همشهری آنلاین/
رمان«ویولن زن روی پل»؛ روایت سفری از ظلمت به نور، نوشته خسرو باباخانی که اثری درباره گرفتاری در دام اعتیاد سی ساله و در نهایت نجات از این بلای خانمان‌سوز است، به چاپ سی‌ام رسیده و باعث حیرت فعالان امور کتاب و ادبیات شده است.

 
 علی‌الله سلیمی: روزی که خسرو باباخانی، داستان‌نویس پیشکسوت و معلم داستان‌نویسی تصمیم گرفت بر اساس خاطرات و تجربه‌های شخصی خود از گرفتاری در دام اعتیاد سی‌ساله و در نهایت تلاش و پشتکار برای رهایی از این بلای خانمان‌سوز داستانی برای انتشار بنویسد هرگز فکر نمی کرد این کتاب با استقبال شدید خوانندگان کتاب و کارشناسان ادبی مواجه شود و در شرایط فعالی بازار کتاب ایران که تیراژ و مخاطبان کتاب تعریف چندانی ندارد، کتابش مورد استقبال بالای مخاطبان قرار بگیرد و بارها تجدید شود و همزمان نشست‌های مختلف رونمایی و نقد کتاب با حضور کارشناسان خبره ادبیات برای رمان او برگزار شود. اما همه این اتفاق‌ها برای رمان «ویلون زن روی پل» افتاد و حالا کتاب این نویسنده خوش شانس که تجربه شیرین رهایی از دام اعتیاد را دارد، شیرینی استقبال گرم مخاطبان و کارشناسان ادبی را هم برای او به ارمغان آورده است. درباره این‌که چرا این نویسنده تصمیم گرفته خاطرات و تجربه هایش از اعتیاد و رهایی از آن را در قالب رمان بنویسد، خودش می‌گوید:« از همان سالها که درگیر اعتیاد شده و مجبور بودم از دیگران مخفی کنم، برای تهیه مواد و بعدتر برای ترک آن بسیار اذیت شدم و مورد تحقیر قرار گرفتم و زمان به سختی برایم طی می‌شد. تقریباً تمام زندگیم را دادم و به باخت رسیده بودم تا اینکه تا سال 89 با یک سازمان مردم نهاد آشنا شدم و تصمیم به رهایی از این بلای خانمان سوز گرفتم. اعتیاد مثل عروسی است که خودش را برای گول زدن ما به بهترین شکل آراسته اما روز بعد از ازدواج متوجه می‌شوید که این آرایش فقط برای گول زدن ما بوده است. در اصل یک عجوزه‌ای بوده که از آن خبر نداشتیم. بعد از درمان شدن خودم راهنمای دیگران شدم و تا امروز این راهنمایی ادامه دارد و ان شاء الله ادامه خواهد داشت. تصمیم گرفتم خاطراتی که درباره خودم داشتم را یادداشت کنم. هفته‌ای یک بار یادداشت خود را می‌نوشتم با اینکه مرور آن خاطرات و سختی‌ها کار راحتی نبود اما به هر حال نوشتم و در سایتی قرار می‌دادم. استقبال افراد برای خواندن این خاطرات زیاد شد و آمار سایت بالا رفت. این خاطرات پراکنده بود به خاطر همین بعد از این استقبال تصمیم گرفتم کتاب را به صورت منسجم‌تر بنویسم.»


دلایل متعددی برای استقبال مخاطبان از این کتاب می‌توان برشمرد که موارد اصلی شامل، بهره‌گیری از تجربه‌های زیستی نویسنده در نگارش این رمان است که سرشار از واقعیت های موجود در جامعه است. نکته بعدی، صداقت نویسنده در بیان حقایق سرگذشت خود است که چیزی را از مخاطبان آثارش مخفی نکرده و همه واقعیت ها را همان طور که اتفاق افتاده برای خواننده بیان کرده است. از دیگر ویژگی‌هایی که باعث استقبال گرم از این کتاب شد، می توان به جنبه کاربردی آن اشاره کرد که راه های موثر و تجربه شده رهایی از دام اعتیاد را به شکل ملوس برای خواننده شرح می دهد. در این راه، قلم توانای نویسنده و جذابیت‌های داستانی اثر هم اثرگذار بوده است. باباخانی با تسلطی که به امر نوشتن دارد، توانسته داستانی پرکشش از یک ماجرای واقعی را برای خوانندگان آثارش روایت کند و با آوردن خرده روایت‌های متعدد که هر کدام در شکل‌گیری نهایی داستان نقش انکارناپذیری دارند، به رمان خود تنوع موضوعی هم بدهد و در نهایت مخاطبانی از طیف های گوناگون را در این اثر با خود همراه داشته باشد.