خراسان/ رنگین‌کمان یکی از زیباترین پدیده‌های طبیعت است که هربار آن را می‌بینیم انگار اولین‌بار است. از آن پدیده‌هایی که وقتی در آسمان ظاهرمی‌شود به سرعت اعضای خانواده یا دوست‌مان را صدا می‌کنیم و می‌گوییم: «وای! بیا ببین»، «چقدر رویایی شده» و از این قبیل حرف‌ها که بوی هیجان و ذوق‌زدگی دارند. شاید هم وقتی رنگین‌کمان را می‌بینیم ذهن‌مان پر از سوالات «چرا» و «چگونه»ای می‌شود. می‌دانیم که رنگین‌کمان‌ها زمانی تشکیل‌می‌شوند که نور خورشید از پشت‌سر به میلیون‌ها قطره کوچک آب برخوردکند. این جاست که این پدیده زیبا نور سفید را به هفت رنگِ قرمز، نارنجی، زرد، سبز، آبی، نیلی و بنفش تبدیل می‌کند. در این مطلب می‌خواهیم 4 حقیقت درباره  رنگین‌کمان بگوییم. شاید این موارد جواب همان سوالاتی باشد که همیشه در ذهن‌مان می‌چرخند.

 همه‌ رنگین‌کمان شخصی داریم
مشابه سراب، رنگین‌کمان‌ها زمانی تشکیل‌می‌شوند که پرتوهای نور خم می‌شوند (همان شکست نور) و اثری می‌سازند که دیدنی‌ است اما نمی‌توان به آن نزدیک شد یا آن را لمس‌کرد. جالب این که قطراتی که رنگ‌ها را به سمت چشم شما می‌فرستند شخصی عمل‌می‌کنند. بنابراین شاید از دور رنگین‌کمان را مشابه ببینیم اما واقعیت این است که هر فرد رنگین‌کمان را کمی متفاوت می‌بیند.

پدیده‌ای که روز و شب ندارد

می‌دانیم که ماه نور خود را از خورشید و کمی هم از زمین قرض‌می‌گیرد و مقدارش کمتر از نور خورشید است. وقتی این نور از طریق قطره‌های آب پراکنده‌می‌شود کمانی شکل‌می‌گیرد که ممکن‌ است سفید به نظربیاید اما دوربین‌های نوردهی طولانی می‌توانند مجموعه کامل رنگ‌ها را ثبت‌و‌ضبط‌ کنند. در نتیجه رنگین‌کمان در شب هم با بازتاب نورماه می‌تواند تشکیل‌شود اما به شکل رنگین‌کمان مهتابی.

می‌توانند دایره‌های کامل باشند
افق، خطی ا‌ست که دایره کامل یک رنگین‌کمان را نصف‌می‌کند. این دایره کامل و محیط کل رنگین‌کمان را زمانی می‌توانید ببینید که در هواپیما نشسته‌اید یا برای چتربازی می‌خواهید از آسمان پایین بپرید. رنگین‌کمان‌ها معمولا دو کمان اول و دوم دارند که کمان اصلی پررنگ‌تر، روشن‌تر و کمان دومی کم‌رنگ‌تر از آن است. رنگ‌ها در این دو کمان برعکس یکدیگر هستند.

 ارسطو شیفته رنگین کمان بود
علاقه ارسطو، فیلسوف یونانی به رنگین‌کمان باعث‌شد او بیش از دیگران به چگونگی و چرایی شکل‌گیری این پدیده فکر و آن را بررسی‌کند. او بخش زیادی از کتاب سومش را به رنگین‌کمان اختصاص‌داد. با این که بعضی از نظریه‌های ارسطو مانند رنگین‌کمان فقط3رنگ دارد، اشتباه‌بود اما او به درستی استنباط ‌کرد که تقسیم نور سفید به طیف‌های رنگی، رنگین‌کمان را تشکیل‌می‌دهد.