ماژول «لوپ»(LOOP) که برای چهار سرنشین طراحی شده است، سه طبقه دارد که توسط یک تونل مرکزی به هم متصل می‌شوند.

طبقه نهایی قرار است یک سانتریفیوژ باشد که شرایط گرانشی مشابه زمین را ایجاد می‌کند و فشار ناشی از بی‌وزنی را بر بدن انسان کاهش می‌دهد.

یک ستون که مرکز ساختار ایستگاه را مشخص می‌کند، به عنوان گلخانه‌ای برای پرورش دادن محصولات کشاورزی نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. این شرایط در حال حاضر در «ایستگاه فضایی بین‌المللی»(ISS) نیز وجود دارد و فضانوردان، سبزیجاتی مانند تربچه را برای شام پرورش می‌دهند.

یک ستون سه‌طبقه که در مرکز ساختار ایستگاه قرار گرفته است، به عنوان گلخانه نیز عمل می‌کند

برنامه‌های ایرباس به گونه‌ای طراحی شده‌اند که با نسل آینده پرتاب‌گرهای فوق‌ سنگین سازگار باشند. این پرتاب‌گرها، بلندترین و قوی‌ترین موشک‌هایی هستند که روزی انسان‌ها را به فضا می‌برند. از جمله این این پرتاب‌گرها می‌توان موشک «استارشیپ»(Starship) شرکت «اسپیس‌ایکس»(SpaceX) را نام برد که در نخستین پرواز آزمایشی مداری خود منفجر شد.

طراحی لوپ شرکت ایرباس در زمانی ارائه می‌شود که ایستگاه فضایی بین‌المللی بسیار فراتر از عمر اولیه ۱۵ ساله‌ خود، همچنان مورد استفاده قرار می‌گیرد. این رصدخانه به مدت ۳۵ سال به عنوان بزرگترین ایستگاه فضایی مدولار عمل کرده است و انتظار می‌رود که در سال ۲۰۳۰ از مدار خارج شود.

شرکت ایرباس در بیانیه‌ای اعلام کرد: ایرباس با تلفیق تجربه گسترده در پروازهای فضایی انسانی با نبوغ و روحیه نوآورانه گروه خود، آماده است گام بعدی را به سوی ساخت ایستگاه فضایی آینده بردارد. لوپ ایرباس، یک ماژول مداری چندمنظوره است.

ایرباس خاطرنشان کرد که این ماژول را در آینده می‌توان برای اهداف تجاری یا سازمانی و همچنین به عنوان جایگزین ایستگاه فضایی بین‌المللی مورد استفاده قرار داد.

اگرچه این ایستگاه برای میزبانی از چهار نفر طراحی شده است اما می‌تواند به طور موقت میزبان هشت فضانورد به طور هم‌زمان باشد.

ماژول لوپ، یک میز راحت برای خدمه خود دارد

هنگامی که ایستگاه در مدار قرار بگیرد، با پوسته بیرونی سفت و سخت خود محافظت می‌شود.

ایرباس اضافه کرد: لوپ به گونه‌ای طراحی شده است که اقامت بلندمدت در فضا را برای ساکنان خود راحت و لذت‌بخش کند و در عین حال، به پشتیبانی از عملیات کارآمد و پایدار بپردازد. این ایستگاه براساس همه اطلاعاتی طراحی شده است که در طول دهه‌ها آموخته شده‌اند و به طور کامل از پتانسیل فناوری‌های فردا برای حمایت از آینده بشریت در فضا خواه در مدار پایین زمین و ماه، خواه در ماموریت‌های بلندمدت به مریخ استفاده می‌کند.