ایران آنلاین/ تصویر آروشا در حال قلم زدن بر تابلوهای خطاطی روزی هزار بار در گوشی تلفن همراه پدر و مادرش پخش می‌شود. مادر و پدر با چشم گریان ویدیوهای بر جا مانده از دختر هنرمند خطاط خود را تماشا می‌کنند و بعد به آثار زیبایی که از او به یادگار مانده چشم می‌دوزند.
چه کسی باورش می‌شود که ته‌تغاری خانه به خاطر شیطنت و کنجکاوی، روزهای اول نوجوانی چنین بلایی سرش آمده باشد.

روز گذشته پدر آروشا در شعبه سوم دادسرای جنایی تهران حاضر شد تا با ارائه آخرین مدارک دریافت دیه فرزند خود تقاضای مختومه کردن پرونده را ارائه دهد. او در شرح مجدد حادثه به بازپرس محمدمهدی براعه می‌گوید:«سال‌ها است کار فرهنگی انجام می‌دهم و دخترم مثل خواهر و برادر بزرگ‌ترش در مؤسسه خطاطی خودم آموزش می‌دید اما آروشا نسبت به بقیه فرزندانم استعداد خیلی بیشتری داشت. او از هوش خیلی بالایی برخوردار بود و با وجود سن کم یک هنرمند تمام‌عیار محسوب می‌شد. آروشا دختر با شور و هیجانی بود و چنان با شوق و شعف به زندگی بها می‌داد که همه کسانی که او را می‌شناختند سر ذوق می‌آورد. او عاشق شهربازی و بازی‌های هیجان‌انگیز بود و هر بار با هم به پارک می‌رفتیم من را هم تشویق می‌کرد که با او سوار وسایل بازی شوم. بعد با هم کلی کیف می‌کردیم.»
مرد جوان در ادامه می‌گوید:«در حادثه‌ای که دخترم را از من گرفت فقط می‌توانم بگویم لعنت بر فضای مجازی! حدود یک سالی می‌شد که آروشا از من می خواست برای او گوشی بخرم. می‌دیدم که همه دوستان همسن و سالش گوشی دارند و در این دوره و زمانه نمی‌توان یک نوجوان را از دنیای مدرن خودش دور کرد، برای همین من هم برای آروشا گوشی خریدم و همان وقت‌ها بود که او با گروه بی‌تی‌اس آشنا شد. آهنگ‌ها و کلیپ‌های آنها را دنبال می‌کرد و با همان شور و هیجانی که همیشه در وجودش بود سعی می‌کرد حرکات آنها را تقلید کند.»

پدر به بازگو کردن روز حادثه که می‌رسد بغض می‌کند و می‌گوید:«اواسط سال گذشته در روز حادثه، وسط روز بود و در محل کارم واقع در غرب تهران بودم که تا خانه‌مان فاصله زیادی ندارد. همسایه‌ها با من تماس گرفتند و گفتند حال آروشا بد است. وقتی خودم را به دخترم رساندم او را در وضعیت خیلی بدی دیدم. دخترم از پشت‌بام سقوط کرده بود. خانه ما قدیمی است و دیوار لب پشت‌بام سفالی بود. آروشا به پشت‌بام رفته بود و خواسته بود با تکیه بر دیوار پشت‌بام یکی از ویدیوهای بی‌تی‌اس را تقلید کند اما سقوط کرده بود. آخرین آهنگی که در گوشی او پخش شده بود، یکی از آهنگ‌های همین گروه بود و برای من به‌عنوان پدرش که بارها او را در حال زمزمه آهنگ‌های این گروه دیده بودم، حدس اینکه او بازهم در حال و هوای خودش از این موسیقی لذت می‌برده است کار سختی نیست.»

بعد از اینکه فرضیه جنایت در این پرونده منتفی شد، بیمه مسئولیت و آتش‌سوزی دیه دختر نوجوان را پرداخت کرد و به این ترتیب رسیدگی به این پرونده در شعبه سوم دادسرای جنایی تهران پایان گرفت.