خراسان/ دختری هستم که می‌خواهم با پسرعمویم ازدواج کنم. هر دوی‌مان به یکدیگر علاقه داریم. خانواده‌های‌مان هم در جریان هستند و به این وصلت راضی‌اند. دو تا نکته هست که می‌ترسم در آینده دردسرساز شود. اولا اخلاق هردوی‌مان تند است و زود عصبانی می‌شویم. نکته بعدی هم این‌که از نظر اخلاقی، تفاهم نداریم. چه کنیم؟
پاسخ مشاور
مخاطب گرامی، گفته‌اید یک مشکل‌تان این است که از نظر اخلاقی، تفاهم نداریم. همسانی دو فرد نه تنها آن‌ها را به سوی یکدیگر جلب و جذب می‌کند بلکه پیوند و وصلت‌شان را استوارتر می‌سازد. هر اندازه فرد با همسر خود وجوه اشتراک بیشتری داشته باشد، برای سازگاری با او آماده‌تر است و با اختلافات کمتری مواجه می‌شود. البته باید در نظر داشت که هر اندازه هم تلاش کنیم که بیشترین تشابه‌ها را بیابیم، باز هم اختلاف نظرها در مواردی وجود خواهد داشت. شاید از نظر عده‌ای تفاهم یعنی عینا مثل یکدیگر بودن اما این‌طور نیست. تفاهم شناخت تفاوت‌ها و کسب مهارت همدلی است. درک یکدیگر و برقرار کردن ارتباطی عمیق و صمیمانه و در میان گذاشتن احساسات درونی خود با همسر و همچنین گوش‌دادن و درک کردن معنای پیامی که همسر در نظر دارد، از نکات مهم مهارت تفاهم است.
برای عصبی‌بودن، به مشاور مراجعه کنید
برای خوشبختی در زندگی‌مشترک، عواملی دخیل است که یکی از آن‌ها پذیرش یکدیگر است یعنی همان‌طور که هست او را قبول داشتن نه آن‌گونه که من دلم می‌خواهد باشد. گفته‌اید که هر دوی شما عصبی هستید. این مشکل تا حد زیادی قابل درمان و مدیریت است، به شرطی که هر دو نفرتان بخواهید و این موضوع را نکار نکنید. برای درمان، می‌توانید از یک مشاوره حضوری بهره بگیرید.
هم‌کفو بودن‌تان را دوباره بررسی کنید
نکته پایانی این‌که فراموش نکنید تا حدی تفاوت‌های رفتاری بین دو نفر را می‌توان با سازش و همدلی پوشش داد اما اگر این تفاوت‌ها فاصله زمین تا آسمان باشد، قضیه فرق دارد. شما قرار است در کنار یکدیگر به آرامش برسید نه این که دایم عذاب بکشید. برای رسیدن به تفاهم باید بدانید که تفاهم یک تصمیم دو جانبه است. بار دیگر، هم کفو بودن‌تان را بررسی کنید تا بهترین تصمیم را بگیرید.
نویسنده : فریبا البرز | ‌ کارشناس‌ارشد مشاوره‌ خانواده