خراسان/ پسری هستم 37 ساله. تنها عیبم این است که زود وابسته می شوم و طاقت دوری فردی که به او وابسته شدم را ندارم،  هر آهنگی که گوش می کنم گریه ام می گیرد.
پاسخ مشاور:
دوست عزیز! با توجه به توضیحات شما در پیامک تان، لازم است ابتدا ما تعریفی از شخصیت ارائه کنیم. شخصیت را می توان شکل خاص الگوهای پاسخ رفتاری آشکار در زندگی عادی و روزمره تعریف کرد، کلیتی که معمولا ثابت و قابل انتظار است. حال اگر این کلیت دارای صفات یا ویژگی های خاصی است که اختلال یا ناراحتی ایجاد می کند ممکن است شخص دچار اختلال شخصیت باشد.
شاید دچار اختلال شخصیت وابسته شدید
با توجه به مطالب گفته شده، اگر شما شخصی هستید که نیاز شدید دارید که از شما مراقبت شود و این نیاز شما را به سمت رفتار مطیعانه از دیگران سوق می دهد و ترس از جدایی در شما به وجود می آورد ممکن است دچار اختلال شخصیت وابسته باشید. از نشانه های دیگر این اختلال، عدم توانایی تصمیم گیری بدون راهنمایی و اطمینان بخشی دیگران است و تا دیگران شخص را تایید نکنند او کاری را انجام نمی دهد. هم چنین شخص نیاز دارد دیگران مسئولیت بیشتر کارهای او را بر عهده بگیرند و در مخالفت با دیگران، به دلیل ترس از قطع ارتباط و حمایت آنان دچار اشکال است و نمی تواند کاری را به تنهایی شروع کند. همچنین این افراد در طلب محبت و حمایت از دیگران افراط می کنند تا جایی که داوطلب انجام کارهایی می شوند که ممکن است ناخوشایند باشد.
با تکنیک های رهایی از وابستگی آشنا شوید
در شخصیت وابسته، اضطراب بالایی وجود دارد؛ بنابراین و با توجه به اهمیت مراحل درمان این اضطراب، بهتر است به یک مشاور یا روان درمانگر مراجعه کنید. علاوه بر رفع اضطراب، افزایش سطح خودآگاهی و خودشناسی نیز جزء تفکیک ناپذیر تکنیک رهایی از وابستگی است. خودشناسی به معنای شناخت، کشف و باور توانمندی و استعدادهای منحصر به فرد خود و شکوفایی آن ها و همچنین شناخت قدرت انسان و نیروی فکر و ایمان و شناخت کرامت ها و ظرفیت های خود برای رسیدن به رشد و کمال انسانی است؛ بنابراین با این مهارت و همچنین شناخت افکار، احساسات، رفتارها و انتظارات خود، می توانید از وابستگی ها رها شوید. تلاش کنید علاوه بر بالا بردن توانایی هایتان، خود را فردی لایق و با ارزش بدانید و برای خود احترام و ارزش بیشتری قائل شوید. پس از آن که احساس ناتوانی و محرومیت در شما از بین رفت باید دوباره به زندگی سرشار از آرامش و به دور از وابستگی بازگردید.
درباره گریه کردن بدانید
درباره گریه کردن شما باید گفت اگر شما در کنار گریه کردن نشانه هایی دیگر مانند احساس ذهنی غم و اندوه، عدم احساس لذت، کناره گیری از اجتماع، فقدان انگیزش و کاهش وزن یا اشتها وجود داشته باشد ممکن است شما دچار افسردگی شده باشید که برای تشخیص بهتر و دقیق تر باید حتما به روانشناس مراجعه کنید. 
در مجموع و با توجه به نکاتی که بیان کردید، لازم است حتما به مشاور یا روانشناس مراجعه کنید تا تشخیص دقیق تر و طبیعتا درمان بهتری انجام شود.
نویسنده : حمید شیرازی،  روان شناس بالینی