جام جم/ حتی پیش از تولد فرزند در خانواده، ‌مسئولیت والدین در کسب آگاهی برای تربیتی درست آغاز می‌شود.
یک پدر و مادر برای آن‌که بتوانند خوب پدری و مادری کنند لازم است تا آگاهی‌های‌شان را در زمینه‌های فرزندپروری بالا ببرند. مطالعه کتب روان‌شناختی درباره فرزند‌پروری و روش‌های صحیح تربیت کودک، ‌یکی از بهترین راهکارها برای بالا بردن آگاهی‌های پدر و مادرهاست. فرزندپروری یکی از اهداف و راهبردهای اساسی خانواده است که محصول و میوه خانواده را مشخص می‌کند. در واقع خانواده مطلوب بر‌اساس خروجی مطلوب آن یعنی فرزندان سالم و توانمند ارزیابی می‌شود.
فرزندپروری فرآیندی است که از آمادگی و آگاهی خانواده آغاز و به شکوفایی تمدن و توسعه سرمایه اجتماعی منتهی می‌شود.
هرگونه سهل‌انگاری در آمادگی مهارت در‌خصوص تربیت فرزندان می‌تواند به فرزند‌آزاری و حتی جنایتی آرام منجر شود. جایی که ثمره یک خانواده فرزندان افسرده، منحرف یا... باشد علاوه بر خود فرزندان، جامعه باید هزینه این سهل‌انگاری یا جنایت را بپردازد اما فرزندپروری که پایه و اساس آن صحیح باشد، علاوه بر بهبود وضعیت خانواده، باعث ایجاد جامعه‌ای با‌نشاط و پویا خواهد شد. پس فعال‌سازی عقلانیت و هوشمندی ماهرانه والدین در زمینه فرزندپروری موجب کارآمدی و زیست متعادل آینده‌سازان می‌شود.
همسو نبودن و اختلاف والدین در روش تربیتی، درست مثل این است که هرکدام از سمتی دست‌بچه را می‌کشند و کودک این از‌هم‌ گسیختگی را سریعا درک می‌کند و برای رسیدن به امیال خود از آن استفاده و گاهی سوءاستفاده می‌کند.
والدین باید در رابطه با شیوه تربیتی به تفاهم و تعادل برسند و نباید نظرها و شیوه‌های دیگران را داخل سیستم تربیتی خود کنند. برای کنترل کودک باید به او نشان دهید که در برابرش مصمم‌هستید.

کتاب کودک مطلوب من
راهنمای والدین برای تربیت بهتر کودکان نوشته‌ سرور ادیبی، به شما کمک می‌کند تا راه و روش فرزندپروری را یاد گرفته و کودکی مطلوب داشته باشید.

تنش و فشار روانی در خانواده
تنش‌ها و ناملایماتی که در خانواده رخ‌می‌دهد مثل طلاق، ازدواج مجدد، اختلاف‌ها، بیماری‌های جسمی و ... از دیگر عواملی هستند که می‌تواند با تأثیری که بر سلامت روان اعضای خانواده و شکل روابط آنان با یکدیگر و با کودک می‌گذارد، رفتار کودک را تغییر دهد.

جامعه
وقتی سن کودک بیشتر می‌شود و به مهد و مدرسه می‌رود، با افراد و موضوعات جدیدی سر‌و کار پیدا می‌کند که می‌تواند آثار مثبت یا منفی بر او داشته باشد؛ مثل دوستان، همکلاسی‌ها، رسانه (اینترنت، کامپیوتر، تلویزیون) و کارکنان و محیط مدرسه. تماشای مداوم تلویزیون و ماهواره به‌‌ویژه صحنه‌های پرخشونت و بازی‌های نامناسب رایانه‌ای باعث کاهش خلاقیت و تعامل کودکان با خانواده و افزایش رفتارهای پرخاشگرانه می‌شود. والدین باید روی بازی‌های رایانه‌ای و فیلم‌هایی که کودک می‌بیند شناخت و آگاهی داشته باشند. بسیاری از کودکانی که به مراکز مشاوره به‌دلیل اضطراب و ترس مراجعه می‌کنند اغلب بعد از دیدن فیلم‌هایی که مناسب سن‌شان نبوده و صحنه‌های ترسناک داشته یا بازی‌هایی که موجودات خیالی و ترسناک داشته‌اند به مشکلاتی مثل شب‌‌ادراری، لکنت زبان، دیدن کابوس، ترس شدید و... مبتلا شده بودند.