بسیاری از مأموریت‌های فضایی سال جاری میلادی به‌منظور درک بهتر اجرام منظومه شمسی صورت خواهند گرفت؛ اما برخی از آن‌ها نسبتاً هیجان‌انگیزتر هستند. یکی از همین مأموریت‌ها جستجوی نشانه‌های حیات در یکی از قمرهای زحل است؛ با این تفاوت که ناسا از یک مار رباتیک (EELS) عظیم در طی آن بهره خواهد گرفت.

مار رباتیک ناسا چه ویژگی‌هایی دارد؟

دانشمندان باور دارند که انسلادوس، یکی از قمرهای زحل، دارای سطح یخی است و در زیر آن اقیانوس‌های مایع وجود دارند. آن‌ها به همین منظور از ربات گفته‌شده استفاده خواهند کرد که می‌تواند در انواع سطوح به حرکت خود ادامه دهد و برای اثبات این تئوری مورد استفاده قرار بگیرد. این ربات توسط آزمایشگاه رباتیک JPL ناسا طراحی شده و از چندین قسمت یکسان تشکیل شده است. هر قسمت توانایی جمع‌کردن و به جلو راندن خود را دارد؛ به همین دلیل ربات مذکور قادر است با مکانیسم خودکششی، مسیرهای مختلف را طی کند.

طراحی خاص مار رباتیک باعث شده است تا بتواند در کنار سطح انسلادوس، به قسمت‌های بسته و مرکزی‌تر نیز نفوذ کند؛ به این امید که اقیانوس‌های مورد انتظار در زیر لایه یخ سطحی این قمر را بیابد. مهندسان طراح ربات موفق شده‌اند که یک نمونه اولیه از آن را با قسمت‌های متحرک جداگانه ایجاد کنند.

به‌نظر می‌رسد که امکان استفاده از مار رباتیک ناسا در سایر سیاره‌های منظومه شمسی ازجمله مریخ نیز وجود داشته باشد و فرصت را برای اکتشافات بیشتر در سطح یا بخش‌های عمیق‌تر فراهم سازد. بدون‌شک چنین ابزاری جستجو برای حیات در خارج از کره زمین را آسان‌تر می‌سازد؛ مخصوصاً با توجه به اینکه اغلب منابع آبی مریخ نیز در زیر سطح آن قرار دارد.

ناگفته نماند که انسلادوس تنها قمر زحل نیست که ناسا علاقه به اکتشاف آن دارد. این سازمان قصد دارد در مأموریت دراگون‌فلای به اکتشاف در تیتان (بزرگ‌ترین قمر زحل) هم بپردازد. تیتان شباهت‌های بسیاری با زمین دارد؛ به همین دلیل در مرکز توجه دانشمندان قرار گرفته است. این قمر برخلاف سیاره خود، دارای سطح جامد است و از اتمسفر متراکم و جو نزدیک به زمین بهره می‌برد.