خراسان/ روز جوان فرصت خوبی است تا به نیازهای جوانان از منظر روان‌شناسی اشاره کنیم و این‎که چطور از شور و شوق این دوره از زندگی نهایت استفاده را ببرند
دوران جوانی یک دوره گذاری تدریجی از نوجوانی به بزرگ‎سالی و از مهم‌ترین و پیچیده‌ترین مراحل زندگی افراد است. تغییر و تحول حالات، تعارض‌ها، خواسته‌ها، موضع‌گیری‌ها، حساسیت‌ها، عاطفی بودن‌، نوسان بین وابستگی و استقلال موجب شده است که روان‌شناسان این مرحله از حیات را مرحله‌ بحرانی معرفی کنند. از طرفی این دوران باتوجه به قدرت و نیروی جوانی، فرصتی بزرگ و طلایی در زندگی برای حرکت به سمت موفقیت است. دوره جوانی مدت زمانی شکوهمند، پر اوج و بی‌بازگشت است و در آن نداشتن آگاهی و تجربه کافی، شتاب‌زدگی، خودشیفتگی و غرور با ویژگی‌های امیدواری، حق‌طلبی، استقلال‌یابی و عطوفت درهم تنیده شده است. امروز به مناسبت میلاد حضرت علی‌اکبر(ع)، روز جوان نام‌گذاری شده است و در ادامه توصیه‌هایی به جوانان داریم که چطور از شور و هیجان بالای این دوره از زندگی، بیشترین بهره را ببرند.
مروری بر نیازهای دوره جوانی
در این دوران از زندگی، یکسری نیازهای مهم وجود دارد که جوانان باید آگاهی‌های لازم را درباره‌شان داشته باشند. این نیازها عبارت‎اند از:
نیاز به صمیمیت| اریکسون، نظریه‌پرداز معروف، این دوره را دوره صمیمیت در مقابل کناره‌جویی تعریف می‌کند. یکی از ویژگی‌های دوره جوانی، نیاز به صمیمیت و برقرای رابطه است. بر اساس همین ویژگی، ازدواج و تشکیل خانواده به این نیاز اساسی پاسخ می‌دهد.
نیازهای جسمی| تامین نیازهای جسمی این دوران تامین‌کننده شرایط آسایش، سلامت و بهداشت جسمی جوان است. بنابراین توجه به وضعیت جسمانی در این دوران حائز اهمیت است اما معمولا مورد غفلت جوانان قرار می‌گیرد.
نیازهای روانی و اجتماعی| حس استقلال‌طلبی هم در این دوران در امتداد شروع آن در نوجوانی و کودکی، کامل‌تر می‌شود؛ یعنی فرد در خلال دوران رشد خود از لحاظ نیاز به استقلال متکامل‌تر می‌شود. بنابراین در صدد برآوردن این نیاز خود برمی‌آید.
نیاز به کسب هویت| این نیاز از دیگر ویژگی‌های دوران جوانی است که سایر نیازهای او را تحت پوشش خود قرار می‌دهد. فرد با شروع فعالیت در یک شغل، احساس هویت خود را شکل می‌دهد و نیاز استقلال‌طلبی خود را هم تامین می‌کند.
و نیازهای دیگر| نیاز به آسایش و سلامت اجتماعی، نیاز به دریافت آگاهی و اطلاعات به سبب کمبود تجربه و ... در جوانی هم از اهمیت خاصی برخوردار است.
 چند توصیه به جوانان برای سود بردن از شور جوانی
1در دام ناامیدی نیفتید| دوره جوانی سرشار از امید، روحیه، شور و شوق و تکاپو است. لازم است در این دوره، امید خود را حفظ کنید و حتی آن را افزایش دهید. مراقب باشید که در اثر بحران‌های زندگی در این دوره که ممکن است برای همه پیش بیاید، دچار ناامیدی نشوید. ناامیدی یکی از دلایل اصلی ابتلا به افسردگی است که در صورت تقویت آن، دچار این اختلال خواهید شد.
2پایداری عاطفی و رشد شخصیت| مراقبت از سلامت روانی مانند مراقبت از بهداشت و سلامت جسمانی، مستلزم آن است که مسئولیت آن‌ها را شخصا برعهده بگیرید و با کسب مهارت‌های مناسبی که پایداری عاطفی و رشد شخصیت را امکان‌پذیر می‌سازد، بتوانید تعارض‌ها و فشارهای زندگی را شناسایی کنید و بر آن‌ها چیره شوید.
3 مشورت‌گرفتن به‌خصوص برای انتخاب‌های مهم| تصمیم‌گیری‌های مهم و 3 انتخاب سرنوشت‌ساز یعنی تحصیل، انتخاب شغل و ازدواج در این دوره اتفاق می‌افتد و هر انتخاب نیاز به مطالعه و مشورت دارد. پس در انتخاب‌های مهم از افراد باتجربه و متخصصان مشاوره کمک بگیرید.
4 داشتن برنامه برای آینده| بپذیرید که این دوره، فرصتی ویژه و بازگشت‎ناپذیر است. بنابراین در کنار آرامش، تلاش، پشتکار و فعالیت وافر شما را به هدف‌تان سوق می‌دهد. همچنین داشتن برنامه و طراحی مسیر زندگی برای رسیدن به اهداف بسیار مهم است.
5  از تلاش‌تان لذت ببرید| هیچ موفقیتی، هیچ مدرکی و هیچ درآمد هنگفتی در نهایت مانع از احساس پوچی و بی‎معنا بودن زندگی نخواهد شد،  فقط و فقط خشنود بودن و رضایت از تلاش خود مهم است و بس. نتیجه هیچ کاری در کنترل ما نیست چراکه دیگران هم روی آن تاثیر می‌گذارند، شرایط اقتصادی و سیاسی کشور در بحث کار و درآمد، روحیات و سبک تربیتی طرف مقابل در ازدواج همه و همه در نتیجه نهایی موثر است؛ پس مهم‌ترین موضوع رضایت از تلاش خودمان است. ما تلاش‌مان را خواهیم کرد و نتیجه را به خداوند واگذار می‌کنیم. آن وقت است که موفقیت در انتظارمان خواهد بود.
6 با خودتان مهربان باشید| هر لحظه از خودتان، احساس‌تان و افکارتان مراقبت کنید. بسیاری از رنجش‌ها، غم‌ها و از دست‌دادن‌ها گذرا و قابل جبران است. مهم این است که آن‌ها را شناسایی کنید و کمک حرفه‌ای بگیرید. در این دوره از زندگی باید با خودتان مهربان باشید و از روابط پرخطر و روابط اجتماعی ناپایدار دوری کنید.

نویسنده : دکتر محمد ثوابی | ‌ متخصص روان‌شناسی و استاد دانشگاه