مایتا به خبرگزاری فرانسه گفت اگر همسایه‌ها از خانه‌هایشان بیرون نمی‌آمدند تا مهاجمانی را که بیرون درب خانه او را خفه می‌کردند بترسانند، می‌مرد. آن‌ها سعی داشتند کیف پول او را بدزدند. پس از حمله، او عهد کرد که دیگر هرگز چنین احساس ناتوانی نخواهد کرد.

پس از این ماجرا او به یک باشگاه تکواندو در دومین شهر بولیوی ال آلتو پیوست. شور و شوق او به حدی بود که بنیانگذاران به زودی از او خواستند که به تیم آموزشی بپیوندد و به ویژه به ترجمه دستورالعمل‌ها به آیمارا، یکی دیگر از زبان‌های بومی بولیوی کمک کند.

این مغازه دار ۵۶ ساله به خبرگزاری فرانسه گفت: من نمی‌دانستم چگونه از خودم دفاع کنم، اکنون سعی می‌کنم به زنان دیگر کمک کنم این ترس را از دست بدهند.

داده‌های دولتی نشان می‌دهد که از هر ده زن و دختر در بولیوی، هشت نفر حداقل یک بار در زندگی خود از خشونت فیزیکی رنج می‌برند.

لوسیا وارگاس عضو یک گروه مدافع حقوق در بولیوی گفت: این کشور برای زنان خشونت آمیز است.

در سال ۲۰۲۳، بیش از ۵۱۰۰۰ زن گزارش دادند که قربانی خشونت در کشور بولیوی شده اند. در اکثریت قریب به اتفاق موارد، همسران مرتکب جرم بودند.

در کلاس ال آلتو، بیشتر زنان بومی هستند. بسیاری با پوشیدن دامن سنتی آیمارا و کلاه هر جلسه را با گرم کردن عضلات شروع می‌کنند. خیلی زود وارد روال عادی می‌شوند. زنان لگد می‌زنند، جیغ می‌زنند و یاد می‌گیرند که نقاط ضعف مهاجم را شناسایی کنند.