عادت خوبی نیست اما بعضی از دانش آموزان سر کلاس هر وسیله ای از همکلاسی هایشان که روی زمین می افتد یا در جامیزی می ماند را برمی دارند.

سخت‌تر زمانی است که هنگام زنگ تفریح دست داخل کیف دیگران کرده و آن چه دوست دارند را به کیف خود منتقل می‌کنند. کافی است دانش آموزی آن‌ها را در حین انجام این کار ببیند. آن وقت است که انگ دزد به آن‌ها چسبیده و مورد مواخذه قرار می‌گیرند.

مسعود مهرابی کارشناس ارشد مشاوره تربیتی پیشنهاد می‌کند قبل از تنبیه کودک دبستانی بهتر است اولیاء مدرسه این موضوع را ریشه یابی کنند.

بی اجازه دست زدن به وسایل دیگران یکی از متداول‌ترین مسائلی است که در مدارس دیده می‌شود. البته گاهی اوقات جلوه دزدی پیدا می‌کند. به گفته این مشاوره تربیتی، خیلی از این بچه‌ها در خانواده‌های تحصیل کرده و متمول به دنیا آمده اند و اصلا نیاز مالی ندارند. او در این باره توضیح می‌دهد: «بی‌توجهی والدین نسبت به نیاز‌های عاطفی فرزندان، جدایی پدر و مادر، مشکلات مالی، سخت‌گیری‌های زیاد، وجود خواهر و برادر‌های زیاد به طوری که دانش‌آموز نتواند از وسایل خودش استفاده کند از جمله مواردی است که کودک دست به سرقت می‌زند. البته ممکن است در محیط مدرسه هم رفتار‌های نامناسبی از سوی معلم یا اولیاء مدرسه با او شده باشد. آزار و اذیت توسط دوستان هم خود عامل دیگری است تا او ناراحتی و خشمش را به صورت دزدی از دیگران نشان دهد.»

پدر و مادر‌ها نظارت کنند

برچسب دزد زدن به دانش آموزی که ۷ یا ۸ سال دارد فقط او را به سوی بحران سوق می‌دهد. مهرابی چند راه حل ارائه می‌دهد. از خانواده‌ها می‌خواهد به هنگام بازگشت فرزند خود از مدرسه به طور نامحسوس وسایل آن‌ها چک کنند. او می‌گوید: «در صورتی که پدر یا مادر مداد یا پاکن ناآشنایی در کیف فرزندش دید از او پرس و جو کند و به او آگاهی دهد که برداشتن وسایل دیگران بدون اجازه عنوان بدی دارد. معنای دزدی را کامل برای بچه شرح دهد. بعضی از بچه‌ها حتی نمی‌دانند کارشان اشتباه است. این موضوع در کودکان پیش دبستانی و کلاس اول بیشتر دیده می‌شود.»

کودکتان را مسئولیت پذیر بار بیاورید

با دادن آگاهی کودک متوجه خطای خود می‌شود، اما اگر به کار بد خود ادامه داد، باید به او تذکر داد. این مشاور توصیه می‌کند: «وقتی الگوی دزدی در گذشته هم بوده، لازم است روش شدیدتری را پیش‌ بگیرید. اگر دانش‌آموز خیلی کم‌سن است، مطمئن شوید که می‌داند دزدی کاری اشتباه است. چیزی که دزدیده را از او پس بگیرید. از او بخواهید که عذرخواهی کند و مسئولیت کارش را به عهده بگیرد. همچنین به او بفهمانید اگر کسی لوازمش را بدون اجازه بردارد چه احساسی پیدا می‌کند. چه خوب است که والدین به فرزند خود مسئولیت پذیری را یاد دهند. به طور مثال وجهی را به عنوان پول تو جیبی به او بدهند و بخواهند خرج کردن را مدیریت کند. دانش آموزانی که خود پول داشته باشند تمایل کمتری به دزدی دارند.»