آخرین خبر/ رنـج ما را دو‌تکه می‌کند. وقتی کـسی که رنج می‌کشد، می‌گوید:« خـوبم. . .خوبم. . .»

به این دلیل نیست که حـالش خوب است.! برای این است که خـود درونش به خود بیرونش فرمان داده 

واژه‌ی «خـوبـم» را به زبان‌بیاورد.

او حتی گاهی اوقات اشتباهی می‌گوید:«خـوبـیم.» دیگران فکر می‌کنند که خودش و اطرافیانش را می‌گوید، ولی این‌طور نیست!

او دو تـکه‌ی خودش را می‌گوید: 

خود آسیـب‌دیده و خـود نماینده‌اش. . . نماینده‌ای که برای مصـرف عمومی مناسب است! 

رنـج، یک زن را دو تـکه می‌کند تا کسی را داشته باشد که برایـش دردِ دل کند

کسی که در دل تاریکـی کنار او بنشیند، حتی وقتی دیگـران - همگی- تنـهایش بگذارند. 

من تنها نیستم. من به خودم آسیب رسانده‌ام، امّا از طرفی هنـوز نمـاینده‌ام را دارم.! او‌ادامه خواهد داد. 

شاید بتـوانم برای همیشه خود آسیب دیده‌ی درونم را پنـهان کنم و نمـاینده‌ام را به دنیای بیرون بفرستم. او می‌تواند لبخـند بزند، دست تکان دهد و کم نیـاورد؛ طوری که انـگار هیچ اتفاق بدی نیفتاده. .

ما وقتی به خـانه برسیم، می توانیم نفس بکشیم.  

ما در میان جـمع، برای همیشه به وانمود کردن ادامه خواهیم داد.