آخرین خبر/ «مایک پمپئو» وزیر خارجه‌ی سابق آمریکا و مدیر سابق سی‌آی‌ای (هر دو در دولت دونالد ترامپ) یکی از ایران‌ستیزترین سیاستمداران آمریکاست.
 پمپئو پس از خروج از دولت آمریکا با تک ‌دوره‌ای شدن ریاست‌جمهوری ترامپ، اقدام به انتشار کتابی تحت عنوان «هرگز کوتاه نیا: جنگیدن برای آمریکایی که عاشقش هستم» کرد که به تجربیاتش در دوران خدمت در دولت آمریکا پرداخته است...
 

قسمت یازدهم/ تهدید روحانی توسط ترامپ و ترس وزیر دفاع آمریکا از واکنش ایران

سیاست مماشات اوباما تا زمانی که ما به قدرت رسیدیم، دیگر علناً شکست خورده بود: تسلط کامل ایران بر خاورمیانه ادامه داشت، و رژیم این کشور در طول توافق، مخفیانه به فعالیت‌های هسته‌ای ممنوعه ادامه داده بود. 
بنابراین دولت ترامپ بلافاصله پس از خروج از توافق در ماه می سال ۲۰۱۸، کارزار بی‌سابقه‌ای از فشار اقتصادی و دیپلماتیک حداکثری، اتحادسازی، و بازدارندگی نظامی علیه ایران را آغاز کرد.  
در پشت صحنه، به تشکیل ائتلافی متشکل از اسرائیل و همسایگان عربش ادامه دادیم. تحریم‌های ما باعث شد شرکت‌های اروپایی دسته‌دسته از ایران فرار کنند. 
و برای اعمال فشار بازدارنده‌ی نظامی، علاوه بر انتقال نیروهای آمریکایی به خاورمیانه، رئیس‌جمهور ترامپ سال ۲۰۱۸ در توئیتی به‌صراحت این‌گونه نوشت: «به رئیس‌جمهور ایران روحانی: دیگر هرگز، هیچ‌وقت آمریکا را تهدید نکن وگرنه با عواقبی مواجه می‌شوی که کم‌تر کسی در طول تاریخ با آن‌ها مواجه شده. » 
پیام مخابره شد. ما حقیقتِ شرارت رژیم ایران را می‌دیدم. حاضر نبودیم با آن مماشات کنیم؛ در عوض حمله کردیم.
کاش می‌توانستم بگویم تک‌تک اعضای تیم امنیت ملی رئیس‌جمهور، از این موضع جسورانه حمایت می‌کردند. اما «[جیم] متیس» وزیر دفاع، و کارمندان پنتاگون دقیقاً همان‌طور که تلاش کرده بودند جلوی خروج ما از برجام را بگیرد، از لگد زدن به چیزی که آن را لانه‌ی زنبورِ ایران می‌دیدند، بیزار بودند. 
متیس به من گله می‌کرد: «مایکل، اگر با ایرانی‌ها رودررو بشویم، کنترل تشدید اوضاع را به دست می‌گیرند و در وضعیت بسیار بدی قرار خواهیم گرفت.» 
این ذهنیت نگران‌کننده (این باور که بیش‌ترْ ما باید از بلایی که دشمنان آمریکا می‌توانند بر سر ما بیاورند بترسیم، تا برعکس) موضع پیش‌فرض در دستگاه بوروکراسی امنیت ملی آمریکاست: کوتاه آمدن بیش‌تر و بیش‌تر. 
من شک نداشتم از طریق برتری‌های عظیم دیپلماتیک، اقتصادی، و نظامی‌مان، می‌توانیم به‌اصطلاح «کنترل تشدید اوضاع» را به دست بگیریم. باور من به آمریکا، از خیلی از فرماندهان ارشد پنتاگون بیش‌تر بود.
تیم من هم همین‌طور بودند. هفته‌ای دو بار با «برایان هوک» [نماینده‌ی ویژه‌ی پمپئو در امور ایران و مدیر «گروه اقدام ایران» در وزارت خارجه آمریکا] و بعداً «الیوت آبرامز» [جایگزین برایان هوک]، در دفترم جلسه می‌گذاشتیم تا برای کارزار [فشار حداکثری] راهبرد طراحی کنیم. قبل از هر جلسه، برایان پیشرفت‌هایمان در حوزه‌های مختلف، مثلاً به صفر رساندن صادرات نفت ایران، را به تصویر می‌کشید.