هم میهن/متن پیش رو در هم میهن منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست

محمدرضا اسدی، نائب‌رئیس سازمان نظام پزشکی کشور درباره مهاجرت کادر درمان به هم‌میهن گفت:«فضای کسب‌وکار در جامعه به‌شکلی شده است که باعث دلسردی جوان‌ها شده است تا جایی‌که غالب جوانان گمان می‌کنند با تحصیلات در آینده به آرزوها و اهداف خود نمی‌رسند. همچنین امروز موضوع درمان‌های حاشیه‌ای مورد توجه جامعه قرار گرفته است. با توجه به اینکه درمان‌های اصلی درآمدزا نیستند باعث سوق یافتن بیشتر جامعه پزشکی به سوی درمان‌های حاشیه‌ای و به‌ویژه درمان‌های زیبایی شده‌ است. امروز شور و شوق برای تحصیل در تخصص‌های تاپ پزشکی در میان بسیاری از رزیدنت‌ها و فارغ‌التحصیلان رشته‌های پزشکی کمرنگ شده است و به سمت زیبایی متمایل شده است.» او توضیح داد:«همه این مسائل به ناعادلانه بودن تعرفه‌ها باز می‌گردد. به عبارت دیگر دست زدن به درمان‌های حیاتی برای بیماران با توجه به ریسک‌های خطرناکی که برای پزشک وجود دارد قابل مقایسه با تعرفه‌های پایین نیست. موضوع دیگر آن است که امواج استقبال از پذیرش نیروهای تحصیلکرده طی دو‌سه‌ سال اخیر بیشتر شده است، به نحوی که امروز بسیاری از پزشکانی که مهاجرت می‌کنند در راستای ادامه فعالیت خود دست به مهاجرت نمی‌زنند، بلکه تنها بخشی از این جامعه از سازمان نظام پزشکی گواهی انجام فعالیت در کشور دیگر را می‌گیرند. امروز بسیاری از فارغ‌التحصیلان رشته‌های پزشکی دست به کارهایی می‌زنند که درآمدزاتر از پزشکی است.»

 اسدی با اشاره به سرخوردگی دانشجویان رشته پزشکی ادامه داد:«با وجود ابراز نگرانی از سوی مسئولان مختلف نمی‌دانم چرا تصمیم‌سازان به این درک نمی‌رسند که برای ممانعت از ادامه این روند چاره‌‌اندیشی کنند. همانطور که تا 30 سال پیش پزشک عمومی از کشور دیگر می‌آوردیم تا خلأ وجود نیروهای درمان در کشور جبران شود در آینده بسیار نزدیک نیز خلأ عمده‌ای در حوزه پزشکان متخصص داریم و باید پزشک‌های متخصص یا فوق‌متخصص را از سایر کشورها وارد کنیم که اگر بخواهیم به چنین کاری اقدام کنیم، آن‌هم با این تعرفه‌ها به‌هیچ وجه مورد استقبال پزشکان خارجی قرار نمی‌گیرد. از طرف دیگر تا 40 سال پیش برای درمان‌های ساده و پیش‌‌پاافتاده نیز کمیته‌های اعزام به خارج از کشور برگزار می‌کردیم که اگر در سال‌های آینده به این دوران بازگردیم قطعا این اعزام‌ها و درمان‌ها با هزینه چندین برابر و با دلار انجام خواهد شد.» او با بیان اینکه در جامعه ما همواره برای جامعه پزشکی احترام خاصی قائل بوده‌اند، بیان کرد:«برای حفظ این احترام سه‌ضلعی بیمار، ‌پزشک و بیمه‌ها باید مورد توجه قرار گیرد. بیمه‌ها می‌توانند ارتباط مالی بین بیمه‌ها و بیماران را منسوخ کرده و دولت‌ها از این موضوع حمایت کنند تا شأن پزشک حفظ شود و مردم نیز به درمان خود اقدام کنند. از طرف دیگر باید به این موضوع توجه کرد که در هیچ‌ کجای جهان رزیدنت‌ها برای درآمدزایی بیمارستان‌ها به کار گرفته نمی‌شوند و تنها مورد آموزش قرار می‌گیرند، اما امروز رزیدنت‌های ما بدون هیچگونه پشتوانه حقوقی و اجتماعی در پروسه تولید درآمد در بیمارستان‌های آموزشی فعالیت می‌کنند درحالی‌که حداقل 15 روز در ماه بی‌خوابی دارند و بابت این خدمات یک رزیدنت متاهل تنها بین 6 تا 8 میلیون تومان حقوق می‌گیرد و اجازه فعالیت در خارج از این بخش را نیز ندارد. این فرد در تهران چگونه می‌تواند زندگی کند؟ در واقع این افراد فشارها را نه برای کسب تجربه بیشتر یا درآمدزایی خود که برای درآمدزایی دولت تحمل می‌کنند.» نائب‌رئیس سازمان نظام پزشکی تاکید کرد:«امروز بسیاری از ظرفیت‌های پذیرش رزیدنت‌ها در رشته‌های مختلف خالی است و برخی از آنها نیز بعد از پذیرش رزیدنت با انصراف پذیرفته‌شدگان مواجه می‌شوند. همه این موارد زنگ خطری برای سلامت کشور هستند و ما عمیقا نگران فروپاشی نظام سلامت کشور هستیم.»

اسدی همچنین درباره تاثیر کاهش تعداد رزیدنت‌ها در کشور بر شرایط بهداشت و درمان مناطق محروم گفت:«در سال‌های 1371 و 1372 که پزشکان خارجی از کشور رفته بودند پزشکان با کمال میل در مناطق محروم کشور خدمت می‌کردند زیرا در آن زمان از پشتوانه مالی خوبی برخوردار بودند و حقوق‌شان کفاف زندگی و برنامه‌ریزی برای آینده بهتر را به آنها می‌داد. امروز باید علت کمرنگ شدن این موضوع را واکاوی کرد. امروز اگر به یک زوج پزشک حقوق مکفی پرداخت شود، مناطق محروم ما از پزشک اشباع می‌شود اما دولت می‌خواهد همه‌چیز را بر دوش افراد بگذارد، درحالی‌که افراد تازه‌فارغ‌التحصیل باید توسط دولت حمایت شوند. در نظر گرفتن مشوق برای رفتن به مناطق محروم می‌تواند یکی از این حمایت‌ها باشد. این در حالی است که سال گذشته ما با افت فاحش رغبت افراد برای حضور در مناطق محروم کشور مواجه شدیم.»