خراسان/  پسری 21 ساله ام. پدرم نظامی است. می خواهم ازدواج کنم. خانواده ام اجازه نمی دهند و می گویند بیکاری و زن خرج دارد. من تا سوم راهنمایی درس خوانده ام و سربازی هم نرفته ام. خانواده ام می گویند سربازی برو. من هوس ازدواج دارم، به هر دختری نگاه می کنم، به من توجهی نمی کند. نمی دانم چه کار کنم؟

پاسخ مشاور

میل طبیعی و انرژی جوانی شما برای تشکیل خانواده و ازدواج بسیار عالی و نشانه سلامت شما به عنوان یک مرد است، همان تمایل غریزی و نیاز روان شناختی که تقریبا در بیشتر مردان و زنان، آن ها را به سمت ازدواج می کشاند و البته بسته به شرایط سنی و جسمی افراد، با هم متفاوت است. البته برای حصول این امر، نیاز به پیش نیازهای جدی و گاه حتمی است.

دلیل مخالفت خانواده تان اقتصادی است

گفته اید هنوز به خدمت مقدس سربازی نرفته اید و طبیعتا نمی توانید شغل ثابت و پر درآمدی داشته باشید. همین موضوع، موجب رد شما از طرف خیلی از خانواده ها خواهد شد و بی شک خانواده خودتان نیز با ازدواج فعلی شما مخالف هستند چراکه اگر بر فرض محال، خانواده عروس با شرایط فعلی شما کنار بیایند، پدر شما خود را موظف به پرداخت هزینه های معمول ازدواج شما تا زمانی که شما درآمدزایی داشته باشید و از پس مخارج خود برآیید، می داند.

بنابراین مخالفت آن ها بیشتر ریشه اقتصادی دارد تا نداشتن آمادگی جسمی و روانی شما برای ازدواج. در واقع همین نقطه، محل اختلاف فکری بیشتر دو نسل قدیم و جدید است، یکی به شدت محافظه کار و مقید به بنیان اقتصادی ازدواج است و دیگری به شدت عاشق مسلک و معتقد به بنیان صرفا عاشقی در ازدواج. اگر بخواهیم واقع بینانه به موضوع بنگریم، هر دو درست می گویید.

شکل گیری رابطه صمیمانه و عاشقانه، به صورت جدی و محترمانه امکان ندارد مگر با برآورده کردن نیازهای معقول زن و مرد در ازدواج و این موضوع در دوره کنونی و به ویژه در شهرهای بزرگ، به شدت وابسته به میزان درآمد داماد است. شرطی که درباره شما فعلا امکان ندارد و بی شک اگر ازدواجی رخ دهد، موجب وقوع چالش های ذهنی و عینی جدی در شما خواهد شد.

نداشتن توانایی واقعی برای برآورده کردن خواسته های عروس و حتی برخی آرزوهای خرد وکلان، خود موجب شکل گیری کدورت های رنگ به رنگ بین شما وعروس خانم خواهد شد. بنابراین اگر خوب دقت کنید، شما و خانواده گرامی تان درست می گویید البته شرط آن ها، مقدم برشرط شماست بنابراین توصیه اکید می کنیم تا به اقتصاد حداقلی برای زندگی مشترک نرسیده اید، ازدواج نکنید.

الان وقت رسیدن به هوس تان نیست!

آن چه از خودتان گفتید، بخشی از لایه های پنهان از دید شماست. جوانی پر از هوس ازدواج و مشتاق به پیوستن هرچه زودتر به عروس رویاهایش که موضوعی کاملا طبیعی و هنجار است و البته مانند شرایط فرد خربزه خورده ای است که میل عسل دارد، میل به عسل، کاملا طبیعی و هنجار است اما نه الان و در این شرایط.

والدین تان خوشبختی شما را می خواهند

پدر و مادر و بزرگ ترهای با تجربه شما که بی شک با ازدواج شما مخالفت می کنند، ممکن است برای شما این گونه تعبیر شود که آن ها شرایط شما را درک نمی کنند و تمایلی به خوشحالی شما نیز ندارند و در مجموع مانع خوشبختی شما هستند چون نمی گذارند با دختر مورد علاقه تان ازدواج کنید. در صورتی که آن ها برعکس تمام این موارد، آرزویشان نیک بختی شماست اما نمی دانند با چه زبانی این را به شما بگویند که متاسفانه در بیشتر مواقع، کار به جر و بحث، کدورت، لج و لجبازی کشیده می شود. پس قدری تامل کنید و به کرده خود و پند و اندرزهای والدین خود بیشتر فکر کنید.

سربازی بروید

قدری صبر کنید تا پس از سربازی با یافتن شغل و درآمدزایی مکفی، با اقتدار بیشتری به خواستگاری بروید تا هم به درهای بسته برخورد نکنید و هم اقتدار مالی تان موجب بقای اقتدار عاطفی تان نسبت به عروس خانم شود. خاطر نشان می کنم بنده یکی از طرفداران ازدواج در سن مناسب و پایین هستم البته به شرطی که زوج آمادگی کافی و گاه حداقلی مالی و شخصیتی برای شکل دادن زندگی مشترک داشته باشند و والدین نیز با تدبیر خود به زوج کمک کنند تا زندگی شان آرام آرام شکل بگیرد.