تبیان/   در سال ۱۴۰۳، ۶۳ درصد داوطلبان کنکور دختر و ۳۷ درصد پسر بودند و این اعداد کاهشی تمایل پسران برای ورود به دانشگاه را نشان می‌دهد، اما چرا؟
 بازار کار امروز جهان و ایران مهارت‌محور شده. مخصوصا مشاغلی که اخیرا در بستر فناوری اطلاعات شکل گرفته‌اند. دانشگاه‌ها هم نتوانستند آموزش‌های خود را با سرعت رشد علم و فناوری در بازار کار هماهنگ کنند.
 اصولا به طور سنتی فشار اجتماعی و خانوادگی بر پسران برای زودتر شاغل شدن بیشتر هم وجود دارد. پسران هم دنبال پول بیشتر در زمان کمتر هستند و از ریسک پذیری بیشتر نیز استقبال می‌کنند. بنابراین بیشتر به کارهای بازاری یا تولیدی یا مشاغل حرفه‌ای مهارت محور حوزه فناوری مانند برنامه‌نویسی، گیمر شدن یا فریلنسری روی می‌آورند. مشاغل بازاری، تولیدی و حوزه فناوری اطلاعات هم اصولا مبتنی برکسب مهارت و تجربه هستند و نیازی به ورود به دانشگاه نیست.
 از سوی دیگر دختران در دوران دبیرستان بیشتر به رشته‌های نظری مانند علوم انسانی و علوم تجربی می‌روند و کمتر به رشته‌های فنی حرفه‌ای یا کار و دانش می‌روند. برای شاغل شدن از طریق رشته‌های نظری لازم است تا مدرک دانشگاهی داشته باشند. 
بنابراین در آینده تعداد دختران تحصیل کرده دانشگاهی بیشتر از مردان تحصیل کرده خواهد بود و این پدیده در ازدواج‌های سال‌های اخیر نمود بیشتری داشته و اصولا تبدیل به یکی از موانع ازدواج شده. زیرا دختران دوست دارند سطح دانش پسر بیشتر یا برابر با خودشان باشد.