آخرین خبر/ «مایک پمپئو» وزیر خارجه‌ی سابق آمریکا و مدیر سابق سی‌آی‌ای (هر دو در دولت دونالد ترامپ) یکی از ایران‌ستیزترین سیاستمداران آمریکاست.
 پمپئو پس از خروج از دولت آمریکا با تک ‌دوره‌ای شدن ریاست‌جمهوری ترامپ، اقدام به انتشار کتابی تحت عنوان «هرگز کوتاه نیا: جنگیدن برای آمریکایی که عاشقش هستم» کرد که به تجربیاتش در دوران خدمت در دولت آمریکا پرداخته است...

قسمت هشتم /  مدیر آژانس بین‌المللی انرژی اتمی واقعا «آدمِ آمریکا»ست

کار دیگری که برای کارزار دیپلماتیک ما ضروری بود، همسو نگه داشتن نهاد بین‌المللی مسئول بازرسی‌های هسته‌ای بود. سال ۲۰۱۹، [«یوکیا آمانو»] مدیر آژانس بین‌المللی انرژی اتمی درگذشت. مبارزه برای جایگزینی او، در اصل مبارزه بر سر دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای بود. 
جای تعجب نداشت که روس‌ها و حزب کمونیست چین یک نامزد خاص را مدنظر داشتند. ما یک نفر را به نام «رافائل گروسی» مدنظر داشتیم که در سفرم به عنوان عضو کنگره به وین با او آشنا شده بودم؛ همان زمانی که متوجه شدم جان کری و «وندی شرمن» [معاون سیاسی وزیر خارجه‌ی آمریکا در دولت باراک اوباما] با یک سری قرارداد جانبی مخفیانه موافقت کرده‌اند
گروسی اگرچه بی‌نقص نبود و بعدها تحت فشار شدید ایرانی‌ها قرار گرفت، اما حداقل عروسک خیمه‌شب‌بازی روس‌ها و چینی‌ها نبود. همین برای من و «جکی وولکات» نماینده‌ی آمریکا در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی که یک وطن‌پرست برجسته‌ی آمریکایی بود، کافی بود. هیچ‌کدام از دولت‌های قبلی آمریکا امکان نداشت آن‌قدر که ما برای دستیابی به یک نتیجه‌ی بهتر در آژانس تلاش کردیم، تلاش کند. 
تحت رهبری جکی در نوک حمله، رأی جمع کردیم؛ نامزدهای دیگر را خرد کردیم؛ و گروسی را با رأی قاطع، انتخاب کردیم.
ایرانی‌ها که دنبال یک مماشات‌کننده بودند، حالا به‌شدت شکایت می‌کردند که گروسی «آدمِ آمریکا»ست. امیدوار بودیم که حرف آن‌ها درست از آب دربیاید.
 

یکی از ناظران آژانس بین‌المللی انرژی اتمی فرآیند غنی‌سازی اورانیوم در تأسیسات هسته‌ای نطنز در ایران را بررسی می‌کند. ادعای «مایک پمپئو» وزیر خارجه‌ی سابق آمریکا، درباره‌ی انتخاب «رافائل گروسی» دبیرکل آژانس انرژی اتمی، با تلاش و لابی دولت ترامپ، اگر صحت داشته باشد، مهر تأیید دیگری بر نفوذ آمریکا در آژانس و دلیل دیگری برای بی‌اعتمادی جمهوری اسلامی به بی‌طرفی این نهاد بین‌المللی است.