میزان/ مراسم تاجگذاری اخیر در انگلیس بار دیگر تاریخ استعمارگری، برده داری و نسل کشی این کشور را پیش چشم جهانیان آورد.
 
تاجگذاری نمادین چارلز سوم، هشت ماه پس از مرگ الیزابت دوم بار دیگر نهاد سلطنت انگلیس را به عنوان نهادی که در استعمار و نسل کشی پایه دارد، با بحث‌های حقوق بشری جدی مواجه کرد.

تلاش انگلیس برای حفظ «امپراتوری استعمارگر بریتانیا» همچنان ادامه دارد؛ این کشور در حال حاضر شامل انگلیس، ولز، ایرلند شمالی و اسکاتلند و همچنین ۱۴ سرزمین آن سوی دریا‌ها و ۵۳ قلمرو مشترک المنافع است.

قلمرو‌های مشترک المنافع انگلیس جز موزامبیک و کامرون بقایای «امپراتوری بریتانیا» هستند که همچنان از چالش‌های ناشی از استعمار در حوزه زبان، فرهنگ و نظام حقوقی خود رنج می‌برند؛ حفظ ساختار کشور‌های مشترک المنافع به خوبی نشان دهنده تمایل انگلیس به تداوم استعمارگری است.

بالاترین مقام تشریفاتی دربار انگلیس که اکنون چارلز سوم است، ریاست کشور را در ۱۶ کشور مشترک المنافع برعهده دارد؛ این کشور‌ها شامل استرالیا، نیوزیلند، پاپوآ گینه نو، جزایر سلیمان، تووالو در اقیانوسیه، کانادا در آمریکای شمالی، بلیز در آمریکای جنوبی، آنتیگوا و باربودا، باهاما، باربادوس، گرنادا، جامائیکا، سنت کیتز و نویس، سنت لوئیس، سنت وینسنت و گرنادین در هند غربی و کارائیب هستند.

نهاد سلطنت انگلیس مسئول شمار زیادی از جنایت‌های علیه بشریت در کشور‌های مستعمره خود که اکنون به اصطلاح کشور‌های مشترک المنافع نامیده می‌شوند، است؛ البته سلطنت انگلیس در دهه‌های گذشته با تمام قوا از پذیرش مسئولیت خود، پرداخت غرامت و عذرخواهی سر باز زده است.

به عنوان مثال، فعالان حقوق بشری از زمان کشف گور‌های بی نشان کودکان بومی در محوطه سابق مدارس شبانه روزی در کانادا خواستار به رسمیت شناختن بیشتر نقش «امپراتوری بریتانیا» در ایجاد سیاست ضد بومی هستند که اثراتش همچنان مشاهده می‌شود.

هراس از مواجهه با این واقعیت برای چارلز سوم به حدی بود که چند روز قبل از تاجگذاری با سران بومی کانادا دیدار کرد و خواهان طی پروسه آشتی با آنان شد؛ البته براساس گزارش‌ها، چارلز سوم از عذرخواهی از بومیان کانادا خودداری کرد.

با وجود این، صدای اعتراض به نسل کشی و استعمارگری سلطنت انگلیس از گوشه گوشه جغرافیای «امپراتوری استعماری بریتانیا» پیش از برگزاری مراسم تاجگذاری و هنگام اجرای آن بلند شد.

نصب صد‌ها مجسمه از تاجران برده در خیابان‌های انگلیس طعنه تاریخی تلخی از استعمارگری و نسل کشی این کشور است.

بحث درباره میراث برده‌داری و استعمار نهاد سلطنت انگلیس در سال‌های اخیر افزایش یافته و پس از مرگ الیزابت دوم در سپتامبر، دوباره قوت گرفته است؛ تا جایی که نوادگان برخی از ثروتمندترین برده داران انگلیس اخیرا از دولت این کشور خواسته اند که علنا برای پیوند‌های تاریخی این کشور با برده داری عذرخواهی کند.

درخواست کشور‌های مشترک المنافع از چارلز پیش از مراسم تاجگذاری
به گزارش «سی بی اس»، پیش از برگزاری مراسم تاجگذاری چارلز سوم، گروه‌های بومی و دیگر مدافعان حقوق بشر از ۱۲ کشور مشترک المنافع از وی خواستند در روز تاجگذاری به تاثیر وحشتناک و میراث نسل کشی و استعمار سلطنت انگلیس علیه مردم بومی و بردگان را اعتراف کند.

در نامه‌ای که نمایندگان سازمان‌هایی از آنتیگوا و باربودا، استرالیا، باهاما، بلیز، کانادا، گرانادا، جامائیکا، نیوزیلند، پاپوآ گینه نو، سنت کیتس و نویس، سنت لوسیا، و سنت وینسنت و گرنادین دو روز پیش از مراسم تاجگذاری چارلز سوم منتشر کردند، از چارلز سوم خواسته شد تا با مشارکت با این کشور‌ها در فرآیند اصلاح اشتباه‌های گذشته و روند استعمارزدایی تعهد فوری در زمینه پرداخت غرامت، بازگرداندن آثار فرهنگی و بقایای بومیان بدهد.

اجتناب انگلیس از عذرخواهی بابت جنایت‌ها
در حالی که کاخ باکینگهام در ماه آوریل اعلام کرد که در حال همکاری با تحقیقات مستقل در مورد ارتباط نهاد سلطنت با برده داری است، هیچ یک از اعضای خاندان سلطنتی رسما به خاطر آن عذرخواهی نکرده و به ابراز ناراحتی بسنده کردند.

در نشست سران کشور‌های مشترک المنافع در ژوئن سال گذشته، چارلز سوم گفته بود: در حالی که ما با هم برای صلح، رفاه و دموکراسی تلاش می‌کنیم، می‌خواهم اذعان کنم که ریشه‌های این بلوک به دردناک‌ترین دوره تاریخ ما می‌رسد؛ من نمی‌توانم عمق اندوه شخصی خود را از رنج بسیاری از افراد توصیف کنم.

ویلیام و همسرش کیت فرزند و عروس چارلز سوم در مارس ۲۰۲۲، در جریان بازدید از جامائیکا با معترضانی مواجه شدند که خواستار عذرخواهی و پرداخت غرامت بابت نقش سلطنت انگلیس در برده داری شدند.

ویلیام در جریان این دیدار گفته بود: بی رحمی وحشتناک برده داری برای همیشه تاریخ ما را لکه دار می‌کند.

تاکید سنت کیتز بر عدم استقلال در صورت ریاست پادشاه انگلیس
به گزارش «گاردین»، نخست وزیر سنت کیتز و نویس اعلام کرد که این کشور، مادامی که «پادشاه» یا «ملکه» انگلیس ریاست آن را برعهده داشته باشند، یک کشور کاملا آزاد نیست.

او همچنین از چارلز سوم خواست که بابت پیوند‌های تاریخی سلطنت این کشور با برده داری عذرخواهی کند.