خراسان/ مردی هستم 44 ساله. خانمم 40 ساله است. اولا فراموشکار است و نمی‌دانم چرا مدام به من می‌گوید که یادم رفت. بارها پیش آمده که گفتم چرا فلان کار را انجام ندادی، می‌گوید یادم رفت. به ظاهرش هم در خانه نمی‌رسد. راهنمایی کنید.
پاسخ مشاور
برادر گرامی، به فراموشکار بودن همسرتان و بی‌انگیزگی برای رسیدگی به ظاهرش اشاره کردید. با توجه به دو نوع رفتاری که مطرح کردید، به نظر می‌رسد که وضعیت روحی و روانی همسرتان خیلی خوب نیست و نیاز به ارزیابی‌های بیشتری در این خصوص احساس می‌شود. به طور معمول وقتی یک فرد تمرکز مناسبی نداشته باشد و نتواند به موارد مختلف و کارهایش توجه کافی کند، بیشتر دچار فراموشی می‌شود و از طرف دیگر اهمیت ندادن به وضعیت ظاهری هم می‌تواند از نشانه‌های بی‌حوصلگی و بی‌انگیزه بودن باشد.
وضعیت روانی همسرتان  باید ارزیابی شود
البته این‌که همسرتان از ابتدا این‌گونه بوده یا بعدا دچار این وضعیت شده‌، دارای اهمیت است و به خصوص اگر به تازگی متوجه این موضوع شده‌اید، لازم است برای ارزیابی وضعیت روانی همسرتان مبنی بر وجود مشکل یا علایم افسردگی حتما مراجعه حضوری به روان‌شناس داشته باشند. اگر وضعیت روانی همسرتان مناسب تشخیص داده نشد، بهتر است به دنبال دلایل و علت‌های آن باشید و شایسته است که در این فرایند ابتدا به نقش و سهم خودتان توجه داشته باشید تا اگر احیانا درخصوص انتظارات همسرتان تاکنون موردی وجود داشته، بتوانید آن ‌را مرتفع کنید.
سرزنش و گلایه شرایط را  وخیم‌تر می‌کند
یادتان باشد که وقتی یک فرد حالش خوب نیست، حتی اگر بخواهد خوب رفتار کند، ممکن است قادر نباشد. ناامیدی، بی‌انگیزه بودن و حوصله نداشتن باعث ضعف در عملکرد افراد می‌شود. در این اوضاع هر گونه سرزنش، گلایه‌مندی و تحت فشار قرار دادن همسرتان شرایط را وخیم‌تر می‌کند. بنابراین سعی کنید به جای ابراز ناراحتی و سرزنش کردن کمی با وی همدلی و به گونه‌ای رفتار کنید که شما را حامی خود ببیند. فکر می‌کنم در چنین شرایطی، همسرتان قبل از هر چیزی به حمایت توام با احترام شما نیاز دارد.
به همسرتان پیشنهاد بدهید
استفاده از مهارت گفت‌وگو برای همه زوج ها یک ضرورت است. بنابراین توصیه می‌کنیم در یک زمان مناسب که حال همسرتان خوب است، در کمال آرامش و از طریق یک گفت‌وگوی صمیمانه علایق خود را به ایشان بگویید و توجه داشته باشید در فرایند گفت و‌گو فقط از ضعف‌هایش صحبت نکنید، بلکه ابتدا ویژگی‌های مثبت و توانایی‌هایش را بازگو و سپس شرایط مطلوب خود را با ادبیاتی مناسب و دلایل منطقی و حتی در قالب پیشنهاد بیان کنید. اجازه بدهید که همسرتان خودش به این تصمیم برسد که تغییراتی را ایجاد کند نه این‌که مجبور به انجام آن‌ها باشد.
نویسنده : دکتر حسین محرابی | ‌ روان شناس و مدرس دانشگاه