دو کتاب «ژاپن قدیم» «اکتشافات قطبی» نوشته دان ناردو و به‌تازگی با ترجمه پریسا صیادی و فاطمه شاداب توسط انتشارات ققنوس منتشر و راهی بازار نشر شده است. این‌دوکتاب، عناوین ۸۸ و ۸۹ مجموعه «تاریخ جهان» هستند که این‌ناشر چاپ می‌کند.

کتاب‌های «مجموعه تاریخ جهان» برای عرضه چشم اندازی از سیر تاریخ منتشر می‌شوند. این‌مجموعه زمینه‌های فرهنگی رخدادهای تاریخی، اندیشه‌های سیاسی، فرهنگی و فلسفه‌های تاثیرگذار را در گذر تمدن بین‌النهرین، مصر باستان، یونان، روم، اروپای قرون وسطی و ... معرفی می‌کند.

«ژاپن قدیم» همان‌طور که از نامش برمی‌آید، درباره تاریخ و فرهنگ ژاپن است و نسخه اصلی‌اش سال ۱۹۹۵ توسط انتشارات لوسنت‌بوکز چاپ شده است. دان ناردو نویسنده کتاب می‌گوید تاریخ ژاپن از دوران باستان تا سال ۱۸۶۸ نشان می‌دهد همبستگی معروف ژاپنی‌ها ریشه در رویدادهای سیاسی و فرهنگی ژاپن قدیم دارد و این‌احساس همبستگی در نگرش ژاپنی‌ها به بیگانگانی که از ژاپن دیدن می‌کردند نمایان بود. حتی امروز هم آثاری از انزجار از خارجی‌ها که میراث گذشته است، در ژاپن دیده می‌شود. مردم این‌کشور با خارجی‌هایی که به کشورشان می‌آیند رفتاری مودبانه دارند اما با این ذهنیت که دیر یا زود به وطنشان بازمی‌گردند. خلاف آمریکایی‌ها که معمولا خارجی‌ها را شهروندان بالقوه آمریکا می‌دانند، از نظر اغلب ژاپنی‌ها، خارجی‌ها همواره بیگانه باقی می‌مانند.

نگاه دیگر ژاپنی‌ها که ریشه در ژاپن قدیم دارد، احساس قدرتمند یکی‌دانستن خود با سرزمین مادری و احساس تعهدی عمیق به آن است. در دوران گذشته بیشتر ژاپنی‌ها خواسته‌ها و نیاز خود را در درجه دوم اولویت و پس از خواسته‌های امپراتور و دیگر رهبران قرار می‌دادند. بسیاری از ژاپنی‌های امروزی، هنوز هم فکر می‌کنند وظیفه‌ فردی در قبال کشورشان، بر هر نوع دستاورد شخصی ارجحیت دارد.

کتاب پیش‌رو به‌جز «رویدادهای مهم در تاریخ ژاپن قدیم» و «پیشگفتار: حفظ فرهنگ ژاپنی»، ۸ فصل دارد که به‌ترتیب عبارت‌اند از:

«جزیره‌ای در آن سر دنیا: ظهور ژاپن»، «دوران نار: برپایی امپراتوری»، «زمین و منزلت: رقابت خانواده‌های قدرتمند بر سر قدرت»، «مرگ افتخارآمیز: سامورایی‌ها و ظهور نظامیگری»، «تهاجم و جنگ داخلی: مبارزات ژاپن برای بقا»، «ژاپن در دوره موروماچی: فرهنگ والا در دل هرج‌ومرج»، «خاکریزها، تفنگ‌ها و مبلغان دینی: یکپارچگی ژاپن» و «حکومت خاندان توکوگاوا: انزوای جدید ژاپن».

در قسمتی از این‌کتاب می‌خوانیم:

سامورایی‌ها، که به ملازمان هم معروف بودند، با این‌که مانند رعایای کشاورز در خدمت اربابان ثروتمند بودند، خودشان را جدا از رعایا و آشکارا برتر از آنان می‌شمردند. بر پایه این‌نگرش،‌ خدمت جنگجویان بسیار مهم‌تر از خدمت کشاورزان یا کارگران تلقی می‌شد، به عبارت دیگر، آنان برای محافظت از جان اربابشان از جانشان مایه می‌گذاشتند. از این‌رو سامورایی‌ها خود را سزاوار آن می‌دانستند که از نام خانوادگی اربابشان استفاده کنند. و در واقع سامورایی‌های بسیاری اسامی معتبری مانند تایرا و میناموتو برای خود برگزیدند، حتی اگر نسبت خونی با این‌خانواده‌ها نداشتند. بنابراین همان‌طور که ادوین رایشاور توضیح می‌دهد:

سامورایی‌های مغرور اشرافیت محلی کوچکی تشکیل دادند، چیزی شبیه شوالیه‌های اروپای فئودالی اولیه، زیرا آن‌ها نیز جنگجویان سواره‌نظام زره‌پوش بودند. سلاح اصلی‌شان تیر و کمان بود که ماهرانه در حال تاخت از پشت اسب پرتاب می‌کردند، و شمشیر فولادی خمیده که بهترین شمشیر جهان به شمار می‌آمد. زره آن‌ها با زره غربی بسیار تفاوت داشت، بسیار سبک‌تر و منعطف‌تر و احتمالا کارآمدتر بود. زره سامورایی‌ها از نوارهای فولادی کوچک بسیاری تشکیل شده بود که با تسمه‌های رنگی درخشان به هم وصل می‌شد و به‌صورت آزاد روی بدن قرار می‌گرفت.

