دیجی کالا/ اولین تریلر گیم‌پلی بازی Armored Core 6: Fires of Rubicon به تازگی منتشر شده و به نظر می‌رسد که یک تجربه‌ی سرگرم‌کننده را ارائه خواهد داد.

اگر در طول عمر خود برای تجربه‌ی بازی‌ها به رایانه‌های شخصی خود متکی بوده‌ و انیمه‌های سبک مکا در دهه‌های ۹۰ و ۲۰۰۰ را تماشا کرده‌ باشید، احتمالا از اینکه امکان تجربه‌ی سری Armored Core را روی پلتفرم خود نداشته‌، بارها ناامید شده‌اید. با این حال خبر خوب این است که جدیدترین نسخه از این سری در کنار کنسول‌ها، روی کامپیوتر نیز عرضه خواهد شد و به نظر می‌رسد که یکی از بهترین بازی‌های مجموعه خواهد بود.

اول از همه به نظر می‌رسد که شخصی‌سازی تقریبا نامحدودی در این نسخه وجود دارد. سلاح‌ها، بازوهای رباتیک، ژنراتورها، حسگرها، سیستم‌های کنترل آتش و تقریبا هر جزء قابل تصور را می‌توان از بین برد و با چیزی متناسب با نیازهای ماموریت جایگزین کرد. The Armored Core مانند یک اکوسیستم مکانیکی است که هر جزء به نوعی بر دیگری تأثیر می‌گذارد. یک سلاح لیزری ممکن است هنگام همراهی با یک ژنراتور میان برد عملکرد خوبی داشته باشد، اما انرژی مصرفی زیاد ناشی از آتش مداوم می‌تواند آن را در مواجهه با جوخه‌های هلیکوپتر یا تانک‌ها به یک گزینه‌ی نه چندان قابل اتکا تبدیل کند.

از طرفی این مصرف انرژی را می‌توان با یک ژنراتور قوی‌تر به قیمت فشار وزن بیشتر روی پاهای مکانیکی برطرف کرد. تعویض آن‌ها به مدل‌های سنگین‌تر آسان است، اما سرعت چرخش ربات کم می‌شود که به این معنی است که دیگر حرکت بین ساختمان‌ها و دور زدن موشک‌های دشمن راحت و سریع نخواهد بود. درست زمانی که فکر می‌کنید همه‌ی مکانیک‌ها را درک کرده‌اید، همیشه با مسائلی مواجه می‌شوید که به بازسازی ربات می‌انجامد. این موضوعات به Armored Core نوعی باورپذیری و واقع‌گرایی می‌بخشد که بازی‌هایی نظیر MechWarrior و تایتان‌فال فاقد آن هستند،

به عنوان مثال در یکی از آزاردهنده‌ترین ماموریت‌های Armored Core 3 که تروریست‌ها کنترل یک نیروگاه برق آبی را در دست گرفته‌اند. در این مرحله لمس آب به معنای مرگ فوری است و به دلیل کنترل‌های ناشیانه سقوط در آن آسان است. با این حال این ماموریت دشوار را می‌توان با تعویض پاهای مکانیکی با جایگزینی که به ربات اجازه می‌دهد که روی سطح آب سر بخورد، تا حدودی راحت‌تر به پایان رساند. البته همانطور که ذکر شد، هیچ چیز در Armored Core بدون نتیجه نیست و این تغییر به مواردی نظیر از دست دادن توانایی پرش و موارد دیگر می‌انجامد.



ممکن است بسیاری از این ادعا که Armored Core با سری دارک سولز قابل مقایسه است، چندان خوششان نیاید، اما آن‌ها بیشتر از اینکه از هم متفاوت باشند، شبیه یکدیگر هستند. در واقع تاکید مشترکی بر جاخالی دادن، بررسی دقیق تجهیزات و ساخت یک بیلد عالی وجود دارد. البته ذکر این نکته ضروری است که هر نسخه از Armored Core نگرش کاملا متفاوتی نسبت به مبارزه و ریتم گیم‌پلی دارد، به طوری که Armored Core 4 و دنباله‌ی For Answer اغلب ریتم سریعی دارند. این در حالی است که در Armored Core 5 شاهد گیم‌پلی نسبتا آرام‌تری هستیم.

