خراسان/ یافته های یک پژوهش جدید نشان می‌دهد آلودگی هوا موجب اضطراب است و اضطراب هم میزان انجام رفتار غیراخلاقی را افزایش می‌دهد. در نتیجه، آلودگی‌هوا هم برای جسم آدمی مضر است و هم به روح آدمی ضربه می‌زند. در همین راستا خانه اخلاق پژوهان جوان در مقاله‌ای که از وبسایت psychologicalscience ترجمه کرده، نوشته که معمولاً وقتی بحث از اخلاق محیط‌زیست می‌شود، به اخلاقِ برخورد با طبیعت می‌پردازند. ولی گاهی هم باید انسان‌محوری را پیش بگیریم و به این خاطر محیط‌زیست را مهم بدانیم که ضررش به خودمان بازمی‌گردد.
آلودگی هوا، اخلاق را از ما می‌گیرد!
طبق یافته‌های یک انجمن روان‌شناسی علمی، قرارگرفتن در معرض آلودگی هوا یا حتی فکرکردن به این قضیه، ممکن است منجر به رفتار غیراخلاقی شود. جکسون جی. لو، دانشمند علوم رفتاری و استاد دانشگاه کلمبیا، اولین کسی است که در این زمینه دست به قلم شد. او می‌نویسد: «تحقیقاتم نشان می‌دهد که آلودگی هوا برای سلامت جسمی انسان و محیط‌زیست، هزینه دارد، ولی هزینه‌های بالقوۀ بیشتری برای اخلاق انسان‌ها روی دست ما می‌گذارد. این موضوع، مسئله‌ای جدی است؛ آلودگی هوا معضلی است که میلیاردها انسان را در سرتاسر جهان تحت‌تأثیر قرار می‌دهد ».
اضطراب عامل اصلیِ برخی از بی‌اخلاقی‌ها
لو و همکارانش به این نتیجه رسیده‌اند که آلودگی هوا، اضطراب را افزایش می‌دهد و در نهایت، منجر به انجام کارهای مجرمانه و رفتارهای غیراخلاقی می‌شود. در دورۀ ۹ ساله، داده‌های مربوط به آلودگی هوا و جرم‌وجنایت در ۹۳۶۰ شهر و روستای آمریکا جمع‌آوری شد.  داده‌های جنایی نشان داد که جرایمِ رخ‌داده در این شهرها بیشتر بوده است، ازجمله قتل، تجاوز به‌عنف و سرقت. در یکی از این آزمایش‌ها، ۲۵۶ شرکت‌کننده، عکسی را دیدند از شهری آلوده و شهری تمیز. تصور می‌کردند که در آن جا زندگی می‌کنند، قدم می‌زنند و تنفس می‌کنند. اندکی بعد که احساسات‌شان با آن فضا تطابق پیدا کرد، آزمایش را شروع کردند.
نحوه انجام این آزمایش
آزمایش اصلی این‌طور بود که شرکت‌کنندگان باید مجموعه‌ای از کلمات مرتبط را به هم وصل کنند. هر پاسخ صحیح، نیم‌دلار جایزه داشت. مثلاً باید «گرما» را به یکی از کلمات «زخم/ شانه/ عرق‌کردن» وصل می‌کردند. به شرکت‌کنندگان این طور گفته شده بود که به‌دلیل مشکلات فنی، اگر کنار صفحه کلیک کنید، جواب درست را می‌بینید، ولی شما نباید جواب را ببینید و خودتان باید جواب دهید.  نتایج جالبی به دست آمد. شرکت‌کنندگانی که شهر آلوده را تصور کرده بودند، بیشتر از بقیه تقلب کردند؛ دیگرانی که شهر تمیز را تصور کرده بودند، کمتر مرتکب تقلب شدند! همین آزمایش در دیگر شرایط هم انجام شد. به گروهی از شرکت‌کنندگان، عکس پکنِ آلوده را نشان دادند و به گروهی دیگر، عکس پکنِ تمیز. به همه‌شان گفتند دربارۀ زندگی در این مکان بنویسید. نوشته‌ها را متخصصان زبان‌شناسی تحلیل کردند. کسانی که دربارۀ پکنِ آلوده نوشته بودند، اضطراب بیشتری هنگام نوشتن داشتند و از کلمات اضطراب‌آورتری استفاده کرده بودند. لو در پایانِ تحقیقش می‌نویسد: «یافته‌های ما نشان می‌دهد که آلودگی هوا، نه‌فقط سلامتی را به خطر می‌اندازد، بلکه اخلاق را هم نشانه رفته است.»
برای نوشتن این مطلب از «خبرآنلاین» کمک گرفته شده‌است