خراسان/ انسان تقریباً به همان اندازه که به آب، هوا و غذا نیاز دارد، به هم صحبتی و همنشینی محتاج است. مطالعات گذشته هم نشان داده‌ بودند که انزوای پایدار انسان‌ها، آن‌ها را از راه‌های مختلف در معرض آسیب جسمی و روانی قرار می‌دهد. نتایج یک تحقیق جدید که به‌طور مشترک توسط محققان در دانشگاه وین اتریش و دانشگاه کمبریج بریتانیا انجام شده نشان می‌دهد که هشت ساعت تنهایی روزانه می‌تواند به اندازه هشت ساعت بی‌غذایی در برخی افراد سبب کاهش انرژی و افزایش خستگی شود.
 باهت‌های باورنکردنی بین انزوای اجتماعی و بی‌غذایی
آنا استیوویچ و پل فوربس، روان شناس در دانشگاه وین، در مقاله خود آورده‌اند: «ما در مطالعه آزمایشگاهی شباهت‌های قابل توجهی بین انزوای اجتماعی و بی‌غذایی پیدا کردیم. هر دو وضعیت باعث کاهش انرژی و افزایش خستگی می‌شوند. این طبیعی است که بی‌غذا ماندن باعث کم‌انرژی شدن ما شود، اما این اتفاق در اثر انزوای اجتماعی شگفت‌آور است چرا که آن‌جا پای غذایی در میان نیست.»
   نحوه انجام این آزمایش
دانشمندان در مطالعه آزمایشگاهی خود ۳۰ زن داوطلب را در سه روز به مدت  هشت‌ساعت تحت نظر گرفتند؛ یک روز بدون تماس اجتماعی، یک روز بدون غذا و یک روز بدون تماس اجتماعی یا غذا. در این آزمایش شرایط  شرکت‌کنندگان از بابت استرس، خلق و خو، خستگی، ضربان قلب و سطح کورتیزول بزاق (شاخص‌ استاندارد استرس) بررسی شد . در آزمایش میدانی هم که در مجموع ۸۷ شرکت‌کننده ساکن اتریش، ایتالیا و آلمان شرکت داشتند، از افراد داوطلب پس از گذراندن دست کم هشت ساعت در انزوا خواسته شد از طریق تلفن هوشمند به سوالاتی درباره استرس، خلق‌و‌خو و خستگی پاسخ دهند. نتایج آزمایش نشان می‌داد سطح انرژی گزارش‌شده افراد در روزهایی که با هیچ کس تعامل نداشتند، در مقایسه با روزهایی که برخی از تعاملات اجتماعی کوتاه داشتند، کاهش یافته بود. دانشمندان می‌گویند طولانی شدن زمان انزوا احتمالا باعث شدیدتر شدن آسیب‌ها می‌شود. محققان تایید کرده‌اند که گذراندن وقت به تنهایی می‌تواند برای افراد خاصی مفید باشد، با این حال این مطلب محتاج مطالعات بیشتر است. نتایج مطالعات اخیر در ژورنال «علم روان شناختی» منتشر شده است.