خراسان/ چند وقتی پیش یک مطلبی درباره اختلال چند شخصیتی و پارانویید خواندم. برای خواهر و برادرهایم فرستادم چون به نظرم رسید که پدرم مبتلا به این اختلال شده است. همه‌مان شوکه شدیم ولی حدس مان درست بود. مشکل این است که خودش زیر بار نمی‌رود. چه کنیم؟
نویسنده : دکتر مهدی سودآوری | ‌ روان‌شناس
مخاطب ‌گرامی، بر اساس یک مطلب که همان هم باید معتبر و دقیق بودن آن صحت سنجی شود، نمی‌توان از ابتلای به یک اختلال روان‌شناسی مطمئن شد و به کسی برچسب زد. قبل از هر چیز باید تاکید کنم که معمولا تعریف اختلالات روان‌شناختی با آن‌چه در جامعه رایج و مورد قبول است، تفاوت دارند.  با توجه به این‌که نوشته بودید پدرتان دچار مشکل پارانویید یا همان شکاک بودن بیش از حد است و به نظر می‌رسد که سن‌شان حداقل بالای ۴۰ سال باشد، باید بدانید که احتمال وجود اختلال چند شخصیتی و ابتلای پدرتان به آن بسیار پایین است زیرا شدت این اختلال در جوانی بروز می کند و ممکن نیست تا این سن، خودش را نشان نداده باشد و شما، متوجه عوارض آن نشده باشید. بنابراین حدس تان به احتمال زیاد اشتباه است.
به طور غیرمستقیم برای درمان تلاش کنید
با این حال و اگر پدرتان به این اختلال‌ها مبتلا باشد، باید بدانید که پارانویید یا شکاک بودن، معمولا ناشی از عزت نفس پایین افراد و داشتن اضطراب زیاد است. در این‌گونه موارد فرد به علت بی‌اعتمادی که به اطرافیان دارد، قاعدتا به پیشنهاد آن‌ها برای درمان پاسخ منفی می‌دهد و آن را توطئه‌ای برای دیوانه جلوه دادن خود می‌پندارد. پس هرچه شما بیشتر اصرار کنید، شک پدرتان بیشتر خواهد شد. در این مواقع باید به طرق غیرمستقیم وارد عمل شد.
از بقیه اعضا کمک بگیرید
بهتر است یک درمانگر خوب، ترجیحا خانم چون مردان دچار پارانویا به درمانگر مرد اعتماد نخواهند کرد، پیدا کنید و از قبل با او هماهنگ شوید. سپس پیشنهاد درمان برای خود یا یکی دیگر از اعضای خانواده را مطرح کنید و از پدر بخواهید به عنوان همراه با شما مراجعه کنند. فقط مراقب باشید که حتی اگر یک بخش از این برنامه مشخص شود و لو برود مانند آشنایی قبلی شما با درمانگر، با توجه به شکاکیت پدر دیگر امکان درمان وجود نخواهد داشت و کار سخت خواهد شد. در پایان متذکر می‌شوم که درمان اختلالات شخصیتی مخصوصا در سنین بالا بسیار طولانی و سخت است، پس حتما باقی اعضای خانواده برای حفظ آرامش و نحوه ارتباط با پدر باید مشاوره دریافت کنند.