال ۲۰۱۴ مردم می‌توانستند از طریق یک سایت به عجیب‌ترین خانه‌های دنیا امتیاز بدهند. پس از اعلام نتایج رای‌گیری، توجه رسانه‌ها به این خانه بیشتر و بیشتر شد. توریست‌های زیادی مایل به دیدن این خانه بودند تا حدی که از روی حصار‌های اطراف خانه می‌پریدند تا فقط از نزدیک از این خانه عکس بگیرند.

خانواده‌ی رودریگز با دیدن علاقه‌ی زیاد توریست‌ها به دیدن خانه، از توریست‌ها استقبال کردند، اما از آنجا که آن‌ها هنوز هم از این خانه استفاده می‌کنند، قوانینی وضع کردند تا حریم خصوصی‌شان را حفظ کنند. برای مثال، توریست‌ها اجازه ندارند فیلم بگیرند یا از فضای داخلی خانه عکس‌برداری کنند.

(منظرۀ خانه از بالا تقریبا غیر قابل تشخیص است)

علاقمندان به این چشم‌انداز می‌توانند استخر شنای این خانه را که روی یک تخته سنگ بنا شده رزرو کنند و از چشم‌انداز این منطقه‌ی کوهستانی و آسمان پرستاره‌ی شب آن لذت ببرند و با کمک چوپانی که با خانواده روریگز همکاری می‌کند یک روز چوپانی را از او یاد بگیرند و آن را در عمل تجربه کنند.