انتشارات امیرکبیر به تازگی نسخه تازه‌ای از کتاب ارزشمند «کلیله و دمنه» را با تصحیح و توضیح استاد مجتبی مینوی طهرانی روانه کتابفروشی‌ها کرده است. کتابی که به گفته مینوی از جمله آن مجموعه‌های دانش و حکمت است که مردمان خردمند قدیم گرد آوردند و «به هرگونه زبان» نوشتند و از برای فرزندان خویش به میراث گذاشتند و در اعصار و قرون متمادی گرامی می‌داشتند، می‌خواندند و از آن حکمت عملی و آداب زندگی و زبان می‌آموختند.

اصل کتاب به زبان هندی نوشته شده و ماجراهای پندآموزی را از زبان حیوانات و اغلب دو شغال به نام‌های کلیله و دمنه نقل می‌کند. داستان‌هایی که در هند و در حدود سال‌های 500 تا 100 پیش از میلاد به وقوع می‌پیوندند. «کلیله و دمنه» ابتدا از پهلوی به عربی و بعد از عربی به فارسی ترجمه شده و نسخه منقح آن در سال 1343 با تصحیح مجتبی مینوی در پانزده باب در انتشارات امیرکبیر منتشر شده است.

از آنجا که این کتاب، به عنوان کامل‌ترین تصحیح از کلیله و دمنه در زبان فارسی، سال‌هاست یکی از منابع اصلی دانشگاهی در رشته ادبیات محسوب می‌شود، شیوه چاپ و انتشار آن اهمیت متفاوتی از سایر کتاب‌ها دارد. مراجعات متعدد خواننده به یک منبع دانشگاهی، حمل و نقل متعدد کتاب و اهمیت دسترسی آسان به شرح و توضیح در منابعی از این دست، همگی باید در شیوه انتشار کتاب مؤثر باشند. با در نظر گرفتن همه این موارد، نسخه انتشارات امیرکبیر نسخه‌ای کامل و کاربردی به حساب می‌آید. از آنجا که مراجعات پی در پی خواننده به یک کتاب منبع، ممکن است باعث مخدوش شدن و آسیب به کتاب‌های ارزشمند شود، در نسخه منتشر شده انتشارات امیرکبیر جلد و صحافی به شکلی تهیه و انجام شده که آسیبی به بدنه کتاب وارد نشود. با این وجود کتاب وزن مناسبی دارد و در انتشار آن، به آسانی حمل و نقل برای دانشجویان، اساتید و سایر خوانندگان نیز توجه شده است.

مهم‌تر از همه اینکه، برخلاف نسخه‌های دیگری که تشریح و توضیح متن را در پیوست‌ها قرار می‌دهند و کتاب منبع را به اثری سخت‌خوان‌تر بدل می‌کنند، در این نسخه تمامی تشریحات و توضیحات به صورت پاورقی در صفحه مربوطه قرار گرفته تا مطالعه این اثر ارزشمند را آسان‌تر کند. اهمیت این شیوه از درج پی‌نوشت‌ها آنجا بیشتر مشخص می‌شود که بدانیم در مورد متون درسی و دانشگاهی، مراجعات مکرر به انتهای کتاب، فرایند یادگیری را دشوار و کند می‌کند.