این کتاب  در ۲۰۶ صفحه با قیمت ۱۰۰ هزار تومان در نشر سولار منتشر شده است. 

در معرفی این کتاب عنوان شده است: ناصر علیخواه (متولد ۱۳۱۸) شاگردِ منوچهر آتشی بود. این دوستیِ «شاگرد-استادی» تا زمانِ درگذشتِ آتشی در سال ۱۳۸۴ ادامه داشت. نامه‌نگاری‌های این دو، از همان زمانِ دانش‌آموزی (دهه‌ سی)، نشان‌دهنده‌ عمقِ این دوستی است! شاید همین‌ها موجب شد تا علیخواه در کنار معلمی (درست مثل آموزگارش منوچهر آتشی) به نوشتن روی بیاورد: نخستین یادداشتِ علیخواه درباره‌ فقر بود که در مجله‌ «خوشه»‌ آن زمان منتشر شد. پس از آن علیخواه کم‌وبیش می‌نوشت و این نوشتن را در دورانِ بازنشستگی به شکلِ جدی‌تر ادامه داد که حاصلِ آن چند کتاب بود.

«نام‌ها و یادها» آخرینِ آنها است که تاریخِ زیسته‌ هشتادوچهارساله‌ این آموزگار و نویسنده‌ است؛ علیخواه در این کتاب، تحشیه‌هایی بر مهم‌ترین آدم‌ها و کتاب‌های زندگی‌اش زده و با هر حاشیه‌نویسی، ما را دعوت می‌کند به بازخوانی و بازندیشی در خویش، دیگری و هستی.

همان‌طور که در مقدمه کتاب نوشته است: «یادِ بعضی نفرات، روشنم می‌دارد؛ این یادهایِ روشنِ به‌قولِ نیما یوشیج، برای من در هیاتِ آدم‌ها و کتاب تصویر می‌شود؛ هر آدم و کتاب در دلِ خود قصه‌ای دارد؛ و هر قصه‌ با خود نگاه و حرف و اندیشه‌ای تازه، که دریچه‌ای جدید برای ما رو به دنیا باز می‌کند برای یک زندگی بهتر و زیباتر... از این روی است که می‌توان گفت حیاتِ مردانِ نامی، می‌آموزدمان که سربلند و شکوهمند زندگی کنیم؛ چراکه شجاعت و جسارت خلاقیتی است که جان‌مایه‌ آدم‌های خاص است برای آفرینشی نو...»

پیش از این اثر، از سوی نشر سولار، دو کتابِ «نوشتن برای ایران» (جستارهایی در باب تاریخ، فرهنگ و سیاست) و دیوان اشعار مفتون بُردخونی (با همکاری منوچهر آتشی و اهتمامِ مونا علیخواه) منتشر شده بود.