آخرین خبر/ محمدعلی بهمنی (شاعر) درباره منزوی اینطور می گفت: «اگر بخواهیم غزل بعد از نیما را بررسی کنیم، باید بگوییم که  هوشنگ ابتهاج در غزل پلی می ‌زند و منوچهر نیستانی از این پل عبور می‌ کند و ادامه‌ دهنده این راه حسین منزوی است که طیف وسیعی را به دنبال خود می‌ کشد.»  حسین_منزوی با ابتکارات و نوآوری هایی که داشت، تاثیر زیادی به روی غزل معاصر گذاشت، تا جایی که ایشون رو یکی از کسانی میدونن که قالب کلاسیک غزل رو احیا کرد.

البته در سرودن شعر نیمایی، شعر سپید و ترانه هم تبحر داشت ولی چون بحث غزل حسین منزوی شد، بریم یه نمونش رو بخونیم:

خیال خام پلنگ من به سوی ماه جهیدن بود

... و ماه را ز بلندایش به روی خاک کشیدن بود

پلنگ من - دل مغرورم - پرید و پنجه به خالی زد

که عشق - ماه بلند من - ورای دست رسیدن بود

گل شکفته! خداحافظ اگر چه لحظه دیدارت

شروع وسوسه‌ای در من به نام دیدن و چیدن بود

من و تو آن دو خطیم آری موازیان به ناچاری

که هر دو باورمان زآغاز به یکدگر نرسیدن بود

اگر چه هیچ گل مرده دوباره زنده نشد

اما بهار در گل شیپوری مدام گرم دمیدن بود

شراب خواستم و عمرم شرنگ ریخت به کام من

فریبکار دغل‌پیشه بهانه‌اش نشنیدن بود

چه سرنوشت غم‌انگیزی که کرم کوچک ابریشم

تمام عمر قفس می‌بافت ولی به فکر پریدن بود