این نخستین پرواز برای استارشیپ بود که اسپیس‌ایکس سعی داشت از آن برای ارسال انسان و محموله‌ها به ماه، مریخ و فراتر از آن استفاده کند.

اسپیس‌ایکس روز ۱۷ آوریل تلاش کرد این ماموریت را پرتاب کند اما به دلیل بروز مشکلی در سیستم فشار مرحله اول استارشیپ که یک تقویت‌کننده بزرگ موسوم به «سوپر هوی» (Super Heavy) است، این آزمایش لغو شد.

قرار بود سوپر هوی حدود هشت دقیقه پس از بلند شدن، در خلیج مکزیک فرود بیاید و در همین حال، فضاپیمای مرحله فوقانی استارشیپ حدود ۹۰ دقیقه پس از پرتاب، در اقیانوس آرام فرود داشته باشد.

موشک استارشیپ از یک پیشران غول پیکر مرحله اول به نام  سوپرهوی و یک فضاپیمای فوقانی ۱۶۵ فوتی(۵۰ متری) به نام استارشیپ تشکیل شده بود. هر دوی این وسایل نقلیه به گونه‌ای طراحی شده‌ بودند که کاملاً قابل استفاده مجدد باشند و هر دو از موتورهای نسل بعدی رپتور اسپیس ایکس نیرو می‌گرفتند که ۳۳ مورد از آنها در سوپر هوی و شش مورد در استارشیپ نصب شده بود. قدرت رانش ۳۳ موتور این فضاپیما، تقریبا دو برابر بیشتر از راکت‌های فضایی دیگر بود. فضاپیمای استارشیپ حدود ۱۲۰ متر ارتفاع دارد که ۱۰ متر بلندتر از فضاپیمای «سترن ۵» است که انسان را به ماه برد و این استارشیپ را به بلندترین موشک تا کنون تبدیل می‌کرد.

هر دو قطعه بالابرنده این موشک کمی پس از برخاستن از زمین در هوا چرخیدند و سپس در ابری از آتش بر فراز اقیانوس فرو رفتند.

اسپیس‌ایکس در رشته‌توییتی نوشته است که موفقیت از آن چه که آموخته‌ایم می‌آید. آزمایش امروز به ما کمک می‌کند تا قابل اطمینان بودن استارشیپ را بهبود بخشیم. تیم استارشیپ به بررسی داده‌ها می‌پردازند و برای انجام آزمایش‌های بعدی آماده می‌شوند. پیش از انجام آزمایش ایلان ماسک اذعان داشت که اگر لحظه‌ی پرتاب با موفقیت‌ طی شود این آزمایش موفقیت‌آمیز خواهد بود.