کتاب «آواز در دامنه تنهایی» نوشته مجتبی تجلی به‌تازگی توسط نشر سیب سرخ منتشر و روانه بازار نشر شده است.

مجتبی تجلی نویسنده این‌کتاب، پزشک و دانش‌آموخته دانشگاه علوم پزشکی مشهد، از سال ۱۳۹۶ نوشتن در زمینه ادبیات داستانی را شروع و در سال ۹۷ اولین کتاب خود را تحت عنوان مجموعه داستان کوتاه «به ترس‌هایم سلام می‌کنم» منتشر کرد. در ادامه سال ۹۸ رمان «بی رد» از او منتشر شد و سال ۱۴۰۰ داستان بلند طنز و مصور «دنیای قُزقُزایی» را منتشر کرد.

در «آواز در دامنه تنهایی» مضمون اکثر داستان‌ها مشابه سایر نوشته‌های تجلی، فلسفی و روانشناسانه است؛ اگر چه در برخی از داستان‌ها به گویش عامه و خطرات از دست رفتن این گنجینه معنوی و یا هنر، خوشنویسی و یا اهمیت آب، قنات و مسایل پیرامونی آن و دیرینه‌شناسی نوع بشر پرداخته شده است.

تجلی می‌گوید به جای پرداختن به معضلات و مشکلات پایین‌دستی و مخاطب‌پسند، باید سراغ لایه‌های عمده دردهای جامعه بشری در نگاهی کلی رفت. این نوع نگارش داستانی برای مخاطب نه تنها جذاب نیست بلکه ملال می‌آورد. اما ذات اصلی هدف از نوشتن و کوشش در ادبیات داستانی در به تصویر و نقد کشیدن دور افتادگی انسان از اصالت‌هایِ زیستن و در افتادن در مدرنیته و یا سایر چاله‌های پیش روی حیات نوع بشر است. چیزی شبیه تبدیل یک مقاله فلسفی یا روانشناسانه و یا تاریخمندانه به داستان. کاری که سخت، گاهاً محال و همراه با عدم استقبال خواننده است اما باید انجام شود.

این‌کتاب با ۱۲۰ صفحه چاپ شده است.