۱: شیرین

این رایج‌ترین نوع ولع غذایی است و دانشمندان و متخصصان تغذیه را برای دهه‌ها نگران کرده است. مصرف بیش از حد قند با چندین بیماری مزمن مانند دیابت، سرطان و حمله قلبی مرتبط است. اما چرا مردم نمی‌توانند در مورد شیرینی به خود کمک کنند؟ مسئله این نیست که شکر فوق العاده اعتیادآور است، که واقعاً هم همینطور است، بلکه این است که افرادی که دندان شیرین دارند ویژگی‌های شخصیتی دارند که نه گفتن به شکر را برایشان دشوار می‌کند.

بر اساس مطالعات، افرادی که غذا‌های شیرین را ترجیح می‌دهند، روحیه شیرینی نیز دارند. آن‌ها موافق، دوستانه و همدل هستند. چنین افرادی همچنین تمایل به تعاملات اجتماعی دارند و بیشتر برون‌گرا هستند. افراد "شیرین" دوستانه و وفادارتر هستند. آن‌ها همچنین تمایل بیشتری به شرکت در رویداد‌های خیریه و داوطلب شدن در سایر اعمال فداکارانه دارند.

۲: ترش

آیا تا به حال طعم چیزی را چشیده اید که چشمان شما را در هم ببندد؟ این‌ها غذا‌های ترش هستند. این یک هوس معمول نیست، اما بسیاری از مردم ترش را بر طعم‌های دیگر ترجیح می‌دهند. ترشی، لیمو و ماست نمونه‌هایی از غذا‌های ترش هستند.

افرادی که ذائقه ترش دارند استاندارد‌های بالایی دارند و به راحتی خشنود نیستند. آن‌ها می‌توانند گاهی اوقات بیش از حد انتقادی و خشن باشند. آن‌ها همچنین به سرعت مضطرب می‌شوند و به فکر زیاد روی می‌آورند. برخی از مطالعات نیز ترجیح ترش را به ریسک پذیری و رفتار‌های ضد اجتماعی مرتبط کرده اند.

۳: شور

چه کسی دوست ندارد در حالی که روی مبل نشسته و از آخرین برنامه تلویزیونی پرطرفدار لذت می‌برد، چیپس و آجیل نمکی بخورد؟ هوس نمک تنها در کنار هوس شکر در شیوع است. کسانی که نمک را ترجیح می‌دهند همیشه در حال حرکت هستند و به ندرت آرام می‌گیرند. آن‌ها پر از جاه طلبی هستند و به دنبال هیجان در زندگی هستند.

چنین افرادی نیز به‌سرعت ناامید می‌شوند، مخصوصاً از چیز‌های بدی مانند ترافیک و کار‌های روزمره. با این حال، بر خلاف عاشقان شیرین و ترش، که شخصیت آن‌ها مستقیماً با طعم و مزه مرتبط است، این امر در مورد عاشقان نمک صدق نمی‌کند. آن‌ها به راحتی توهین نمی‌شوند و بیشتر اوقات بی خیال می‌مانند.

بیشتر هوس‌کننده‌های نمک نیز «ابر طعم‌دهنده» هستند. این‌ها افرادی هستند که جوانه‌های چشایی بیشتری دارند و در نتیجه حساسیت بیشتری نسبت به مزه‌ها دارند.

۴: تلخ

تلخی احتمالاً کمترین طعمی است که در بین مردم مورد پسند واقع شده است. بالاخره هر کی دوست داشت کلم بروکلی خام و کدوی تلخ بخورد. برخی حتی ترجیح نمی‌دهند آن‌ها را بپزند. با این حال، کسانی هستند که نمی‌توانند روز خود را بدون یک دوز قوی قهوه سیاه آغاز کنند. طبق چندین مطالعه، ترجیح طعم تلخ با روان‌پریشی مرتبط است. بله، اگر واقعاً از غذا‌های تلخ لذت می‌برید، به احتمال زیاد رفتار‌های خودشیفته، سادیستی و ضد اجتماعی نیز از خود نشان می‌دهید.

اما این همه عذاب و غم برای عاشقان تلخ نیست. چنین افرادی نیز مستقیم هستند و وقتی صحبت از بیان نظراتشان به میان می‌آید، دست و پا نمی‌زنند. همچنین نشان داده شده است که مصرف غذا‌های تلخ به طور لحظه‌ای احساسات و خصومت نسبت به دیگران را افزایش می‌دهد.

۵: تند

در حالی که تند از نظر فنی یک مزه نیست، لازم به ذکر است که یک ترجیح طعمی رایج است. زبان ما در واقع نمی‌تواند طعم غذای تند را بچشد و احساس سوزشی که در شما ایجاد می‌شود در واقع گیرنده‌های درد در حال کار است. تعجب کردید، بله؟ بنابراین به یاد داشته باشید، دفعه بعد که سس فلفل قرمز اضافی را به ماکارونی خود اضافه می‌کنید، بدن خود را در معرض درد قرار می‌دهید.

ترجیح دادن غذا‌های تند با میل به ماجراجویی و ریسک پذیری همراه است. اگر قمار، بانجی جامپینگ و جستجوی تجربیات جدید چیز‌هایی هستند که در شما طنین انداز می‌شوند، احتمالاً هوس خوردن غذا‌های تند نیز دارید.

۶: اومامی یا مرزه

اومامی طعم پنجم مرموز است که اخیراً کشف شده است. اومامی که به آن مرزه نیز می‌گویند، به تمایل افراد برای لذت بردن از گوشت و سایر غذا‌های خوش طعم مانند ماهی، گوجه فرنگی، قارچ، عصاره مخمر و سس سویا اشاره دارد. تحقیقات در مورد ارتباط بین شخصیت و اومامی هنوز کمیاب است، اما گفته می‌شود افرادی که اومامی را ترجیح می‌دهند، جوینده احساسات هستند.