رمان «توماسِ تاریک» نوشته موریس بلانشو به‌تازگی با ترجمه رضا سیروان توسط نشر مرکز منتشر و راهی بازار نشر شده است.

موریس بلانشو نویسنده این‌کتاب، نویسنده و فیلسوف فرانسوی متولد ۱۹۰۷ و درگذشته به‌سال ۲۰۰۳ است. او در سال ۱۹۲۲ پس از پایان تحصیلات متوسطه، تحت عمل جراحی معده قرار گرفت و به‌خاطر اشتباه پزشک تا دم مرگ رفت اما از دنیا نرفت و تا پایان عمر با عوارض آن‌اشتباه پزشکی زندگی کرد. آثار این‌نویسنده یا داستانی هستند، یا فلسفی یا قطعات پراکنده ادبی.

رمان «توماس تاریک» این‌نویسنده قهرمانی دارد که یک‌تنه مقابل این‌اندیشه ایستاده که مقولات درک‌نشدنی باید حذف شوند. سکوت، غیاب، فراموشی ازجمله موضوعات و مفاهیمی هستند که در این‌رمان موریس بلانشو حضور دارند. در این‌داستان، در پس همه‌چیز، این‌باور وجود دارد که مرگ مثل مضیقه‌ای وجودی، به زندگی شکل می‌دهد و حدود و حدودش را مشخص می‌کند. نوع روایت‌های بلانشو به‌گفته منتقدان یادآور کافکا و ساد هستند چون سنتی نیستند و از فضا، زمان و صدای روایت، حالتی نو ارایه می‌کنند.

داستان پیش‌رو بیشتر بر پایه یادآوری شخصیت و تک‌گویی‌هایش بنا شده و تقریبا از اتفاقات بیرونی و کنش و واکنش شخصیت‌ها عاری است. همچنین مرز بین قصه و نظریه ادبی هم در فرازهایی از آن از بین می‌رود.

«توماس تاریک» در ۱۲ فصل نوشته شده است.

در قسمتی از این‌کتاب می‌خوانیم:

وقتی او را بر نیمکت باغ یافتند، گمان کردند که از حال رفته. اما از حال نرفته بود، خوابیده بود، با آسودگی‌ای عمیق‌تر از خواب، به خواب وارد شده بود. از این‌لحظه به بعد، حرکت اوو به جانب ناخودآگاه، مبارزه‌ای رسمی بود، که در آن تنها همچون یک موجود زخمی، و پیشاپیش مرده، می‌توانست به لرزش خواب‌آلودگی تن دهد، و تا آخرین لحظه از حق آگاهی، و سهمش از اندیشه‌های روشن دفاع کرد. هیچ همدستی‌ای میان اوو و شب وجود نداشت. همین که روز فروکش کرد، سرود رازآمیزی را شنید که اوو را به جانب وجودی دیگر فرا می‌خواند، و خود را برای نزاعی آماده کرد در آن تنها می‌توانست به دست ویرانه کامل زندگی مغلوب گردد. با گونه‌های سرخ، و چشم‌های درخشان و خاموش و خندان، مشتاقانه تمام نیروهایش را جمع کرد.

این‌کتاب با ۱۵۲ صفحه، شمارگان ۶۰۰ نسخه و قیمت ۱۶۵ هزار تومان منتشر شده است.