نمناک/یکی از عجیب ترین داستان های کربلایی که باید بدانید داستان جالب اولین و یا تنها زن شهید در کربلا است که هر قسمتش شوکه تان خواهد کرد.
اولین یا تنها زن شهید در کربلا
یکی از شهدای کربلا، زن جوانی بود که تازه ازدواج کرده و ماه عسل خود را در کربلا میگذراند. زن جوانی که به همراه همسرش به کاروان امام حسین(ع) پیوست و در نهایت پس از شهادت شوهرش در صحرای کربلا، او هم شهید شد. در ادامه این بخش از دین ومذهب نمناک، داستان شهادت شوهر این زن و خود او را میخوانید.
داستان شهادت شوهر تنها زن شهید در کربلا
در روز عاشورا که عمر سعد با پرتاب تیری به سوی اردوگاه امام حسین(ع) جنگ را آغاز کرد؛ «یسار» غلام آزاد شده زیاد بن ابی‌سفیان و «سالم» غلام آزاد شده عبیدالله بن زیاد به میدان آمدند و هماورد طلبیدند. حبیب بن مظاهر و بریر بن خضیر از جا برخاستند؛ اما امام حسین(ع) به آن دو اجازه میدان نداد. عبدالله بن عمیر با اجازه امام به میدان رفت، از او پرسیدند:کیستی. او خود را معرفی کرد. گفتند:ما تو را نمی‌شناسیم؛ زهیر یا حبیب یا بریر به مبارزه ما بیایند.
او به یسار که جلوتر ایستاده بود گفت:هیچ یک از اینان به جنگ تو نمی‌آید مگر اینکه از تو بهتر است. سپس به او حمله کرد و او را از پا درآورد. در همین حال، «سالم» به سوی او حمله کرد. یاران امام حسین(ع) فریاد زدند تا عبدالله از حمله او آگاه شود ولی عبدالله متوجه نشد، سالم به او ضربه‌ای زد. عبدالله با دست چپ جلو ضربه را گرفت و انگشتانش قطع شد. سپس عبدالله بر او حمله برد و با ضربه‌ای او را به قتل رساند.(طبری، تاریخ الامم و الملوک، 1387ق، ج5، ص429-430؛ قمی، نفس المهموم، 1379ش، ص232-233.)
همسرش ام‌ وهب عمودی برداشت و به سوی او رفت.
عبدالله می‌خواست او را به سوی خیمه برگرداند ولی او لباس شوهرش را گرفته بود و می‌گفت:تو را رها نمی‌کنم تا همراه تو به شهادت برسم. در این هنگام امام حسین(ع) او را صدا زد و فرمود:
«خدا از جانب اهل بیت به شما جزای خیر دهد. برگرد (خدا تو را رحمت کند) و نزد زنان بنشین که جنگیدن بر زنان واجب نیست.» پس او نزد زنان بازگشت.(طبری، تاریخ الامم و الملوک، 1387ق، ج5، ص429-430؛ قمی، نفس المهموم، 1379ش، ص232-233.)
پیش از ظهر عاشورا، شمر بن ذی‌الجوشن که فرمانده جناح چپ سپاه کوفه بود، با افراد تحت فرمان خود به سپاه امام هجوم بردند. در این حمله هانی بن ثبیت و بکیر بن حی تیمی عبدالله بن عمیر را به شهادت رساندند. بنا بر گفته طبری، او دومین شهید کربلا بود (طبری، تاریخ الأمم و الملوک، 1387ق، ج5، ص436.)
پس از شهادت عبدالله، همسرش هانیه خود را به بالین او رساند و در حالی‌که سر و صورت عبدالله را پاک می‌کرد رستم غلام شمر بن ذی الجوشن به دستور او، این زن را به شهادت رساند.(طبری، تاریخ الأمم و الملوک، 1387ق، ج5، ص438.9)
گفته‌اند او نخستین زن یا تنها زن شهید در واقعه کربلا بود. (السماوی، الشیخ محمد، إبصار العین فی أنصار الحسین (ع)، 1419ق، ج1، ص227.)