نرخ رشد جمعیت کشور در سال ۱۴۰۱ به ۰/۶ درصد رسیده است و نرخ باروری نیز به ۱/۶۶ درصد.

نگاهی به این آمارها به ما نشان می‌دهد نرخ رشد جمعیت ایران با کاهشی شدید روبرو شده است.

بررسی‌های کارشناسان نشان می‌دهد افزایش جمعیت به سختی رخ می‌دهد زیرا با گذشت زمان و با عادت کردن مردم به خانواده‌های کوچکتر ترجیحات افراد تغییر کرده و بازگرداندن این ترجیحات به وضعیت گذشته آسان نیست.

سیاستگذار در سال‌های اخیر، در شرایطی که اقتصاد کشور با تورم مزمن بیش از ۳۰ درصد دست و پنجه نرم می‌کند دست به اعطای مشوق‌های مالی مختلفی زده است.

وام فرزندآوری، قرعه‌کشی خودرو، یارانه دادن و افزایش مبلغ وام ازدواج از جمله اقداماتی بوده است که دولت برای بهبود وضعیت فرزندآوری انجام داده است با این حال به نظر می‌رسد این اقدامات اثر چندانی در نرخ رشد جمعیت کشور نداشته و هزینه این سیاست‌ها بیش از عایدی آن بوده است.

شاخص کیفیت زندگی که به سنجش وضعیت کیفی زندگی افراد در حوزه‌هایی همچون درآمد، مسکن، رضایت از زندگی خانوادگی، اشتغال، مشارکت در جامعه، محیط زیست و... می‌پردازد رتبه ایران را در سال ۲۰۲۳ رتبه ۸۰ در میان ۸۴ کشور مورد بررسی اعلام کرده است.

در چنین شرایطی به نظر می‌رسد قابل پیشبینی باشد که خانوارها گرایشی به داشتن فرزندان متعدد نداشته باشند.