همچنین هر کدام از نسخه‌های اصلی به شیوه ای متمایز و معنادار به عملکرد و فلسفه‌ی طراحی ربات‌ها پرداخته‌اند. این رویکرد هنرمندانه در طراحی ربات‌های غول‌پیکر ریشه در موفقیت‌های سری‌هایی نظیر گاندام (Gundam) و ماکروس (Macross) دارد، اما محیط مدرن‌تر Armored Core، آن را از مجموعه‌های ذکر شده متمایز می‌کند. در ژانری که معمولا به داستانی مشابه‌ی یک جنگ جهانی در فضا می‌پردازد، Armored Core با ارائه‌ی یک دیستوپیای وهم‌آور و مدرن، فراتر می‌رود. هرچند داستان در نسخه‌های مختلف این مجموعه به راحتی نادیده گرفته می‌شوند، اما مانند سری سولز، عمقی در همه جای آن وجود دارد که در توضیحات آیتم‌ها و غیره پنهان است.

ماموریت‌ها حسی را به بازیکن انتقال می‌کنند که انگار نه انگار که در حال تجربه‌ی یک ماموریت در یک بازی است. از طرفی با موسیقی متن آهنگساز کوتا هوشینو (Kota Hoshino) که با اکشن به نمایش گذاشته شده روی صفحه نمایش مطابقت دارد، حسی از ترس و سردرگمی در بازیکن به جای می‌ماند. در این میان از نظر جلوه‌های بصری، Armored Core به طور مداوم از موارد مختلفی الهام گرفته است. به عنوان مثال لباس‌های براق و چابک کنترل کننده‌های ربات‌ها در Armored Core 4 دارای آناتومی شبیه انسان و المان‌هایی از زره‌های شوالیه‌های قرون وسطی هستند.


از سوی دیگر در Armored Core 5 شاهد طراحی مدرن‌تری در زمینه‌های ذکر شده هستیم. این چارچوب جایی است که شخصیت متمایز Armored Core از آنجا نشات می‌گیرد؛ جایی که المان‌های هر نسخه از نظر زیبایی‌شناسی شخصیت متمایز و خاص خود را دارند. البته شنیدن این نکته نباید برای طرفداران استودیوی فرام‌سافتور و بازی‌های آن چیز تعجب‌آوری باشد.

حال در رابطه با نسخه‌ی جدید سری، اگرچه هیدتاکا میازاکی (Hidetaka Miyazaki) به طور مستقیم در مقام کارگردان روی این بازی کار نمی‌کند، اما به عنوان ناظر روی آن فعال است و قبل از واگذاری کارگردانی به ماسارو یامامورا (Masaru Yamamura)، مسیر ابتدایی ساخت Armored Core 6 را شکل داده است. میازاکی در هنگام صحبت در مورد بازی، اعلام کرده که این بازی با عناوین قبلی Armored Core مطابقت بیشتری دارد و از این ایده که یک بازی سولزبورن و صرفا با عناصر مکانیکی باشد، منصرف شده است. البته وجود باس‌های چالش‌برانگیز چیزی است که از سری سولزبورن برگرفته خواهد شد.



در نهایت گفتنی است که سری Surge از استودیوی Deck13 نشان داد که فرمول سولزبورن در یک محیط علمی تخیلی با دشمنان رباتیک به خوبی کار می‌کند و دیدن اینکه پادشاه این سبک روی چنین اثری کار کند، هیجان‌انگیز است. البته با توجه به اینکه Armored Core 6 به ریشه‌های سری وفادار است و در عین حال المان‌های جدیدی برای مبارزات ارائه می‌کند، این احتمال وجود دارد که این فرنچایز به استفاده از فرمول اثبات شده‌ی خود ادامه دهد و در این میان فرام‌سافتور به ساخت اثری جدید با عناصر بیشتری از سری سولز در یک محیط علمی تخیلی نیز بپردازد. در هر صورت دیدن نسخه‌ای جدید از Armored Core آن هم پس از موفقیت‌ها و تجربیاتی که استودیوی سازنده در سال‌های اخیر کسب کرده، جذاب به نظر می‌رسد.

بازی Armored Core 6: Fires of Rubicon در ۲۵ آگوست (۳ شهریور) برای کنسول‌های نسل هشتم و نهمی پلی‌استیشن، ایکس‌باکس و رایانه‌های شخصی منتشر خواهد شد.