اعتماد/ « حفظ و حراست از محیط زیست خلیج‌فارس » عنوان سرمقاله روزنامه اعتماد نوشته هادی شیروانی‌شیری است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

امیدواریم کشورهای خلیج‌فارس روند توسعه خود را بر اساس اصول  توسعه پایدار تنظیم کنند
ضرورت فعال شدن هر چه بیشتر سازمان منطقه‌ای (راپمی) بین ایران و کشورهای حوزه خلیج‌فارس جهت حفظ و حراست از محیط زیست خلیج‌فارس بعد از برقراری روابط سیاسی بین ایران و عربستان
موقعیت خاص خلیج‌فارس از جهات مختلف خصوصا واقع شدن آن در کمربند خشک کره زمین، آبراهه مهم و استراتژیک جهت استخراج و عبور درصد قابل توجهی از سوخت فسیلی مورد نیاز جهان از این آبراهه بین‌المللی و جنگ‌های متعدد در منطقه (جنگ تحمیلی ایران و عراق، جنگ اول و دوم خلیج‌فارس)، ساخت جزایر مصنوعی، صید بی‌رویه ماهی و دیگر جانداران دریایی، ورود فاضلاب شهرهای بندری به دریا و جدیدا شیرین کردن آب دریا و اختلافات کشورهای این حوزه خصوصا ایران و عربستان به عنوان دو کشور بزرگ و قدرتمند که بیشترین طول سواحل را دارند، متاسفانه محیط زیست بی‌همتای این دریا را با خطر نابودی کامل مواجه کرده است . حفظ محیط زیست این زیست بوم اراده‌ای منطقه‌ای و بین‌المللی را می‌طلبد و جا دارد که سازمان حفاظت محیط زیست و وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران پیگیر تشکیل جلسات مکرر و در فواصل زمانی کوتاه بین کشورهای ایران، عراق، کویت، عربستان، بحرین، قطر، امارات و عمان (اعضای سازمان منطقه‌ای راپمی) جهت جلوگیری از ادامه تخریب‌های گسترده محیط زیست خلیج‌فارس باشند تا همه کشورهای عضو متعهد به رعایت اصول زیست محیطی در استفاده از این آبراهه بین‌المللی در همه زمینه‌ها اعم از جلوگیری از نشت سوخت‌های فسیلی از نفتکش‌ها، رعایت فصل و اصول مربوط به صید آبزیان، توقف ساخت جزایر مصنوعی و مهم‌تر از همه شیرین کردن آب به صورت کاملا علمی و به صورت حداقلی و به مقدار ضرورت باشند . متاسفانه محیط زیست خلیج‌فارس یکی از مناطقی است که بیشترین تاثیر را از فعالیت‌های انسانی پذیرفته است. 
طرح‌های انتقال آب، افزایش آب شیرین‌کن‌ها، سرریز سالانه حدودا دو میلیون بشکه نفت در روند شست‌وشوی مخازن کشتی‌ها و تخلیه آب تعادل آلوده به نفت، به آتش کشیده شدن میدان‌های نفتی کویت توسط نیروهای عراقی در حین عقب‌نشینی در جنگ اول خلیج‌فارس در سال 1370 و رقم خوردن بزرگ‌ترین رویداد تخریب محیط زیست در خلیج‌فارس که نتیجه آن کشته شدن بیش از سی هزار پرنده و آلودگی 20 درصد جنگل‌های مانگروی عربستان سعودی و پنجاه درصد آب سنگ‌های مرجانی و غرق شدن صدها کیلومتر مربع از بسترهای گیاهان دریایی در فرآورده‌های نفتی، نشت شش تا هشت میلیون بشکه نفت در خلیج فارس و دریای عمان در جریان جنگ دوم خلیج‌فارس در سال 1382، انتقال تعداد زیادی جانوران غیربومی از طریق تخلیه آب تعادل کشتی‌ها در خلیج‌فارس، ساخت و ساز در سواحل و ایجاد بندرگاه‌ها و جزایر مصنوعی (برای نمونه فقط به خاطر ساخت جزیره نخل جبل‌علی در دوبی بالغ بر هشت کیلومتر مربع از آب سنگ‌های مرجانی از میان رفت)، ورود هر ثانیه حدود هزار مترمکعب پسماند از شهرهای ساحلی و سایت‌های صنعتی به خلیج‌فارس، واقع شدن تقریبا نیمی از آب‌شیرین‌کن‌های جهان در کشورهای حاشیه خلیج‌فارس خصوصا کشورهای عربی، رشد بی‌رویه و مضر جلبک‌های میکروسکوپی مانند پدیده (کشند سرخ) که باعث مرگ و میر وسیع ماهی‌ها می‌شود و ترافیک بالای کشتی‌ها در خلیج‌فارس مواردی است که زیست بوم گرانبهای خلیج‌فارس را به مرز نابودی کامل نزدیک کرده است و اگر اراده جدی ملی و منطقه‌ای و حتی بین‌المللی برای حفظ محیط زیست این دریا شکل نگیرد، زیست بوم بی‌همتای خلیج‌فارس کاملا از بین خواهد رفت و عواقب آن از ناپدید شدن تنوع زیستی بی‌همتا و انقراض گونه‌های ارزشمند آن فراتر خواهد رفت و پیامدهای بارز اقتصادی، اجتماعی و حتی امنیتی به همراه خواهد داشت. امیدواریم که کشورهای ساحلی خلیج‌فارس روند توسعه خود را بر اساس اصول زیست محیطی و توسعه پایدار تنظیم کرده و با هماهنگی با هم و با پایش منظم و مرتب این زیست بوم و ادامه جلسات سازمان منطقه‌ای راپمی از مرگ این اکوسیستم بی‌نظیر جلوگیری کنند.