این‌کتاب با ۱۳۵ صفحه مصور، شمارگان هزار و ۱۰۰ نسخه و قیمت ۱۴۰ هزار تومان منتشر شده است.

نسخه اصلی کتاب «اکتشافات قطبی» هم سال ۲۰۱۱ چاپ شده است. دان ناردو درباره موضوع این‌کتابش هم می‌گوید مناطق قطبی جهان از قدیم، برای انسان‌ها مرزی بین جهان واقعی و دنیای خیالی بوده‌اند. قطب‌های شمال و جنوب تفاوت‌های زیادی با مناظر آشنای تمدن انسانی دارند. هم دور از دسترس و هم سرد و خالی از سکنه‌اند، و در طول تاریخ فقط تعداد اندکی از افراد سرسخت توانسته‌اند به آن‌جا برسند. بقیه مردم هم فقط عکس‌ها یا فیلم‌های این مناطق را دیده‌اند. شاید علت جذابیت همیشگی قطب‌ها این باشد که دست‌نیافتنی و ناشناخته‌ به نظر می‌رسند و با چیزهایی که مردم به آن‌ها عادت کرده‌اند، تفاوت دارند.

اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، عصر قهرمانان کشف جنوبگان نامیده می‌شود. در مدتی کمتر از ۲۰ سال، ۱۵ سفر اکتشافی برای کشف جنوبگان صورت گرفت، و کاوشگرانی از کشورهای مختلف عازم سفر برای کشف این قاره شدند. در صدرشان هم بریتانیا قرار داشت. در سال‌های اخیر و زمان اکنون هم ۳۰ کشور حدود ۶۰ پایگاه در قطب جنوب دارند و آن‌جا مشغول به کارند. این‌پایگاه‌های اکتشافی در روزهای تابستان ۴ هزار نفر و در زمستان هزار نفر را در خود جا می‌دهند.

یکی از موارد مهم درباره قطب جنوب این است که در سال ۱۹۵۹ «پیمان جنوبگان» شکل گرفت و بر مبنای آن هرگونه عملیات نظامی از جمله آزمایش‌های هسته‌ای و نگهداری زباله‌های هسته‌ای در قاره جنوبگان ممنوع است. طبق این پیمان جنوبگان یک‌سرزمین بین‌المللی است که هیچ‌کشوری مالک آن نیست و درباره آن، از ساخت پایگاه‌های پژوهشی با هدف انجام‌دادن تحقیقات علمی حمایت می‌شود.

کتاب «اکتشافات قطبی» هم به‌جز «رویدادهای مهم در زمان اکتشافات قطبی» و «پیشگفتار: جذابیت قطب‌ها»، دارای ۶ فصل و یک‌سخن پایانی است که به‌ترتیب، عبارت‌اند از:

«اولین مسافران شمالگان»، «در جستجوی گذرگاه‌های شمالی»، «در جستجوی قاره جنوبی»، «رقابت بر سر قطب شمال»، «جنوبگان در عصر قهرمانان»، «عصر اکتشافات مکانیزه» و «سخن پایانی: فتح ناشناخته‌ها: پژوهش‌های امروزی درباره قطب».

در قسمتی از این‌کتاب می‌خوانیم:

فارغ از این‌که راهبان ایرلندی چه جزایر یا مناظری در طول سفرشان پس از گذشتن از ایسلند دیده‌اند، واقعیت این است که آن‌ها خطرهای زیادی را به جان خریده و سخت تلاش کرده‌اند تا به آن‌جا برسند. این‌موضوع نشان می‌دهد که آن‌ها هم مانند افراد بسیار دیگری در طول تاریخ، مناطق قطبی را سرزمینی دوردست، مکانی دورافتاده، سخت‌گذر و به دور از تمدن می‌دانسته‌اند. همان‌طور که ماس می‌گوید، از نظر این راهبان این‌ها ویژگی‌های مثبتی بوده‌اند. او می‌گوید به نظر راهبان، سرزمین شمالگان واپسین مکان برای نیایش و اندیشیدن بود... اندیشه عزلت‌گزینی قوم سلت، در حاشیه غربی اروپای شمالی، جایی که انسان در محلی زیبا و دورافتاده در انزوا زندگی‌اش را به نیایش و مراقبه بگذراند، قرن‌ها ادامه داشت، و شواهد آن را می‌توان در متون ادبی و گزارش‌های مردمی از چنین محل‌هایی یافت.

این‌کتاب هم با ۱۱۲ صفحه مصور، شمارگان هزار و ۱۰۰ نسخه و قیمت ۱۴۰ هزار تومان به چاپ رسیده است.